Home Zoek
Geef een zoekterm op ( 1802 resultaten )
Verfijn zoekresultaten
Vrouwen transformeren de verzorgingsstaat
Het zijn bij elkaar 127 paar ogen die de lezer het afgelopen jaar hebben aangekeken vanaf de groepsfoto’s van sociaal wijkteams. We vroegen publicist Jos van der Lans om de balans op te maken. ‘Het feit dat het voornamelijk mannen zijn die in problemen komen die door voornamelijk vrouwen worden behandeld, is kennelijk volkomen vanzelfsprekend.’
Vier deskundigen over: Financiële hulp via sms
Schuldhulp moet veel meer gaan over het voorkomen van financiële problemen, vindt Pieter Hilhorst. Hij is medeoprichter van het Goede Gieren Fonds, een coöperatie die mogelijkheden ontwikkelt voor alternatieve schuldhulpverlening. Drie andere deskundigen reageren op de ideeën.
‘Loslaten betekent een nieuwe manier van vasthouden’
‘Voordat in zorg en welzijn echt anders en beter gewerkt wordt, zijn we drie, vier jaar verder.’ Dat zegt Yvonne van Mierlo, voorzitter raad van bestuur Movisie. ‘Decentraal betekent lokale beleidsvrijheid, maar de ondergrens moet wel worden bewaakt.’
Drie vragen aan…
‘Jazeker, en ook mooie initiatieven om kinderen met LVB te begeleiden, maar het is een allegaartje. Het is niet duidelijk of programma’s die worden gebruikt ook echt effectief zijn. Elke organisatie heeft zijn eigen programma opgezet, maar ze zijn niet getest.’
#OMG: Exclusief
Je hoeft maar de tv aan te zetten of er komt wel iemand met het downsyndroom voorbij. Vaak in combinatie met Johnny, Barry of Chris. Ze zijn guitig, recht voor z’n raap en vooral aandoenlijk wanneer ze verliefd zijn. Echte knuffeldownies. Ik snap de aandacht ervoor eerlijk gezegd niet goed. Vooral ouders van kids met het syndroom van Down eisen een inclusieve samenleving waarin hun kinderen volwaardig mee kunnen doen. Waarom worden ze dan altijd zo exclusief gezellig neergezet?
Redactioneel: Wijkteam
Eerlijk gezegd keek ik ervan op. Half maart publiceerde Movisie een groot onderzoek waarin geconstateerd werd dat wijkteams niet toekomen aan outreachend werken, aan het ontwikkelen en ondersteunen van burgerkracht, aan preventie. Dus wel druk, druk, druk. Maar niet met die zaken die de inmiddels roemruchte ‘transformatie’ teweeg zou brengen.
‘Of ik een plan realistisch vind, is niet relevant’
Vraag straatjongeren wat ze willen en vaak luidt het antwoord: een eigen business, ontdekte ondernemer Leo van Loon. Dat antwoord nam hij serieus en dus haalt zijn Buzinezzclub in Rotterdam honderden jongeren uit de bijstand.
‘Geregeld na één huisbezoekje’
In de wijken Bospolder en Tussendijken in Rotterdam West wonen ongeveer 14.500 mensen, 78 procent daarvan is allochtoon. De leden van wijkteam BoTu (Bospolder-Tussendijken) vormen een afspiegeling van hun werkterrein.
Column IPW: Verwar(ren)de systemen
Stel je het volgende voor. Op het hoogtepunt van de crisis besluit je van je partner te scheiden. Geen goede timing, maar sommige zaken laten zich nu eenmaal moeilijk timen. Omdat je partner de kinderen toegewezen krijgt van de rechter, mag die in jullie huis blijven wonen. Op zich vind je dat prima. Het zijn immers ook jouw kinderen. Maar nu moet jij dus ergens anders gaan wonen.
Digitalia: Stappen en meedoen
Meer dan honderd Vlaamse gemeenten strijden in de 10.000 stappenclash om wie de meeste stappen zet en de actiefste gemeente is. Tienduizend stappen per dag is de ondergrens voor de minimale dagelijkse portie gezonde beweging. Die norm duikt al op in onderzoeken in de jaren zestig ver voor het ontstaan van de smartphone. Een simpele stappenteller does the trick, maarer bestaan natuurlijk ook verschillende apps (Human) en gadgets (Fitbit) om je wandelgedrag bij te houden. Een mooi gevolg van zo’n stappencompetitie in Vlaanderen is dat mensen met elkaar in contact komen. Zo vinden kleinere dorpen het leuk om met elkaar de strijd aan te gaan.
