Jeugdhulp

Risicotaxatie in de forensische zorg: wat is het en waarom mag niet iedereen het rapport zomaar inzien?

Risicotaxatie in de forensische zorg: wat is het en waarom mag niet iedereen het rapport zomaar inzien?

In de forensische zorg wordt gebruikgemaakt van een risicotaxatie om in te schatten hoe groot de kans is dat iemand terugvalt in risicogedrag. Dit rapport mag niet zomaar gedeeld worden met derden. Wij zochten uit waarom niet, en ook wat je wél kunt doen om een volledig beeld te krijgen. 
Collage van drie mensen werkzaam in het sociaal domein. Twee vrouwen en een man.

Deze 3 zij-instromers zijn supertrots dat ze nu sociaal werker zijn

Lars (30), Bojoura (41) en Jantine (43) hadden hele andere carrières voordat ze, om verschillende redenen, alsnog sociaal werker werden. Alle drie zeggen dat ze pas nu echt helemaal op hun plek zijn. Wat maakt werken in het sociaal domein zo bijzonder voor hen? 'Het had zo moeten zijn.'   
14 pilots in de Wvgzz onder de loep: 'Belangrijkste les: werken aan eigen regie loont'

14 pilots in de Wvgzz onder de loep: ‘Belangrijkste les: werken aan eigen regie loont’

In de Wet verplichte ggz (Wvgzz) is vastgelegd hoe gedwongen zorg zorgvuldig ingezet mag worden. Met het plan van aanpak, de zorgkaart en de zelfbindingsverklaring wordt getracht om in zo’n situatie cliënten toch zoveel mogelijk regie te geven. Hoe ga je als professional met die instrumenten aan de slag?
Participatie
Levensbrede ondersteuning zou vanzelfsprekend moeten zijn.

Hoe organiseer je levensbrede ondersteuning? 7 tips uit onderzoek en praktijk

Sommige beperkingen gaan nooit voorbij. Denk aan mensen met niet-aangeboren hersenletsel, een dwarslaesie of autisme. Voor hen zou langdurige en levensbrede ondersteuning vanzelfsprekend moeten zijn. Silke van Arum van Movisie en Iris Lindner van inZet delen zeven werkzame elementen om dit te organiseren.
Susan Wijdemans (32) geeft een inkijkje in haar neurodiverse brein

Een inkijkje in mijn neurodiverse brein

Op mijn 29e kreeg ik de diagnose ADHD type C, wat betekent dat ik kenmerken heb van zowel ADHD als ADD. Jarenlang dacht ik dat ik simpelweg incapabel was, omdat ik voortdurend faalde op allerlei vlakken. Inmiddels ben ik beter bevriend met mijn neurodiverse brein. Het label bracht erkenning, maar een leven met ADHD blijft uitdagend.

6 feiten en fabels over suïcide

Sinds dit jaar moeten gemeenten en het Rijk suïcidepreventie structureel organiseren. Hoe zitten de nieuwe wet en bijbehorende agenda in elkaar? Ook in dit artikel: onderzoeker Derek de Beurs, gepromoveerd op suïcidepreventie, bespreekt feiten en fabels over suïcide.
Onderzoeker Lineke van Hal

Balanceren in het sociaal domein: wat doe je als verschillende waarden op het spel staan?

In het sociaal domein botsen beleid, behoeften en de menselijke maat regelmatig. Hoe bepaal je dan wat het juiste is om te doen? Tijdens een creatieve workshop aan Zuyd Hogeschool onderzochten sociaal werkers en studenten welke waarden hen richting geven in hun werk, en hoe je samen kunt bouwen aan een collectief moreel kompas.
Namens de Familie: ‘Ook hulpverleners kunnen bij ons advies inwinnen’

Namens de Familie: ‘Ook hulpverleners kunnen bij ons advies inwinnen’

Op de donkerste dagen staan ze voor de deur. De media-adviseurs van Namens de Familie geven advies in de omgang met media tijdens een vermissing, na een moord of ernstig ongeval. De afgelopen zeven jaar stonden ze al 1.500 families bij. Maar ze kunnen ook meedenken met sociaal werkers.

GERAAKT ‘Terugkeren vond ik beangstigend’

Redactieleden kiezen een online-artikel dat hen ontroerde. Eindredacteur Jeroen Wapenaar werd geraakt door het interview met Phreako Rico (Rico McDougal), rapper, theatermaker en jongerencoach. Hij worstelde twintig jaar met een drugs- en alcoholverslaving, maar is inmiddels clean. Toch blijft de innerlijke strijd groot.
feiten & cijfers

THEMA Feiten & Cijfers

Sociaal werker is een prachtige vak, maar je krijgt ook te maken met allerlei energiezuigers: alsmaar klagende collega's, bureaucratie en agressie. Hoe zien deze cijfers er eigenlijk uit? De antwoorden op deze vraag geven we hier.

