Participatie

Aandacht nodig voor lhbti-intolerantie onder de Oekraïense vluchtelingen

Sinds 2018 werkt de alliantie ‘Verandering van Binnenuit’ aan gelijkheid, veiligheid en acceptatie van vrouwen en van lhbti’s in gemeenschappen van nieuwkomers. De alliantie heeft veel kennis in huis en biedt praktische handvatten in een toolbox. Sociaal werkers kunnen die ook inzetten voor de vluchtelingen uit Oekraïne, met name op het vlak van lhbti-acceptatie.
redouan el khayari

Redouan El Khayari is Sociaal werker van 2022: ‘Ik ga ervoor…

Redouan El Khayari (34) is niet alleen wetenschapper, jeugdwerker en activist, vanaf nu is hij ook ‘Sociaal Werker van 2022’. Tot en met mei 2023 is hij samen met de andere genomineerden ambassadeur voor het sociaal werk. Wie is Redouan en wat wil hij betekenen voor het vak?
Participatie
Radboud Engbersen

Column: Tijd om afscheid te nemen van een te haastige overheid

‘De overheid heeft altijd haast’, zei de opbouwwerker die ik onlangs sprak in één van de buurtkamers van de Haagse wijk Moerwijk. ‘Het liefst wil ze morgen resultaten zien.’ Hij pleitte voor geduld. Juist in Moerwijk, een van de armste wijken van Nederland. Juist ook als je bijvoorbeeld jongeren bij het verbeteren van je wijk […]
Armoede
Collectief Kapitaal

Honderd mensen geven hun geld weg: leren van het sociaal experiment…

Is ‘gratis geld’ een oplossing voor de groeiende bestaansonzekerheid in Nederland? Denise Harleman denkt van wel. Haar bewijs: een sociaal initiatief dat zij aan het begin van de coronacrisis oprichtte, Collectief Kapitaal. Vijf Amsterdamse werkende minima kregen acht maanden lang duizend euro. Zonder voorwaarden.
arbeidsmigranten

Arbeidsmigranten werken zich kapot, maar kunnen de weg naar hulpverlening niet…

Slechte leef- en werkomstandigheden hebben een enorme invloed op de gezondheid van arbeidsmigranten terwijl zij vaak niet weten waar zij zorg en hulp kunnen krijgen. Werk aan de winkel voor sociaal werkers. Maar hoe pak je zoiets aan? Krystyna Meijer van LEVgroep zette een steunpunt op. Wat kun je van haar leren?
Participatie
Marcel Kolder is blogger bij Zorg+Welzijn

Column: Floriade is een goed voorbeeld voor een inclusieve, toegankelijke stad

Mijn woonstad Almere heeft toegankelijkheid en inclusie hoog in het vaandel staan. Ongeacht leeftijd, mobiliteit of bekwaamheid zou iedereen die in de stad woont of bezoekt gelijke toegang moeten hebben tot alle genoegens die Almere te bieden heeft. Van wonen en werken tot met elkaar sporten, spelen en natuurlijk op bezoek bij de Floriade Expo […]
Wijkteam
Anne Elsingshorst is blogger bij Zorg+Welzijn

De charme van de wijk, het domein van wijkverpleegkundigen én sociaal…

Dat werken in de wijk zeker niet suf maar uitdagend is, wil wijkverpleegkundige Anne Elsinghorst laten zien in haar blogs. Haar verhalen, die dus meer inhouden dan die steunkousen aantrekken of mensen douchen, worden nu gebundeld tot een boek. Anne vertelt over samenwerken met sociaal werkers, de kwetsbare ouderen en hoe het bloggen haar leven heeft verrijkt.
Participatie

Hoe stimuleer je ‘gezond leven’? Door talenten te zien, weet deze…

De overheid wil een gezonde levensstijl stimuleren door de voedselomgeving van mensen gezond en duurzaam te maken. Maar leidt een gezonder aanbod automatisch tot gezondere keuzes? Welke invloed heb je als sociaal werker op een gezonde levensstijl van je cliënten? Buurtwerker Montse Lloveras begeleidt een groep vrouwen met gezondheid, bewegen en ontspanning als cruciale thema's.
Participatie

‘Het sociaal werk moet zo krachtig mogelijk gaan staan voor klimaatrechtvaardigheid’

Opbouwwerkers die in Zuid-Limburg ontredderde geëvacueerden aan onderdak helpen. Of energiecoaches die radiatorfolie aanbrengen bij ouderen in een kwetsbare positie. Zomaar wat voorbeelden die laten zien hoe de klimaatcrisis het sociaal werk binnensijpelt. Movisie agendeert dit thema al een tijdje, deze week met twee nieuwe publicaties.
Participatie
Paul van Yperen is communicatieadviseur bij Movisie

Column: Een ode aan Hanny van de stofzuiger

Paul van Yperen, communicatieadviseur bij Movisie, is alle BN’ers die zich zo sociaal voordoen op tv, maar dat eigenlijk niet blijken te zijn, zat. Geef hem maar types als Hanny, die ongezouten en vol humor, gebaseerd op eigen ervaringen, uitlegt waarom het systeem in Nederland rot is én hoe het wel zou moeten. ‘Als het in Den Haag nu over de Participatiewet gaat, gaat het over de stofzuiger van Hanny.

