Blog: Online zuigers of hulpvragers?

Een wijkteam-medewerkster vertelde me eens dat ze iedereen als vriend toelaat op haar zakelijke Facebook profiel. ‘Wat maakt het uit, het is mijn werkaccount.’ Eén van die volgers plaatst regelmatig gevoelige teksten en afbeeldingen en ze dacht: ‘Ach, laat ik eens een like geven.’

De vorige keer blogde Hans over de digitale kloof >>

Dat heeft ze geweten. Een stroom van vragen en contact-verzoekjes kwam haar kant op. Ze kwam erachter dat deze persoon niet eens in haar werkgebied woont. Het hield niet op. Ook niet nadat ze daarom had verzocht. Uiteindelijk heeft ze deze volger geblokkeerd.

Ongeremd en ongepast

Jij kent ze vast ook wel. De zuigers onder je volgers op social media. Ze sturen berichten waar je het jouwe van denkt. Of ze proberen je uit de tent te lokken. Ze reageren op jouw berichten op een manier waarvan je nekharen overeind gaan staan. Ze zijn ongeremd, ongepast (want slaan de plank mis) en drammen door. Hun suggestieve vragen drijven je tot wanhoop. Bloedirritant.

Signaal

Zelf heb ik een bewoner die me via (zakelijk) Whatsapp berichten en filmpjes ging sturen over geloof, hoop en liefde, maar ook over zelfdoding en mensen die van flats springen (ja, er zijn mensen die dat filmen). Dat heb ik als signaal opgepakt. En toen ik vroeg waarom hij dat stuurde bood hij meteen excuses aan.

Online wijkteam

Soms zitten deze afzenders in complexe, uitzichtloze situaties en klampen ze iedereen aan die enigszins bij de zorg betrokken lijkt.  Soms zit er kritiek achter over het zorgsysteem, het PGB en het Wmo-stelsel, over behandeling door het wijkteam of de GGZ. En op het zorgbeleid van gemeenten en de landelijke politiek. Vanuit persoonlijke negatieve ervaringen met behandelingen en de gevolgen van de transformatie. Ik kan er vaak niks mee. Maar ik kan soms wel met ze meevoelen. Als er een landelijk online sociaal wijkteam zou bestaan, dan zou ik zo een paar cliënten hebben. Ideetje?

Digitaal surveilleren

Recent was er een voorbeeld vanuit de Politie. Met een experimenteel online surveillanceteam heeft de Politie Twente deze zomer een zelfdoding van een tienermeisje kunnen voorkomen. Een agent van dat team ontving via Instagram een alarmerend bericht. De politie kwam al snel achter het adres en stuurde er meteen een surveillanceauto heen, terwijl hij het contact online gaande hield. Er is nu hulp voor dit meisje. De politie vindt dat meer agenten digitaal zouden moeten gaan surveilleren. ‘Wijkagenten zijn de ogen en oren in de wijk. Die moeten we ook hebben in digitale wijken.’

Gevoelige snaar

Als de politie zo aan hulpvragen kan komen, dan kan een sociaal werker of een wijkteam dat toch ook? Misschien hebben de eerste hulpvragers zich al bij je gemeld? Met wellicht een bepaalde verwachting, zoals gehoord willen worden. En veren ze ineens op wanneer jij hun gevoelige naar raakt met een bericht. En dan, wat doe jij dan? Sla je die ‘zuiger’ als een lastige bromvlieg van je af? Of denk je: ‘Hé, wat zou de hulpvraag kunnen zijn?’

0
493
Hans Versteegh
Hans Versteegh (1969) is social media trainer en business-coach voor sociaal werkers, die worstelen met de professionele inzet van online media. 'Social media hebben mijn professionele isolement doorbroken'. In zijn 25 jaar als sociaal werker ontdekte hij al de voordelen van social media toen niemand daar nog mee bezig was. Zoals kortere lijnen met bewoners, collega’s en ketenpartners, grotere zichtbaarheid en netwerkcontacten warmer houden. Uiteindelijk leidde dit tot zijn eigen bedrijf, Welzijn 3.0. Hij heeft inmiddels vele sociaal werkers getraind en gecoacht en is betrokken bij verschillende innoverende initiatieven en samenwerkingsverbanden in welzijn, sociaal wijkteams, online hulpverlening en hoger onderwijs. Zijn thema’s: social media, ondernemend werken, profileren, digitale kloof en innovatie.

Geef je reactie

Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn. Heb je nog geen account, maak dan hieronder een account aan. Lees ook de spelregels.