Home 2009

Laatste blogs

Oh

Oh, kom er eens kijken….

Niet dat ik het aandurf mijzelf met Sinterklaas te vergelijken, maar cadeautjes weggeven is wel het leukste dat er is. Vooral als het cadeautjes zijn waarbij je zeker weet dat je de ander blij gaat maken. Daarom dit keer wat inspirerende virtuele cadeautjes voor u van mij. Er is voor ieder wat wils. U moet ze dan nog wel even uitpakken maar met 1 klik van uw muis is dat zo gebeurd.
Sinterklaas

Sinterklaas, vergeet de daken, realiteit is op de grond

Voor velen nadert het feest rondom de Sint. In de verhalen van de traditie rond deze goedheiligman lezen we dat hij goede gaven bracht bij mensen die wel iets extra’s konden gebruiken. Om de Sint te helpen bij het bezoeken van zijn huidige doelgroepen, kwam onderstaand gedicht tot stand. De titel doet u hopelijk niet alleen denken aan cadeautjes.
Wmo
Samenhang in de zorg

Samenhang in de zorg

Volgend jaar geeft het ministerie van Volksgezondheid ongeveer 60 miljard euro uit aan zorg. Een flinke pot geld. En terecht. Goede zorg voor alle Nederlanders is een zekerheid waar mensen recht op hebben. Als gevolg van de economische crisis stijgen onze zorguitgaven echter harder dan de groei van ons nationale inkomen. Dit betekent dat wij een steeds groter deel van ons gezamenlijke inkomen aan zorg besteden.
Verkopen van Kinderopvang hoe doe je dat?

Verkopen van Kinderopvang hoe doe je dat?

Nu een paar weken geleden is de verkoop rondgekomen van de Kinderopvang van Combiwel Amsterdam. Tot die tijd een brede welzijnsinstelling waar ruim 1.100 mensen werkten. Vanuit het perspectief van lid van de Raad van Toezicht is dat een bijzonder proces. In de rol van toezichthouder sta je op afstand, maar is het onmogelijk om afstandelijk te opereren.
Perverse effecten van risicomijdend beleid

Perverse effecten van risicomijdend beleid

In mijn vorige weblog schreef ik over onbegrijpelijke bureaucratie en over de rol die media en politici spelen in een zo langzamerhand dolgedraaid Nederland. Afgelopen zaterdag las ik een artikel met eenzelfde onderwerp in de Volkskrant van de Nationale ombudsman, Alex Brenninkmeijer, met de titel ‘Jeugdzorg is gedragsgestoord’.
Modern opbouwwerk? Buiten de welzijnssector!

Modern opbouwwerk? Buiten de welzijnssector!

Twee weken geleden werd de jaarlijkse vakconferentie opbouwwerk gehouden. Tot op heden heb ik er ieder jaar nieuwe energie op kunnen doen, maar dit jaar was anders. Verfrissend was de aanwezigheid van DIVOSA (vereniging van managers op het terrein van werk, inkomen en sociale vraagstukken).
Bezuinigingen en bobo's

Bezuinigingen en bobo’s

Afgelopen week hadden we het relatief teleurstellende begrotingsdebat over Volksgezondheid. De regering heeft te kampen met een begrotingstekort van 35 miljard euro en daarom worden er werkgroepen in het leven geroepen die op elk beleidsterrein 20 procent aan bezuinigingen moeten voorstellen. Dat gaat in de zorg al gauw om 12 miljard euro.
Wmo
Verdien een standbeeld

Verdien een standbeeld

Afgelopen vrijdag, 6 november, kopte de voorpagina van de Volkskrant ‘Bussemaker snijdt in regels AWBZ’. Het vervolg van het artikel was te lezen onder de kop ‘Terug naar vertrouwen in de wijkzuster’. Kort gezegd komt het er op neer, dat de staatssecretaris heeft besloten, dat ouders van gehandicapte of terminaal zieke kinderen niet meer periodiek hoeven te bewijzen dat hun verwanten zorg nodig hebben. Hetzelfde geldt voor kinderen van dementerende ouders.
Eigen Kracht-conferenties: breekijzer voor de jeugdsector?

Eigen Kracht-conferenties: breekijzer voor de jeugdsector?

Empowerment, wrap around care, vraaggericht werken… in de jeugdsector hebben we onze mond er vol van. Want jeugdigen en ouders weten zelf het beste wat goed voor ze is. Toch? Maar wie schrijft in de jeugdzorg letterlijk zijn eigen plan? Niemand. Op een enkeling na: deelnemers aan een Eigen Kracht-conferentie. Bij een Eigen Kracht-conferentie zoekt het gezin samen met familie, vrienden en bekenden naar oplossingen. Dit schrijven zij op in een plan, dat leidend is voor de hulpverlening. Het gezin maakt dus een plan en niet de professional. Vraaggericht werken pur sang.
De wijk nemen

De wijk nemen

Het wijkgericht werken staat weer volop in de belangstelling. Gelukkig maar! Kleinschaligheid is immers vaak een sleutel tot succes, op veler gebied. Elkaar kennen, daar draait het toch doorgaans om. En hoewel je waarschijnlijk niet snel teveel collega’s kunt kennen, verrast de zucht naar 'compleetheid' me tijdens bijeenkomsten over wijkwerken of met betrekking tot bepaalde wijken toch wel enigszins. Is het niet het meest voornaam om het ook daar kleinschalig te houden en de meest voor de hand liggende spelers aan elkaar te koppelen?