Wmo

Wams

Deze wet moet persoonsgegevens delen tussen domeinen gemakkelijk maken

Om mensen met meervoudige problematiek optimaal te helpen, is het delen van persoonsgegevens tussen verschillende domeinen essentieel. Dat gebeurt momenteel ook, maar gemakkelijk is het niet. Het wetsvoorstel Aanpak meervoudige problematiek in het sociaal domein (Wams) moet daar verandering in brengen. Waar gaat deze wetswijziging precies voor zorgen?
Wmo

Vooruitblik op 2022 deel 4: ‘Integraal verhaal van pensioen, wonen en…

Na een rumoerig jaar vol coronamaatregelen staat het nieuwe jaar voor de deur. Wordt het een fris begin of vooral een voortzetting van huidige plannen? We vragen het aan de deskundige sprekers. Deze aflevering Anneke Sipkens, directeur van ouderenorganisatie ANBO: ‘De stijgende druk voor werknemers en cliënten in de ouderenzorg maakt een structureel plan noodzakelijk.’
Professionalisering

Verplichte anticonceptie, sociale cohesie, 10 vormen van eenzaamheid: de best gelezen…

Het afgelopen jaar kende sociaal en maatschappelijk behoorlijk wat uitdagingen. Niet in de laatste plaats voor de professionals in het sociaal domein. Zorg+Welzijn zet voor u de zeven best gelezen artikelen op een rij. Een korte impressie van wat de sociaal professionals in de benen heeft gehouden in 2021.
Wmo

‘Gemeenten, investeer in de sociale basis en in het sociaal werk’

Hoe kunnen gemeenten met krimpende budgetten voor het sociaal domein toch de sociale kwaliteit versterken en het welzijn van hun inwoners bevorderen? Movisie maakte een routekaart vol kennis over wat wél en niet werkt met handvatten en voorbeelden. Een cruciale rol ziet ze daarbij weggelegd voor het sociaal werk.
Wmo

Coalitie wil kennis over corona bij gehandicapten vergroten

De kenniscoalitie Zorg voor mensen met een verstandelijke beperking stuurde op 19 november een brief naar het ministerie van VWS, de Tweede Kamer, het OMT en het RIVM. In de brief roept de coalitie op om de kennis en expertise over corona in de gehandicaptenzorg beter te benutten. De coalitie vindt dat de gevolgen van corona voor mensen met een verstandelijke beperking te weinig in beeld zijn bij politici en beleidsmakers.
Langer thuis wonen

Wijkverpleegkundige in coronatijd: ‘Het is zó moeilijk om “nee” te zeggen’

Ze wil het code zwart–woord niet gebruiken, maar duidelijk is dat de zorgketen vóór en achter het ziekenhuis al vast zit nog voor alle IC-bedden vol liggen. ‘De situatie nu is wezenlijk anders dan vorig jaar’, vertelt wijkverpleegkundige Pauline Arts. ‘Zorgorganisaties hebben geen zorgprofessionals meer om een coronateam of een coronahotel op te zetten, of om creatieve oplossingen te zoeken.’
Wmo

100 jaar cliëntondersteuning: ‘We moeten onszelf eigenlijk kunnen opheffen’

Iedereen met zorgvraag heeft recht op onafhankelijke cliëntondersteuning. Organisaties als MEE nemen met hun expertise drempels voor zorg en ondersteuning weg. Of iemand nu een specifieke zorgvraag heeft of zoekt naar vrijetijdsbesteding. 'We laten mensen mee doen in de samenleving. Hoe we dat doen, verandert vaak en snel’, aldus Sander Olsthoorn van MEE NL.
Professionalisering

Positieve gezondheid; wegblijven van het opgeheven vingertje

Positieve gezondheid is momenteel booming. Sinds Machteld Huber het begrip in 2012 invulling gaf, verspreidt positieve gezondheid zich als een olievlek over het land. De Universiteit Maastricht onderzocht dertien organisaties die werken met dit gezondheidsconcept. Het blijkt nog niet zo gemakkelijk om ermee te werken. Welke lessen zijn te leren? 'Vraag naar de grote droom van je cliënt.' 
Wmo

WRR: Houdbaarheid van de zorg valt en staat met de professional

'We luiden de noodklok', zegt Marianne de Visser, lid van de Wetenschappelijke Raad voor het Regeringsbeleid. De WRR publiceerde een rapport over de keuzes die de politiek nú moet maken om zorg en welzijn voor de samenleving houdbaar te houden. 'De wachtlijsten ontstaan omdat er een personeelsprobleem is. Verdere afkalving van de zorg mag niet gebeuren.'
Wmo

Cliëntenraden slaan alarm over verlagen Wmo-indicaties

Door een tekort aan financiële middelen voor de Wmo, korten gemeenten steeds vaker op de herindicatie van met name ambulante ggz-cliënten. Dat stellen meerdere cliëntenraden in een brandbrief aan de Tweede Kamer, de VNG en het ministerie van VWS. ‘Er moet meer geld bijkomen. Wij hebben het schrikbeeld van de lange wachtlijsten zoals in de jeugdzorg.’

