Informele zorg

Langer thuis wonen

Steunsysteem in de wijk: professionals en vrijwilligers aan het werk voor welzijn bewoners

Hoe help je mensen langer zelfstandig en met plezier thuis te blijven wonen in hun eigen wijk, buurt of dorp? Door een goed vangnet op te bouwen dat hulpvragen van ouderen oppakt en hierop antwoorden vindt. Organisaties in verzorging en thuiszorg kunnen dat heel effectief organiseren, blijkt uit het project Steunsystemen. Wat leren we ervan?
Informele zorg
Marcel Kolder is blogger bij Zorg+Welzijn

Column: Samenkragt verbindt vrijwilligers in Flevoland

Besef dat in heel Nederland meer dan een miljoen vrijwilligers werken aan betere buurten, wijken, dorpen en steden, schrijft Marcel Kolder in zijn nieuwe column. Hij wil deze vrijwilligers met elkaar verbinden zodat ze kennis en ervaring kunnen uitwisselen. Over hoe we met elkaar vluchtelingen uit Oekraïne opvangen bijvoorbeeld. Zo hoeft niet overal het wiel opnieuw uitgevonden te worden.
Informele zorg

Ernstige depressie behandelen: stofje uit paddo’s heeft potentie

Het werkzame stofje in paddo's, psilocybine, lijkt in combinatie met therapie veelbelovend bij een snelle behandeling van depressie. Tijdens recent onderzoek werd een op de drie deelnemers binnen drie weken niet meer depressief verklaard. Maar de proef was niet voor alle patiënten een succes. 
Informele zorg

Het bewijs is er nu echt: steun van lotgenoten helpt bij herstel van psychische klachten 

Mensen met psychische problemen, zoals depressie, angst en psychose kunnen profiteren van elkaars steun. Lotgenotencontact werd al langer als waardevol gezien, maar wetenschappelijk bewijs hiervoor bleef tot nu toe uit. Een nieuwe analyse van een groot aantal studies levert belangrijke lessen op over het aanbod van lotgenotencontact.
Jeugdhulp

COLUMN Verwaarlozing verwaarloosd

Verwaarlozing is de meest voorkomende en in potentie een van de meest schadelijke vormen van kindermishandeling. Tegelijkertijd wordt verwaarlozing het minst herkend en de ernst het meest onderschat. De afgelopen jaren zie ik gelukkig steeds meer aandacht voor verwaarlozing.
Informele zorg

In actie komen bij ontspoorde mantelzorg: ‘Erken je eigen ongemak’

Als er één onderwerp is waarover niet makkelijk te praten valt, dan is het wel ontspoorde mantelzorg. Toch is het uiterst belangrijk dat sociaal werkers en andere professionals er alert op zijn. En dat ze in actie komen bij signalen, en voorbij het eigen ongemak gaan. Aan een zogeheten leertafel zoekt Movisie uit hoe dat het beste kan.
Informele zorg

Column: ‘Een sterke sociale basis discrimineert niet’

Hoe bouw je aan een sociaal sterke wijk, buurt of dorp? Daarin spelen buurtinitiatieven vaak een cruciale rol. Movisie beschreef de afgelopen jaren 30 van deze initiatieven en ontdekte wat werkt. Maar wat als de belangen van deze initiatieven discriminerend zijn? Expert sociale innovatie Lou Repetur onderzoekt het in deze column. 
Informele zorg

BOEK ‘Het zwaarste was dat ik me vaak zo onmachtig voelde’

28 dagen zit schrijfster Eveline van de Putte bij haar stervende moeder op een kamer van een paar vierkante meter in een zorginstelling. Over de laatste veertien dagen schrijft ze het boek Lucht.
Informele zorg

Column: Mag verdriet er zijn?

'De tranen waren niet meer in te houden en het was pas het voorstelrondje.' Columnist Jacqueline Schilling zit als ondersteuner bij een oudergroep als er gehuild wordt. Mag dat verdriet er zijn? En hoe schep je als sociaal werker de voorwaarden hiervoor? Ze pakt het GAK-model erbij. 

Mannenpraatgroep over huiselijk geweld: ‘Ze willen niet overgeleverd zijn aan emoties’

Zo kan het niet langer. Dat denken de mannen die zich schoorvoetend aanmelden bij de vrijwillige praatgroep over huiselijk geweld. Deze laagdrempelige praatgroepen zijn een groot succes in Eindhoven en Den Bosch. Daarom startte in Groningen in februari een nieuwe groep. De aanmeldingen komen mondjesmaat binnen. ‘Hulpverleners moeten de weg weten te vinden.’

Over informele zorg

Het belang van informele zorg

Mantelzorgers, vrijwilligers, burenhulp, lotgenotencontact, zelfhulp, actief burgerschap: er zijn vele vormen van informele – en dus onbetaalde – zorg en ondersteuning. Samen met professionals houden deze informele zorgverleners het Nederlandse zorgstelsel draaiende.

Lees meer

Ons land scoort internationaal gezien hoog als het gaat om informele zorg, zegt onderzoeker Marianne Potting, al is het nooit genoeg. ‘Dat zit ‘m niet in de bereidheid onder Nederlanders om zich in te zetten, maar omdat de toenemende vraag om zorg en ondersteuning veel groter is dan het aanbod. Dat heeft onder andere te maken met het bezuinigen op professionals. De indicatie om een professional in te zetten, wordt steeds zwaarder. Bovendien verandert de visie: je hebt niet altijd professionals nodig voor de beste ondersteuning. Soms is het prettiger om te praten met iemand uit je eigen omgeving die je vertrouwt, zoals je buurvrouw.’

Samenwerken

Om zo goed mogelijk zorg en ondersteuning te kunnen geven, moeten informele zorgverleners en professionals samenwerken. Hoe doe je dat het beste? Herken en erken elkaars unieke bijdrage, zegt Potting. Daarmee begint het. ‘Dat is een voorwaarde tot samenwerking. Je hebt elkaar nodig, omdat je allebei een unieke en belangrijke rol inneemt in het leven en welzijn van de cliënt.’ Verder moeten organisaties beseffen dat professionals niet automatisch op de juiste manier met vrijwilligers omgaan, hoe goed ze ook zijn in hun werk. ‘Werken met cliënten is niet hetzelfde als werken met vrijwilligers. Dat laatste verloopt niet vanzelfsprekend probleemloos. Professionals zouden daarin begeleiding moeten krijgen.’

Curriculum aanpassen

Potting ziet hiervoor zeker oplossingen. ‘Hoe je vrijwilligers aanstuurt, kunnen we opnemen in het curriculum. Bestaande professionals kunnen we bijscholen. Daarnaast is het verstandig om te erkennen dat “omgaan met en aansturen van vrijwilligers” een competentie is. Die vaardigheid zie ik bijvoorbeeld bijna nooit genoemd in vacatures.’

Waardering

Ten slotte zouden organisaties het vrijwilligersbeleid kunnen aanpassen. Goed omgaan met vrijwilligers betekent volgens Potting meer dan de vrijwilliger verzekeren en hem een kerstpakket geven. ‘Organisaties moeten bedenken welke kennis over cliënten ze wel of niet met vrijwilligers delen en hoe ze vrijwilligers betrekken bij incidenten. En als een vrijwilliger na jarenlange zorg vertrekt, rondt het traject dan goed af. Waardering is echt superbelangrijk.’