Informele zorg

Informele zorg

BOEK ‘Het zwaarste was dat ik me vaak zo onmachtig voelde’

28 dagen zit schrijfster Eveline van de Putte bij haar stervende moeder op een kamer van een paar vierkante meter in een zorginstelling. Over de laatste veertien dagen schrijft ze het boek Lucht.
Informele zorg

Column: Mag verdriet er zijn?

'De tranen waren niet meer in te houden en het was pas het voorstelrondje.' Columnist Jacqueline Schilling zit als ondersteuner bij een oudergroep als er gehuild wordt. Mag dat verdriet er zijn? En hoe schep je als sociaal werker de voorwaarden hiervoor? Ze pakt het GAK-model erbij. 

Mannenpraatgroep over huiselijk geweld: ‘Ze willen niet overgeleverd zijn aan emoties’

Zo kan het niet langer. Dat denken de mannen die zich schoorvoetend aanmelden bij de vrijwillige praatgroep over huiselijk geweld. Deze laagdrempelige praatgroepen zijn een groot succes in Eindhoven en Den Bosch. Daarom startte in Groningen in februari een nieuwe groep. De aanmeldingen komen mondjesmaat binnen. ‘Hulpverleners moeten de weg weten te vinden.’

Ouderenmishandeling bespreken: ‘Denk na over je eigen dilemma’s en ongemak’

MantelzorgNL vreest dat ontspoorde mantelzorg, een vorm van ouderenmishandeling, toeneemt. Professionals in het sociaal domein spelen een belangrijke rol bij de signalering en de aanpak daarvan. Maar dat is niet altijd makkelijk. ‘De knelpunten bespreekbaar maken vereist moed en lef van professionals. De handelingsverlegenheid is groot.’
Informele zorg

Vrijwilligers in complexe gezinnen: ‘Wij hebben 1 gezin en géén plan’

Welke rol kunnen vrijwilligers spelen in gezinnen met complexe problemen? Dat wordt in een nieuw programma onderzocht. Het belangrijkste advies: laat vrijwilligers eerst een vertrouwensband opbouwen en heb het pas daarna over eventuele hulpverlening, in plaats van eerst bijvoorbeeld sociaal werkers de problematiek aan te laten pakken.
Jeugdhulp

Informeel netwerk inschakelen in de jeugdhulp is noodzaak, maar geen gebruik

Zet mensen uit het netwerk van kinderen en jongeren in om ze te ondersteunen als het ‘even niet meer gaat’. Dat is al jarenlang het motto en toch blijkt dat professionals de inzet van “informele steunfiguren” lang niet altijd in hun werkwijze meenemen. Beroepsverenigingen hebben een handreiking met tips geschreven: wat heeft de professional nodig om aan te sluiten bij informele hulp in de jeugdzorg?
spelende kinderen

Bouwen aan een leefbare buurt: drie lessen van ‘De Vreedzame Wijk’ 

Schoppen, schreeuwen en buitensluiten: op het Kameraplein in IJsselstein was het altijd onrustig. Niet alleen onder de kinderen, de ouders deden er net zo hard aan mee. Sociaal werker Stella de Bie (49) probeerde al jaren de buurt vrediger te krijgen, maar slaagde daar pas in toen ze ging werken vanuit de principes van De Vreedzame Wijk. Niet alleen de wijk ontplooide, ook zij kwam tot bloei.
Wmo
Wet Zorg en Dwang

Het pgb onder de loep: van wantrouwen naar vertrouwen?

Het persoonsgebonden budget (pgb) is in de afgelopen jaren 'verder van de oorspronkelijke bedoeling af komen te staan'. In een Kamerbrief licht Conny Helder, minister voor Langdurige Zorg & Sport, een tipje van de sluier op over hoe ze die ontwikkeling wil stoppen. De kernwoorden: eigen regie én aanpak van fraude.
Vrouw voor kantoor

RVS: ‘Fundamentele omslag nodig in hoe we zorgen, kwaliteit zorg in…

De relatie tussen formele zorg en informele zorg moet fundamenteel herzien worden. Dat vindt de Raad voor Volksgezondheid & Samenleving. Lees welke stappen volgens de raad nu al gezet moeten worden, met een toelichting van raadslid Ageeth Ouwehand, ook over de rol van sociaal werkers.
redouan el khayari

Redouan El Khayari is Sociaal werker van 2022: ‘Ik ga ervoor…

Redouan El Khayari (34) is niet alleen wetenschapper, jeugdwerker en activist, vanaf nu is hij ook ‘Sociaal Werker van 2022’. Tot en met mei 2023 is hij samen met de andere genomineerden ambassadeur voor het sociaal werk. Wie is Redouan en wat wil hij betekenen voor het vak?

Over informele zorg

Het belang van informele zorg

Mantelzorgers, vrijwilligers, burenhulp, lotgenotencontact, zelfhulp, actief burgerschap: er zijn vele vormen van informele – en dus onbetaalde – zorg en ondersteuning. Samen met professionals houden deze informele zorgverleners het Nederlandse zorgstelsel draaiende.

Lees meer

Ons land scoort internationaal gezien hoog als het gaat om informele zorg, zegt onderzoeker Marianne Potting, al is het nooit genoeg. ‘Dat zit ‘m niet in de bereidheid onder Nederlanders om zich in te zetten, maar omdat de toenemende vraag om zorg en ondersteuning veel groter is dan het aanbod. Dat heeft onder andere te maken met het bezuinigen op professionals. De indicatie om een professional in te zetten, wordt steeds zwaarder. Bovendien verandert de visie: je hebt niet altijd professionals nodig voor de beste ondersteuning. Soms is het prettiger om te praten met iemand uit je eigen omgeving die je vertrouwt, zoals je buurvrouw.’

Samenwerken

Om zo goed mogelijk zorg en ondersteuning te kunnen geven, moeten informele zorgverleners en professionals samenwerken. Hoe doe je dat het beste? Herken en erken elkaars unieke bijdrage, zegt Potting. Daarmee begint het. ‘Dat is een voorwaarde tot samenwerking. Je hebt elkaar nodig, omdat je allebei een unieke en belangrijke rol inneemt in het leven en welzijn van de cliënt.’ Verder moeten organisaties beseffen dat professionals niet automatisch op de juiste manier met vrijwilligers omgaan, hoe goed ze ook zijn in hun werk. ‘Werken met cliënten is niet hetzelfde als werken met vrijwilligers. Dat laatste verloopt niet vanzelfsprekend probleemloos. Professionals zouden daarin begeleiding moeten krijgen.’

Curriculum aanpassen

Potting ziet hiervoor zeker oplossingen. ‘Hoe je vrijwilligers aanstuurt, kunnen we opnemen in het curriculum. Bestaande professionals kunnen we bijscholen. Daarnaast is het verstandig om te erkennen dat “omgaan met en aansturen van vrijwilligers” een competentie is. Die vaardigheid zie ik bijvoorbeeld bijna nooit genoemd in vacatures.’

Waardering

Ten slotte zouden organisaties het vrijwilligersbeleid kunnen aanpassen. Goed omgaan met vrijwilligers betekent volgens Potting meer dan de vrijwilliger verzekeren en hem een kerstpakket geven. ‘Organisaties moeten bedenken welke kennis over cliënten ze wel of niet met vrijwilligers delen en hoe ze vrijwilligers betrekken bij incidenten. En als een vrijwilliger na jarenlange zorg vertrekt, rondt het traject dan goed af. Waardering is echt superbelangrijk.’