Over wmo

Elke gemeente zijn eigen zorg en ondersteuning

Bijna 2 miljoen mensen krijgen zorg en ondersteuning, volgens de kerncijfers 2015 van het Sociaal en Cultureel Planbureau. Veelal uit het informele netwerk. Vanaf 2015 wordt zorg en ondersteuning vanuit de Wmo door gemeenten georganiseerd en gefinancierd. Uitgangspunt is dat mensen zo lang mogelijk thuis kunnen blijven wonen. Dat heeft geleid tot werken in wijkteams, een woud aan pilots en veel discussie.

Lees meer

Gemeenten worden sinds 1 januari 2015 geacht ervoor te zorgen dat mensen zo lang mogelijk thuis kunnen blijven wonen. De gemeente geeft ondersteuning thuis via de Wet maatschappelijke ondersteuning (Wmo). Gemeenten zijn verantwoordelijk voor de ondersteuning van mensen die niet op eigen kracht zelfredzaam zijn.

Uit onderzoek naar de uitvoering van de Wmo blijkt dat in 2016 de waardering voor wijkteams ietsje is gedaald naar van 6,7 in 2015 naar 6,6. De grootste problemen van de decentralisatie zitten nog steeds in het jeugdhulp. Een op de 5 Nederlanders vindt dat de decentralisaties goed uitpakken. 47 Procent heeft geen vertrouwen in de decentralisatie, vooral niet bij de uitvoering van de ouderenzorg. Dat blijkt uit een onderzoek van I&O Research. Vlak vóór 2015, voordat de Wmo en Jeugdwet overgingen naar de gemeente, gaf 54% aan geen vertrouwen te hebben.

Wijkteam

Onder de Wmo vallen verschillende vormen van hulp en ondersteuning. Het gaat bijvoorbeeld om: begeleiding en dagbesteding; ondersteuning van mantelzorger; beschermde woonomgeving voor mensen met een psychische stoornis; opvang in geval van huiselijk geweld en mensen die dakloos zijn. Maar ook om ondersteuning die past bij persoonlijke situatie van de cliënt die een zorgvraag heeft. Iedere gemeente organiseert de toegang tot ondersteuning op zijn eigen manier. Sommige gemeenten kiezen voor het Wmo-loket. Veel gemeenten kiezen sociale wijkteams waar mensen terecht kunnen met hun hulpvraag. Wat het wijkteam precies doet, verschilt per gemeente. De gemeente kan onder voorwaarden een persoonsgebonden budget (pgb) geven. Met een pgb kan de cliënt de ondersteuning zelf kiezen en inhuren.

Meldt iemand zich bij de gemeente met het verzoek om ondersteuning, dan moet de gemeente onderzoek doen naar de persoonlijke situatie. Vooral over dat onderzoek naar de hulpvraag van de cliënt via het zogenoemde “keukentafelgesprek” is veel discussie geweest vanaf het begin van de decentralisatie in 2015. De keukentafelgesprekken leidden tot veel klachten en tot gefrustreerde cliënten en mantelzorgers. Daar is zeker door gemeenten, zorg- en welzijnsorganisaties en door sociaal werkers van geleerd.

Decentralisatie

De decentralisatie van zorg en ondersteuning in de Wmo heeft een fase van ontwikkeling doorgemaakt. Dat heeft ook geleid tot flinke discussies in de diverse gemeenten over hoe de Wmo vorm te geven. Het heeft ook geleid tot experimenten, pilots die opkomen en net zo snel weer afvallen. Het heeft geleid tot ketenzorg en samenwerking, en zorg dichtbij de cliënt. In dit dossier vind je artikelen die weergeven hoe de discussie is gevoerd en waartoe de transitie heeft geleid. Met alle voors en tegens en ontwikkelingen in de zorg en ondersteuning voor burgers en kwetsbare mensen.

Tot slot nog een paar cijfers uit de publicatie in april 2017 van I&O Research: De professionele hulp en begeleiding worden door zorggebruikers in 2016 met een 7,4 gewaardeerd, dat was een 7,7 in 2014. Een op de tien mensen geeft een onvoldoende aan de geboden hulp. De belangrijkste redenen zijn de lange wachtlijsten (57%), niet goed luisteren naar de hulpvrager (50%) en niet goed samenwerken tussen organisaties (43%).