Informele zorg

Participatie
Positieve Gezondheid in de praktijk

7 tips om met Positieve gezondheid aan de slag te gaan

Positieve gezondheid maakt een opmars in Nederland, ook in het sociaal domein. Het concept toepassen in de praktijk is echter gemakkelijker gezegd dan gedaan. Hoe pak je dat aan? Twee experts geven zeven tips om ermee aan de slag te gaan.
Dementie

‘Ook met dementie kan je nog een mooi laatste hoofdstuk hebben’

De zorg voor mensen met dementie persoonlijker, gelijkwaardiger en stimulerender maken. Dat is de missie van Francien van de Ven, manager bij zorgboerderij Ouderenlandgoed Grootenhout. Ze schreef er een boek over. ‘Probeer de mens te blijven zien.’
Informele zorg
Help het taboe op praten over zorg in de toekomst verbreken

Mantelzorg over 20 jaar: de spoeling wordt dunner

Per zorgvrager zijn er over twintig jaar nog maar drie mantelzorgers in plaats van de huidige vijf. En deze mantelzorgers zijn ouder, meer 75-plussers nemen zorg voor een partner of naaste op zich. Dat blijkt uit onderzoek van het SCP. 'Het gaat een wissel trekken op de zwaarte van de zorg en de ondersteuning aan mantelzorgers.'
Informele zorg

Gemeenten laten de waardering voor mantelzorg maar zitten

10 November is de Dag van de Mantelzorg. Om de miljoenen mantelzorgers te bedanken voor hun inzet kunnen ze een - geldelijke - beloning krijgen van de gemeente. Maar deze mantelzorgwaardering is in veel gemeenten onvindbaar. Of zelfs afgeschaft. Dat blijkt uit onderzoek van MantelzorgNL.
Langer thuis wonen
‘Langer thuis wonen heeft alleen zin als je betekenisvol thuis kunt blijven wonen.’

Langer thuis wonen: wat is nog acceptabel?

Met het programma ‘Langer thuis’ van minister Hugo de Jonge is nog veel mis, zo bleek onlangs tijdens een Kamerdebat. Hoogleraar ouderengeneeskunde Jos Schols beaamt dat. ‘Langer thuis wonen heeft alleen zin als je betekenisvol thuis kunt blijven wonen.’
Informele zorg

Hulpverlener moet aansluiten bij de zorg van de mantelzorger

Om mantelzorgers te ondersteunen zijn al veel programma’s ontwikkeld. Toch lukt het hulpverleners vaak niet om met de zorg voor de cliënt goed aan te sluiten bij de mantelzorger. Kennisorganisaties Movisie en Vilans hebben een programma ontwikkeld om ‘de taaie vraagstukken van de samenwerking bij langer thuis wonen’ aan te pakken. ‘Hulpverleners moeten aan kunnen sluiten bij de zorgsituatie thuis.’
Informele zorg

Clemence Ross: ‘Als je wacht op de hulpvraag is respijtzorg te…

Clemence Ross, voormalig staatssecretaris voor volksgezondheid, is eind februari aangesteld als aanjager respijtzorg. En ze zet de vaart er direct in om nieuwe mogelijkheden voor respijtzorg te onderzoeken: in vijf weken tijd heeft ze al 22 bezoeken afgelegd bij gemeenten, zorgaanbieders, mantelzorgers en mooie initiatieven voor respijtzorg. Eén van haar doelen? De neuzen van organisaties en gemeenten dezelfde kant op te krijgen. ‘Dat gaat verheugend gemakkelijk.’
Dementie
Anne Elsingshorst is blogger bij Zorg+Welzijn

Blog: Stille hoop

Jaren geleden begon mijn zorg hier voor een hardnekkig open been. Het been is al lang dicht, maar mijn zorg is gebleven. Mijn zorg om haar en nu ook om hem. Zorg om hun toekomst. Hoe moet het met haar als hij niet meer kan? Hij weet het ook en denkt aan niets anders.
Informele zorg

De cliënt spreekt: ‘Ik begin zo verzuurd te worden’

Geke Feenstra (65) is mantelzorger sinds 2013. Voor haar man, die een dwarslaesie kreeg en daarna een herseninfarct. Hij zit in een rolstoel.

Wie zorgt voor wat?

Sociaal professionals kennen de riedel: eerst kijken wat het eigen netwerk van iemand kan doen en pas daarna professionele hulp inzetten. Maar hoe kom je tot goede afspraken met dat netwerk? Zijn er taken die de familie sowieso hoort te doen?

Over informele zorg

Het belang van informele zorg

Mantelzorgers, vrijwilligers, burenhulp, lotgenotencontact, zelfhulp, actief burgerschap: er zijn vele vormen van informele – en dus onbetaalde – zorg en ondersteuning. Samen met professionals houden deze informele zorgverleners het Nederlandse zorgstelsel draaiende.

Lees meer

Ons land scoort internationaal gezien hoog als het gaat om informele zorg, zegt onderzoeker Marianne Potting, al is het nooit genoeg. ‘Dat zit ‘m niet in de bereidheid onder Nederlanders om zich in te zetten, maar omdat de toenemende vraag om zorg en ondersteuning veel groter is dan het aanbod. Dat heeft onder andere te maken met het bezuinigen op professionals. De indicatie om een professional in te zetten, wordt steeds zwaarder. Bovendien verandert de visie: je hebt niet altijd professionals nodig voor de beste ondersteuning. Soms is het prettiger om te praten met iemand uit je eigen omgeving die je vertrouwt, zoals je buurvrouw.’

Samenwerken

Om zo goed mogelijk zorg en ondersteuning te kunnen geven, moeten informele zorgverleners en professionals samenwerken. Hoe doe je dat het beste? Herken en erken elkaars unieke bijdrage, zegt Potting. Daarmee begint het. ‘Dat is een voorwaarde tot samenwerking. Je hebt elkaar nodig, omdat je allebei een unieke en belangrijke rol inneemt in het leven en welzijn van de cliënt.’ Verder moeten organisaties beseffen dat professionals niet automatisch op de juiste manier met vrijwilligers omgaan, hoe goed ze ook zijn in hun werk. ‘Werken met cliënten is niet hetzelfde als werken met vrijwilligers. Dat laatste verloopt niet vanzelfsprekend probleemloos. Professionals zouden daarin begeleiding moeten krijgen.’

Curriculum aanpassen

Potting ziet hiervoor zeker oplossingen. ‘Hoe je vrijwilligers aanstuurt, kunnen we opnemen in het curriculum. Bestaande professionals kunnen we bijscholen. Daarnaast is het verstandig om te erkennen dat “omgaan met en aansturen van vrijwilligers” een competentie is. Die vaardigheid zie ik bijvoorbeeld bijna nooit genoemd in vacatures.’

Waardering

Ten slotte zouden organisaties het vrijwilligersbeleid kunnen aanpassen. Goed omgaan met vrijwilligers betekent volgens Potting meer dan de vrijwilliger verzekeren en hem een kerstpakket geven. ‘Organisaties moeten bedenken welke kennis over cliënten ze wel of niet met vrijwilligers delen en hoe ze vrijwilligers betrekken bij incidenten. En als een vrijwilliger na jarenlange zorg vertrekt, rondt het traject dan goed af. Waardering is echt superbelangrijk.’