Over participatie

Wat is de Participatiewet?

Iedereen die kan werken, maar die het zonder ondersteuning niet redt op de arbeidsmarkt, valt sinds 1 januari 2015 onder de Participatiewet. Doel van deze wet is dat meer mensen, ook mensen met een arbeidsbeperking, werk vinden. In de Participatiewet wet zijn de voormalige Wet sociale werkvoorziening, de Wet werk en bijstand en de Wajong samengevoegd. Gemeenten zijn verantwoordelijk voor de uitvoering van de Participatiewet.

Lees meer

Sinds de invoering van de Participatiewet op 1 januari 2015 zijn gemeenten verantwoordelijk om mensen die ondersteuning nodig hebben, aan de slag te krijgen op de arbeidsmarkt. Om dit te kunnen realiseren, zijn er in de wet een aantal instrumenten opgenomen die gemeenten moeten helpen zoals loonkostensubsidie en beschut werk. Naast het bieden van ondersteuning die gericht is op arbeidsinschakeling, hebben gemeenten ook de taak om inwoners die onder de Participatiewet vallen, wanneer dat nodig blijkt, inkomensondersteuning te bieden. Gemeenten bepalen zelf welke inwoners voor welke vorm van ondersteuning in aanmerking komen.

Om daadwerkelijk te zorgen dat mensen die ondersteuning nodig hebben in dienst genomen worden door een werkgever, kunnen gemeenten werkgevers een loonkostensubsidie verstrekken. Deze subsidie kan uitgekeerd worden als een werkgever iemand in dienst neemt die per uur niet volledig productief zijn en daardoor eigenlijk niet het wettelijk minimum loon kunnen verdienen.

Beschut werk en banenafspraak

Een ander onderdeel van de Participatiewet is de opbouw van beschut werk. Beschut werk is bedoeld voor mensen die zo veel begeleiding nodig hebben op hun werkplek (bijvoorbeeld door hun lichamelijke of psychische beperking) dat het niet realistisch is om van een reguliere werkgever te verwachten dat hij hen in dienst neemt. Daarom is er vanuit het rijk budget beschikbaar gesteld om in totaal 30.000 beschutte werkplekken te realiseren. Dit gaat echter nog niet zo voorspoedig als gehoopt. Zo was er in 2015 bijvoorbeeld budget om 1600 plekken te realiseren, uiteindelijk zijn dat er maar 44 geworden. De Tweede Kamer heeft daarom vastgesteld dat gemeenten vanaf 1 januari 2017 verplicht zijn om beschut werk aan te gaan bieden. Binnen vijf jaar moeten de plekken die in 2015 en 2016 niet gerealiseerd werden, alsnog beschikbaar komen. Het totaal van 30.000 plekken moet in 2048 gehaald zijn.

En dan is er nog de banenafspraak. In 2013 is, in het sociaal akkoord, afgesproken dat werkgevers voor 2026 stapsgewijs 100.000 extra banen creëren voor mensen met een ziekte of een handicap. De overheid creëert daar bovenop ook 25.000 banen. Deze banenafspraak staat los van het bieden van beschut werk. Wanneer de doelstellingen van de banenafspraak niet gehaald worden, kan er een dwingend quotum afgesproken worden. Dat quotum houdt in dat op termijn elke werkgever met 25 en meer werknemers een formele verplichting krijgt arbeidsplaatsen open te stellen aan mensen met een arbeidsbeperking en moet betalen voor niet vervulde plekken.

Tegenprestatie en basisinkomen

Naast regels, subsidiemogelijkheden en afspraken voor en met werkgevers, zijn er in de Particpatiewet ook verplichtingen opgenomen voor burgers. Eén van die verplichtingen is de tegenprestatie naar vermogen. Dit betekent dat gemeenten inwoners die een bijstandsuitkering ontvangen, kunnen verplichten hier een tegenprestatie voor te leveren. Denk hierbij bijvoorbeeld aan het verplicht uitvoeren van vrijwilligerswerk. De enige voorwaarden die het rijk stelt aan de tegenprestatie, is dat de tegenprestatie het re-integratiebeleid niet mag doorkruisen en dat er geen tegenprestatie gevraagd mag worden van alleenstaande ouders die de volledige zorg hebben voor één of meer kinderen tot vijf jaar.

Om na te gaan of mensen met een bijstandsuitkering sneller uitstromen naar werk en daardoor dus minder (lang) afhankelijk zijn van een uitkering, wordt er nu in verschillende gemeenten getest of een basisinkomen zou werken. Er zijn hiervoor verschillende experimenten in gang. Vanuit het rijk wordt een experiment gesubsidieerd. In dit experiment mogen bijstandsgerechtigden deelnemen op vrijwillige basis en worden ze ingedeeld in drie groepen: een ontheffings-, een intensiverings- en een vrijlatingsgroep. Op die manier kunnen gemeenten testen hoe gedrag van bijstandsgerechtigden verandert naarmate ze meer of minder verplichtingen krijgen en wel of geen geld mogen bijverdienen naast hun uitkering. Een aantal gemeenten, zoals Terneuzen en Zwolle, die dit experiment te ingewikkeld vinden, ontwikkelen zelf experimenten waarbij de regeldrang minder hoog is.

Uitgelicht congres

Congres Wijkteams

Van der Valk Hotel