Informele zorg

Informele zorg

TEGENDRAADS Kinderen als Dexter noemen ze ‘niet plaatsbaar’

Dexter is een goed uitziende jongen van 22 jaar. Maar Dexter is anders; hij heeft een ernstig verstandelijke beperking, autisme en een slaapstoornis. Daarnaast heeft hij moeilijk verstaanbaar gedrag ontwikkeld waarbij hij zichzelf verwondt.
Informele zorg

COLUMN Moeder van Yaël

Ik ben Sanne. Ik ben journalist, moeder van een meisje van dertien, geliefde van Willem, ex-vrouw van Hanno en nog zo wat dingen. Een identiteit is altijd opgebouwd uit delen en deeltjes. Ik hou van koken en van rode lippenstift. Ik zing graag en heb een hekel aan cynisme.
Informele zorg
De Sprekende Mantelzorgers

Domme vragenlijst

Ik krijg een bericht van de jeugd-ggz-instelling die bij mijn zoon onlangs autisme heeft gediagnostiseerd.
Informele zorg
Kan mijn broertje doodgaan aan autisme?

Kan mijn broertje doodgaan aan autisme?

Jonge mantelzorgers hebben behoefte aan erkenning en ondersteuning. Een ervaringsmaatje kan daarin een grote rol spelen, daarvan is Carlijn Lensink overtuigd. ‘Je kan er niet altijd met je vrienden en vriendinnen over praten.’

Over informele zorg

Het belang van informele zorg

Mantelzorgers, vrijwilligers, burenhulp, lotgenotencontact, zelfhulp, actief burgerschap: er zijn vele vormen van informele – en dus onbetaalde – zorg en ondersteuning. Samen met professionals houden deze informele zorgverleners het Nederlandse zorgstelsel draaiende.

Lees meer

Ons land scoort internationaal gezien hoog als het gaat om informele zorg, zegt onderzoeker Marianne Potting, al is het nooit genoeg. ‘Dat zit ‘m niet in de bereidheid onder Nederlanders om zich in te zetten, maar omdat de toenemende vraag om zorg en ondersteuning veel groter is dan het aanbod. Dat heeft onder andere te maken met het bezuinigen op professionals. De indicatie om een professional in te zetten, wordt steeds zwaarder. Bovendien verandert de visie: je hebt niet altijd professionals nodig voor de beste ondersteuning. Soms is het prettiger om te praten met iemand uit je eigen omgeving die je vertrouwt, zoals je buurvrouw.’

Samenwerken

Om zo goed mogelijk zorg en ondersteuning te kunnen geven, moeten informele zorgverleners en professionals samenwerken. Hoe doe je dat het beste? Herken en erken elkaars unieke bijdrage, zegt Potting. Daarmee begint het. ‘Dat is een voorwaarde tot samenwerking. Je hebt elkaar nodig, omdat je allebei een unieke en belangrijke rol inneemt in het leven en welzijn van de cliënt.’ Verder moeten organisaties beseffen dat professionals niet automatisch op de juiste manier met vrijwilligers omgaan, hoe goed ze ook zijn in hun werk. ‘Werken met cliënten is niet hetzelfde als werken met vrijwilligers. Dat laatste verloopt niet vanzelfsprekend probleemloos. Professionals zouden daarin begeleiding moeten krijgen.’

Curriculum aanpassen

Potting ziet hiervoor zeker oplossingen. ‘Hoe je vrijwilligers aanstuurt, kunnen we opnemen in het curriculum. Bestaande professionals kunnen we bijscholen. Daarnaast is het verstandig om te erkennen dat “omgaan met en aansturen van vrijwilligers” een competentie is. Die vaardigheid zie ik bijvoorbeeld bijna nooit genoemd in vacatures.’

Waardering

Ten slotte zouden organisaties het vrijwilligersbeleid kunnen aanpassen. Goed omgaan met vrijwilligers betekent volgens Potting meer dan de vrijwilliger verzekeren en hem een kerstpakket geven. ‘Organisaties moeten bedenken welke kennis over cliënten ze wel of niet met vrijwilligers delen en hoe ze vrijwilligers betrekken bij incidenten. En als een vrijwilliger na jarenlange zorg vertrekt, rondt het traject dan goed af. Waardering is echt superbelangrijk.’