Verward gedrag

Verward gedrag

Escalaties maken begeleiders wanhopig, maar dit team voorkomt zware crisis

Het aantal crisisplaatsingen in de gehandicaptenzorg terugdringen. Dat is het doel van crisisondersteuningsteams (COT). Dit team biedt extra ondersteuning aan de zorgverleners die met de cliënt werken. Alle dertien zorgregio’s hebben inmiddels een eigen COT. Radeloze begeleiders staan zij bij.
Verward gedrag

Verward gedrag: ‘Angstklachten moeten beter herkend en erkend’

Probeer het verwarde gedrag van een oudere te begrijpen en probeer de oudere de oorzaak van zijn of haar gedrag uit te leggen. Dan vermindert namelijk vaak de angst. Daarvoor pleitte specialist ouderengeneeskunde Ester Bertholet vandaag op het Zorg+Welzijn Congres Mensen met verward gedrag.
Integraal werken

‘Heb meer oog voor de vreselijke emoties van naasten van ggz-cliënten’

Naasten van ggz-cliënten zitten net zo goed in een herstelproces, hoe kunnen zij ondersteunen zonder dat ze zichzelf kwijtraken? Trimbos komt met een nieuwe cursus, sociaal psychiatrisch verpleegkundige en naastenadviseur Henk-Willem Klaassen duidt de belangrijkste handvatten voor naasten én sociaal werkers.
Ervaringsdeskundig

‘Inzet ervaringsdeskundigen is niet los te zien van een transformatie van…

De inzet van ervaringsdeskundigheid is inmiddels breed geaccepteerd. Maar op het gebied van de implementatie zijn er nog vele uitdagingen, vindt Martijn Kole, onder andere mede-oprichter van het Enik Recovery College. ‘Er wordt vaak vergeten dat de inzet van ervaringsdeskundigheid om een verandering van iedereen in de organisatie vraagt.’
Zelfredzaamheid

‘In het sociaal domein gaat het te weinig over wat maatwerk…

De term ‘maatwerk’ valt vaak in het sociaal domein, maar de vraag wat maatwerk precies is wordt te weinig gesteld, constateert Evelien Meester van Stimulansz. ‘Hulpverleners gaan vaak uit van wat zij nodig zouden hebben in de situatie van de cliënt. Ze mogen beter door de ogen van de cliënt kijken.’
Verward gedrag
Oude mevrouw kijkt door jaloezieën naar buiten

‘Sociaal werkers houden frustraties te vaak binnen, zeker bij verward gedrag’

Cliënten of collega's direct aanspreken bij verward gedrag doen veel sociaal werkers liever niet. Maar het moet wel, anders kan hulpverlening het herstelproces belemmeren. Hoe je de confrontatie aangaat en waarom je de 'Hoe gaat het?' vraag beter vermijdt legt onderzoeker Jessy Berkvens uit.
Dagbesteding

Zomerreportage: ‘Als een cliënt de nieuwe Rembrandt wil worden, moet dat…

Deze zomer gaan de redacteuren van Zorg+Welzijn op reportage in het sociaal domein. Dit keer: Atelier de Zwaan in Gouda, waar mensen met een zorgindicatie dagbesteding kunnen krijgen met begeleiding van kunstenaars en zorgspecialisten. ‘Echt iets moois kunnen maken met goed opgeleide kunstprofessionals geeft deelnemers een enorme boost.'

13 dingen die je moet weten over borderline

Op borderline ligt een enorm stigma, terwijl mensen met een borderline persoonlijkheidsstoornis juist behoefte hebben aan begrip. Om te begrijpen waarom ze heftige emoties uiten of zichzelf lichamelijk beschadigen, moet je hun trauma begrijpen, zegt bijzonder hoogleraar persoonlijkheidsstoornissen Karin Slotema. Wat moet je weten over borderline?

Gezondheidsraad: ‘Eetstoornissen eerder herkennen, sneller behandelen’

De mentale weerbaarheid van jongeren vergroten is nodig voor betere preventie van eetstoornissen. Dat schreef de Gezondheidsraad afgelopen dinsdag aan VWS. Eetstoornistherapeut Charlie Paludanus besprak voor Zorg+Welzijn fabels en feiten rondom eetstoornissen.

Nieuw politiehandboek voor onbegrepen gedrag: ‘Inlevingsvermogen is cruciaal’

Het politieonderwijs over onbegrepen gedrag was verouderd, daarom schreef lector onbegrepen gedrag en crisisdienstverpleegkundige Bauke Koekkoek een nieuw handboek. De samenwerking tussen ambulante hulpverleners en agenten verbeteren is een van zijn doelen. 'Het helpt als beide kanten wat meer weten en begrijpen van het werk van de ander en hoe dat georganiseerd is.'

