Belangstelling voor de dorpscommissie

Nederland telt ruim zes miljoen vrijwilligers. En daar ben ik er één van. Of liever gezegd: dat was ik tot gisteren. Toen besloot de dorpscommissie waar ik in zit om ons tweejaarlijkse evenement af te gelasten wegens onvoldoende belangstelling. En zichzelf ook maar gelijk op te heffen.

Artikel bewaren

Je hebt een account nodig om artikelen in je profiel op te slaan

Login of Maak een account aan
Belangstelling voor de dorpscommissie

De vorige keer blogde Wil over armoede >>

Daar sta ik dan: nog maar net in de commissie gestapt met het vaste voornemen er iets moois van te maken. Balen? Ja! En het geeft ook stof tot nadenken, zeker als ik door een Movisie-bril kijk. Toen ik een paar maanden geleden begon, schoten Movisie-woorden als sociale cohesie, actief burgerschap en buurtkracht door mijn hoofd. Met een beetje fantasie had ik het gevoel zelf vorm te geven aan de participatiesamenleving. Ik voelde me bijna die actieve burger waarvan ik altijd dacht dat het over anderen ging.

De dorpscommissie denkt niet in deze termen heb ik gemerkt. Het gaat vooral om praktische zaken: een update van het aantal deelnemers, onduidelijkheid over de financiële reserves of waarom mensen maar niet reageren op de mail. Waarbij ik tussen de regels door soms een licht onverwerkt verleden proef tussen de commissieleden en deze of gene dorpsgenoot. Heel vaak gaat het ook over volslagen andere dingen: de verbouwing even verderop in de straat, de zoveelste kat die zoek is en het huis aan de overkant dat maar niet wordt verkocht.

En nu? Nu vraag ik me vooral af hoe het kan dat een voorheen succesvol evenement moet worden afgelast. Napratend in de commissie reconstrueer ik dat de doelstelling is verouderd waardoor de belangstelling steeds verder afneemt en er geen nieuwe mensen meer bij komen. En zoals bij meer evenementen geldt ook hier: lang niet iedereen doet mee. Wat wordt gepresenteerd als iets voor het hele dorp leidt uiteindelijk tot het meedoen door steeds dezelfde mensen. Dus is het maar de vraag of de doelstelling van sociale cohesie wordt gerealiseerd. En is het waarschijnlijk terecht dat het evenement is afgelast.

Om de kater de baas te worden, gaan we binnenkort borrelen met mensen uit de buurt. Ik heb me voorgenomen om maar eens te inventariseren waar behoefte aan is: een jaarlijkse buurtbarbecue, sportdag of viering van Koningsdag? Wie weet wordt dat het begin van iets nieuws en kunnen we de cyclus opnieuw starten.

Wil Verschoor, manager programma Participatie Movisie

Geef je reactie

Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn. Heb je nog geen account, maak dan hieronder een account aan. Lees ook de spelregels.