Informele zorg

‘Voor het sociaal werk is een methodische versterking hoognodig’

In de opleidingen sociaal werk is er veel te weinig aandacht voor een solide methodische basis. Dat stelt Herman de Mönnink, senior docent sociaal werk. Hij ziet de sociaal werker als specialist in psychosociale stress die sociale gezondheid en psychosociale veerkracht bevordert. ‘Ik constateer een enorme methodische verlegenheid.’
Collage van drie mensen werkzaam in het sociaal domein. Twee vrouwen en een man.

Deze 3 zij-instromers zijn supertrots dat ze nu sociaal werker zijn

Lars (30), Bojoura (41) en Jantine (43) hadden hele andere carrières voordat ze, om verschillende redenen, alsnog sociaal werker werden. Alle drie zeggen dat ze pas nu echt helemaal op hun plek zijn. Wat maakt werken in het sociaal domein zo bijzonder voor hen? 'Het had zo moeten zijn.'   
14 pilots in de Wvgzz onder de loep: 'Belangrijkste les: werken aan eigen regie loont'

14 pilots in de Wvgzz onder de loep: ‘Belangrijkste les: werken aan eigen regie loont’

In de Wet verplichte ggz (Wvgzz) is vastgelegd hoe gedwongen zorg zorgvuldig ingezet mag worden. Met het plan van aanpak, de zorgkaart en de zelfbindingsverklaring wordt getracht om in zo’n situatie cliënten toch zoveel mogelijk regie te geven. Hoe ga je als professional met die instrumenten aan de slag?
Participatie
Levensbrede ondersteuning zou vanzelfsprekend moeten zijn.

Hoe organiseer je levensbrede ondersteuning? 7 tips uit onderzoek en praktijk

Sommige beperkingen gaan nooit voorbij. Denk aan mensen met niet-aangeboren hersenletsel, een dwarslaesie of autisme. Voor hen zou langdurige en levensbrede ondersteuning vanzelfsprekend moeten zijn. Silke van Arum van Movisie en Iris Lindner van inZet delen zeven werkzame elementen om dit te organiseren.
Susan Wijdemans (32) geeft een inkijkje in haar neurodiverse brein

Een inkijkje in mijn neurodiverse brein

Op mijn 29e kreeg ik de diagnose ADHD type C, wat betekent dat ik kenmerken heb van zowel ADHD als ADD. Jarenlang dacht ik dat ik simpelweg incapabel was, omdat ik voortdurend faalde op allerlei vlakken. Inmiddels ben ik beter bevriend met mijn neurodiverse brein. Het label bracht erkenning, maar een leven met ADHD blijft uitdagend.

6 feiten en fabels over suïcide

Sinds dit jaar moeten gemeenten en het Rijk suïcidepreventie structureel organiseren. Hoe zitten de nieuwe wet en bijbehorende agenda in elkaar? Ook in dit artikel: onderzoeker Derek de Beurs, gepromoveerd op suïcidepreventie, bespreekt feiten en fabels over suïcide.
Onderzoeker Lineke van Hal

Balanceren in het sociaal domein: wat doe je als verschillende waarden op het spel staan?

In het sociaal domein botsen beleid, behoeften en de menselijke maat regelmatig. Hoe bepaal je dan wat het juiste is om te doen? Tijdens een creatieve workshop aan Zuyd Hogeschool onderzochten sociaal werkers en studenten welke waarden hen richting geven in hun werk, en hoe je samen kunt bouwen aan een collectief moreel kompas.
Namens de Familie: ‘Ook hulpverleners kunnen bij ons advies inwinnen’

Namens de Familie: ‘Ook hulpverleners kunnen bij ons advies inwinnen’

Op de donkerste dagen staan ze voor de deur. De media-adviseurs van Namens de Familie geven advies in de omgang met media tijdens een vermissing, na een moord of ernstig ongeval. De afgelopen zeven jaar stonden ze al 1.500 families bij. Maar ze kunnen ook meedenken met sociaal werkers.

GERAAKT ‘Terugkeren vond ik beangstigend’

Redactieleden kiezen een online-artikel dat hen ontroerde. Eindredacteur Jeroen Wapenaar werd geraakt door het interview met Phreako Rico (Rico McDougal), rapper, theatermaker en jongerencoach. Hij worstelde twintig jaar met een drugs- en alcoholverslaving, maar is inmiddels clean. Toch blijft de innerlijke strijd groot.
feiten & cijfers

THEMA Feiten & Cijfers

Sociaal werker is een prachtige vak, maar je krijgt ook te maken met allerlei energiezuigers: alsmaar klagende collega's, bureaucratie en agressie. Hoe zien deze cijfers er eigenlijk uit? De antwoorden op deze vraag geven we hier.

Over informele zorg

Het belang van informele zorg

Mantelzorgers, vrijwilligers, burenhulp, lotgenotencontact, zelfhulp, actief burgerschap: er zijn vele vormen van informele zorg – en dus onbetaalde – en ondersteuning. Samen met professionals houden deze informele zorgverleners het Nederlandse zorgstelsel draaiende.

Lees meer

Ons land scoort internationaal gezien hoog als het gaat om informele zorg, zegt onderzoeker Marianne Potting, al is het nooit genoeg. ‘Dat zit ‘m niet in de bereidheid onder Nederlanders om zich in te zetten, maar omdat de toenemende vraag om zorg en ondersteuning veel groter is dan het aanbod. Dat heeft onder andere te maken met het bezuinigen op professionals. De indicatie om een professional in te zetten, wordt steeds zwaarder. Bovendien verandert de visie: je hebt niet altijd professionals nodig voor de beste ondersteuning. Soms is het prettiger om te praten met iemand uit je eigen omgeving die je vertrouwt, zoals je buurvrouw.’

Samenwerken voor informele zorg

Om zo goed mogelijk zorg en ondersteuning te kunnen geven, moeten informele zorgverleners en professionals samenwerken. Hoe doe je dat het beste? Herken en erken elkaars unieke bijdrage, zegt Potting. Daarmee begint het. ‘Dat is een voorwaarde tot samenwerking. Je hebt elkaar nodig, omdat je allebei een unieke en belangrijke rol inneemt in het leven en welzijn van de cliënt.’ Verder moeten organisaties beseffen dat professionals niet automatisch op de juiste manier met vrijwilligers omgaan, hoe goed ze ook zijn in hun werk. ‘Werken met cliënten is niet hetzelfde als werken met vrijwilligers. Dat laatste verloopt niet vanzelfsprekend probleemloos. Professionals zouden daarin begeleiding moeten krijgen.’

Curriculum aanpassen informele zorg

Potting ziet hiervoor zeker oplossingen. ‘Hoe je vrijwilligers aanstuurt, kunnen we opnemen in het curriculum. Bestaande professionals kunnen we bijscholen. Daarnaast is het verstandig om te erkennen dat “omgaan met en aansturen van vrijwilligers” een competentie is. Die vaardigheid zie ik bijvoorbeeld bijna nooit genoemd in vacatures.’

Waardering binnen informele zorg

Ten slotte zouden organisaties het vrijwilligersbeleid kunnen aanpassen. Goed omgaan met vrijwilligers betekent volgens Potting meer dan de vrijwilliger verzekeren en hem een kerstpakket geven. ‘Organisaties moeten bedenken welke kennis over cliënten ze wel of niet met vrijwilligers delen en hoe ze vrijwilligers betrekken bij incidenten. En als een vrijwilliger na jarenlange zorg vertrekt, rondt het traject dan goed af. Waardering is echt superbelangrijk.’