Over verward gedrag

De problemen van verwarde mensen

Het aantal bedden in de ggz is de afgelopen jaren, als gevolg van de ambulantisering, met een derde afgenomen. Er duiken sindsdien steeds meer berichten op over ‘verwarde personen’ in de wijk. Is dit een logisch gevolg van de ambulantisering? Volgens Onno Hoes, voorzitter van het Schakelteam Personen met Verward Gedrag, wel. ‘De afbouw van de bedden is sneller gegaan dan de opbouw van de alternatieven.’

Lees meer

Een aantal ernstige incidenten rond personen met verward gedrag en de jaarlijkse toename van de meldingen hierover leidden september 2015 tot de oprichting van het Aanjaagteam Verwarde Personen. In opdracht van de ministeries van VWS en V&J heeft het Aanjaagteam gewerkt aan een plan om het complexe probleem rondom de toename van het aantal verwarde personen op te lossen. Een tweede team, het Schakelteam Personen met Verward gedrag, gaat in 2017 en 2018 onder leiding van Onno Hoes, het plan implementeren in de samenleving. Hun missie? Hoes: ‘In de ondersteuning, opvang en zorg van mensen met verward gedrag is het van groot belang dat de persoon zelf en zijn familie centraal staan. Dat hulpverleners nauw samen werken en niet loslaten voordat een ander het overgenomen heeft. Zo raakt niemand tussen wal en schip.’

Tussen wal en schip

En dat tussen wal en schip raken, gebeurt nu nog wel. Hoes: ‘Als mensen al bij een instantie aankloppen of in beeld komen, krijgen ze soms niet meteen het juiste antwoord. Vaak worden ze bijvoorbeeld doorverwezen, maar doen ze daar iets mee? Zorg als sociaal professional dat je deze mensen zelf met de juiste personen in contact brengt. Het feit dat ze in beeld komen of om hulp vragen, is al heel wat. Laat ze dan niet vallen. Nu zijn hulpverleners soms bang dat ze iets niet mogen of dat er financiële consequenties aan hun handelen zitten. Daar moeten we vanaf. Help mensen eerst en kijk daarna naar de financiële en juridische gevolgen. Doe je dat niet, raken mensen steeds verder van het pad af.’

Het Schakelteam wil dit voorkomen door partijen te verbinden en door te stimuleren en faciliteren om zo een werkbare, sluitende aanpak te krijgen rondom het probleem verwarde personen.  Een aanpak waarin de persoon met verward gedrag en zijn familie centraal staan. De verantwoordelijkheid voor het realiseren van een sluitende aanpak, ligt volgens Hoes bij alle betrokken ketenpartners, zowel lokaal als regionaal, onder regie van de gemeente. De verantwoordelijkheid voor het realiseren van landelijke randvoorwaarden ligt bij de overheden en de landelijke partners, waaronder de zorgverzekeraars.

Geen vaststaande groep

Psychiater en auteur Jules Tielens voegt op deze website overigens een belangrijke kanttekening toe aan het verhaal van Hoes: pas op dat je verwarde personen niet als een vaststaande groep ziet. ‘De verwarde mensen die bij professionals worden aangediend, hebben niet allemaal dezelfde problemen. Als deskundigen moeten we die problematiek eerst afpellen voor we een mening geven. Anders scheren we mensen die, plat gezegd, schijt hebben aan alles over één kam met mensen die niet weten wat ze doen. Bijvoorbeeld tokkies versus mensen in een psychose. Als we de problematiek beter ontleden, weet iedereen beter wat hij moet doen en komen we eerder tot een juiste benadering van de persoon in kwestie.’

Volgens Tielens is het bovendien niet alleen zo dat er meer echt ‘verwarde personen’ op straat te zien zijn. De ‘normale’ mens misdraagt zich ook gemakkelijker. En ook die personen komen soms in aanraking met de politie en worden met het stempel verward naar bijvoorbeeld een crisisdienst gebracht. ‘Jan en alleman kijkt dan naar deze mensen. Vervolgens wordt een conclusie getrokken. Moet iemand door de psychiatrie behandeld worden of niet? Ook hier is het van belang dat we veel helderder communiceren over wie daarna welke taak heeft want er ontstaat nu vaak erosie aan de verantwoordelijkheden.’