Informele zorg

Informele zorg

Kerst: wat kan er nog wel?

Is de kerstperiode sowieso voor veel kwetsbare en eenzame mensen al een moeilijke periode, nu met de beperkende coronamaatregelen erbij nemen somberheid, eenzaamheid en onzekerheid nog verder toe, constateren sociaal werkers. Hoe proberen zij dit leed te verzachten? Wat kan er nog wel? Z+W maakte een kleine rondgang. ‘Een klein gebaar kan al veel betekenen.’
Eenzaamheid

De dood accepteren betekent jezelf kunnen overstijgen

Naarmate het einde nadert ziet vrijwel ieder mens zichzelf geconfronteerd met emotioneel zware vraagstukken. Hoe kun je als sociaal professional dan tot steun zijn? Geestelijk verzorger Berthilde van der Zwaag deelt lessen uit eigen ervaringen.
Informele zorg
Marcel Kolder is blogger bij Zorg+Welzijn

Column: Met de handen in ons haar

De normaal zo vrolijke meervoudig gehandicapte dochter van Marcel Kolder vertoont de laatste maanden ernstig probleemgedrag. Meestal kunnen hij en zijn vrouw de gedragsproblematiek oplossen, maar het lijkt nu een stuk complexer te zijn. En ze denken te weten hoe dat komt.
Dementie

‘Mijn angst is dat mensen met Alzheimer worden vergeten’

Vandaag op Wereld Alzheimerdag wordt overal ter wereld stil gestaan bij dementie. Dat is hard nodig, meent ouderenwerker Hamid Azaimi. Immers: 1 op de 5 mensen krijgt het. Mede daarom werkte Hamid mee aan de documentaireserie Thuis op Zuid waarin Adelheid Roosen en Hugo Borst mensen met dementie die nog zelfstandig wonen ontmoeten. Hamid: ‘Ik wil meer bekendheid geven aan dementie, het uit de taboesfeer halen.’
Informele zorg

‘Investeer niet in het werven van vrijwilligers’

Tijdens de coronacrisis heeft vrijwilligersplatform NLvoorelkaar er 13.000 extra vrijwilligers bij gekregen. Veel mensen zochten sociaal contact via het vrijwilligersplatform, maar een derde van de hulpvragers heeft niet de juiste hulp ervaren. Hoe behoud je deze nieuwe vrijwilligers? En hoe zorg je ervoor dat hulpvragers écht geholpen worden?
Eenzaamheid

Corona: Voelt u ‘el kant’?

Ouderen met een Marokkaanse achtergrond verdwijnen in deze crisis makkelijk uit beeld. Moskee gesloten, kinderen op afstand, zelf vraagverlegen. 'Ze antwoorden in eerste instantie altijd "Ja, ja, het gaat goed".'
Informele zorg

‘We doen goed voor elkaar en voor anderen en dat slaat…

Maatschappelijk werker Pauline Calmez (25), oprichter en directeur van Netwerk Nieuw Rotterdam, is een van de drie genomineerden voor de Zorg+Welzijn Award. Haar lukt wat velen niet lukt: (kwetsbare) jongeren activeren en enthousiasmeren om vrijwilligerswerk te doen.
Zelfredzaamheid
oudere vrouw die mobiel belt

Corona-update: Chaos, angst en creativiteit

‘Het is chaos. Chaos vanuit huis’, vertelt sociaal werker Sjef van der Klein maandagmiddag. Als we hem langer beluisteren blijken zijn collega’s en hij juist goed te weten hoe ze in deze buitengewone omstandigheid moeten opereren, maar het is hoe dan ook wennen.
Informele zorg
Mellouki Brieuc-Yves Cadat-Lampe Cadat-Lampe is senior adviseur cliëntenparticipatie en democratische vernieuwing Movisie

Blog: Als het ziekenhuis belt

Het OLVG-ziekenhuis belt fysiotherapeut Sacha. ‘Een dame van 85 vraagt naar u. U bent haar fysiotherapeut. Zij heeft verder niemand, geen familie, geen vrienden. Zij ligt al twee weken bij ons met een gebroken heup. Haar kunstgebit, horloge en andere spullen liggen thuis. Kunt u helpen?’
Informele zorg
luisterlijn

Wat je van de Luisterlijn kunt leren over eenzame ouderen

De Luisterlijn staat in de zomer roodgloeiend: er komen zo’n tweeduizend telefoontjes meer binnen dan anders. Ouderen ervaren 'zomereenzaamheid'. Een kijkje achter de schermen bij de hulplijn levert wijze lessen op voor professionals.

Over informele zorg

Het belang van informele zorg

Mantelzorgers, vrijwilligers, burenhulp, lotgenotencontact, zelfhulp, actief burgerschap: er zijn vele vormen van informele – en dus onbetaalde – zorg en ondersteuning. Samen met professionals houden deze informele zorgverleners het Nederlandse zorgstelsel draaiende.

Lees meer

Ons land scoort internationaal gezien hoog als het gaat om informele zorg, zegt onderzoeker Marianne Potting, al is het nooit genoeg. ‘Dat zit ‘m niet in de bereidheid onder Nederlanders om zich in te zetten, maar omdat de toenemende vraag om zorg en ondersteuning veel groter is dan het aanbod. Dat heeft onder andere te maken met het bezuinigen op professionals. De indicatie om een professional in te zetten, wordt steeds zwaarder. Bovendien verandert de visie: je hebt niet altijd professionals nodig voor de beste ondersteuning. Soms is het prettiger om te praten met iemand uit je eigen omgeving die je vertrouwt, zoals je buurvrouw.’

Samenwerken

Om zo goed mogelijk zorg en ondersteuning te kunnen geven, moeten informele zorgverleners en professionals samenwerken. Hoe doe je dat het beste? Herken en erken elkaars unieke bijdrage, zegt Potting. Daarmee begint het. ‘Dat is een voorwaarde tot samenwerking. Je hebt elkaar nodig, omdat je allebei een unieke en belangrijke rol inneemt in het leven en welzijn van de cliënt.’ Verder moeten organisaties beseffen dat professionals niet automatisch op de juiste manier met vrijwilligers omgaan, hoe goed ze ook zijn in hun werk. ‘Werken met cliënten is niet hetzelfde als werken met vrijwilligers. Dat laatste verloopt niet vanzelfsprekend probleemloos. Professionals zouden daarin begeleiding moeten krijgen.’

Curriculum aanpassen

Potting ziet hiervoor zeker oplossingen. ‘Hoe je vrijwilligers aanstuurt, kunnen we opnemen in het curriculum. Bestaande professionals kunnen we bijscholen. Daarnaast is het verstandig om te erkennen dat “omgaan met en aansturen van vrijwilligers” een competentie is. Die vaardigheid zie ik bijvoorbeeld bijna nooit genoemd in vacatures.’

Waardering

Ten slotte zouden organisaties het vrijwilligersbeleid kunnen aanpassen. Goed omgaan met vrijwilligers betekent volgens Potting meer dan de vrijwilliger verzekeren en hem een kerstpakket geven. ‘Organisaties moeten bedenken welke kennis over cliënten ze wel of niet met vrijwilligers delen en hoe ze vrijwilligers betrekken bij incidenten. En als een vrijwilliger na jarenlange zorg vertrekt, rondt het traject dan goed af. Waardering is echt superbelangrijk.’