Over jeugdhulp

Is wachten op Jeugdhulp echt onvermijdelijk?

Vanaf 2015 wordt jeugdhulp aan kinderen en jongeren gecoördineerd en uitgevoerd door de gemeenten. Maar de problemen in de jeugdsector rollen over elkaar heen. Te weinig hulp, te weinig geld, te lange wachtlijsten. Professionals moeten elkaar zien te vinden en samenwerken. Kinderen en ouders krijgen nog veel te vaak niet de zorg die nodig is. Waar staat de jeugdhulp en waar gaat zij naar toe?

Lees meer

‘Wachten op jeugdhulp is onvermijdelijk, blijkt uit een casusonderzoek van het Nederlands Jeugdinstituut NJi in het voorjaar 2017. Een belangrijke oplossing voor de wachtlijsten in de jeugdzorg vindt (ex-) staatssecretaris Martin van Rijn in de drastische vermindering van de administratie van aanbieders jeugdhulp. Zodat de professionals hun tijd weer kunnen besteden aan de kinderen en niet aan het papierwerk.

Maar dat is zeker niet het enige dat moet gebeuren om kinderen en ouders de hulp te bieden die nodig is. In het rapport  “Zorgen voor de jeugd” waarschuwt de Transitie Autoriteit Jeugd (TAJ) om maatregelen te nemen voor het behoud van de jeugdhulp. De instellingen voor jeugdhulp worden geteisterd door gebrek aan geld en door enorme administratieve lasten. De specialistische jeugdhulp dreigt er aan ten onder te gaan. De Transitieautoriteit – pleit voor een tijdelijke ‘innovatiepot’ om jeugdhulpaanbieders en gemeenten ‘een zetje in de rug te geven voor wat meer financiële armslag.’

Specialistische jeugdhulp

De problemen in de jeugdzorg kregen in 2017 een hoogtepunt met de noodkreet van de ouders van de 16- jarige Emma. Zij deden een oproep via Facebook en de media, omdat er geen opvangplek voor het meisje, die suïcidaal was , maar nergens hulp kon krijgen. Dat leidde tot actie van staatssecretaris Van Rijn en een debat in de Tweede Kamer over deze situaties in de jeugd-ggz. De Nederlandse Vereniging voor Psychiatrie reageerde: ‘Het probleem is dat veel gemeenten te weinig dure specialistische behandelingen inkopen’. Tijdens het debat in de Tweede Kamer, kreeg de staatssecretaris een lijst met zo’n vijftig vergelijkbare, acute gevallen van kinderen die geen acute hulp konden krijgen. De staatssecretaris heeft daarop ingegrepen en alle gemeenten die onvoldoende acute jeugd-ggz hebben geregeld gesommeerd het probleem op te lossen.

Goede berichten over jeugdhulp

Zijn er nog goede berichten te melden uit de jeugdhulp? ‘Er gaat ook veel goed’, stellen vier brancheorganisaties in het voorjaar 2017 in een brief naar de ministeries van VWS en Veiligheid en Justitie. De brancheorganisaties voor jeugdhulp hebben in de brief ook duidelijk gemaakt welke dringende maatregelen er op korte termijn nodig zijn. ‘We zijn nu ruim twee jaar na de decentralisatie die verbetering moest brengen voor de jeugdhulp. De hulp zou integraal worden, toegankelijk en dicht bij het kind. Meer preventie, slimmere samenwerking en een einde aan verkokering en perverse prikkels omdat alle jeugdhulpvormen nu onder één opdrachtgever vallen: de gemeente. Van dat ideaal zien we twee jaar na de decentralisatie helaas nog te weinig terug.’

Wijkteam

Met de decentralisatie heeft ook het wijkteam een taak gekregen in de eerstelijnshulp aan kinderen en jongeren. Wijkteamprofessionals komen achter de deur, signaleren en geven lichte hulp als dat nodig is. Toch is ook de hulp door wijkteams vaak niet op orde, volgens Kinderombudsvrouw Margrite Kalverboer.  Het probleem is dat in de hulpverlening aan kinderen niet goed gediagnosticeerd wordt. ‘Als professionals in wijkteams niet goed in staat zijn de hulp die nodig is te diagnosticeren, is dat schadelijk voor kinderen. Volgens een onderzoek is ‘gebrek aan kennis en handelingsverlegenheid’ het probleem, maar ook: oneigenlijk gebruik van “drang” naar ouders en kinderen toe. Kalverboer: ‘Er wordt onder professionals te licht gedacht over hoe je op de goede manier vaststelt wat er bij een kind aan de hand is.’

Dossier over jeugdhulp

De komende jaren worden voor de gemeenten, de jeugdzorgsector en voor de professionals die er werken, cruciaal. Om kinderen, jongeren en ouders de jeugdhulp te kunnen bieden die ze nodig hebben. In dit dossier volgen we de weg die daarin wordt afgelegd.