Verward gedrag

Wet verplichte ggz toepassen

Ruim een jaar Wet verplichte ggz: hoe staat het ervoor?

De Wet verplichte ggz werd ruim een jaar geleden ingevoerd. Het doel: onvrijwillige zorg terugdringen. Lukt dat al? Philippe Delespaul, hoogleraar Innovatie in de Geestelijke Gezondheidszorg aan de Universiteit van Maastricht, is nog niet enthousiast.
Verward gedrag

Toch crisisopvang voor cliënten Wet Zorg en Dwang

Het leek er even op dat mensen met een verstandelijke beperking of dementie per 1 januari geen hulp meer zouden krijgen als zij in crisis waren. Op de valreep hebben betrokken partijen toch een oplossing gevonden. 'Specialisten ouderengeneeskunde en artsen verstandelijk gehandicapten kunnen er nu vanuit gaan dat hun werk in een crisissituatie betaald wordt.'
Verward gedrag

Eigen Kracht-conferenties vragen moed van professionals

Eigen Kracht-conferenties inzetten binnen de gedwongen psychiatrie is vaak complex maar zeker niet kansloos. Dat concludeert Ellen Meijer in haar promotieonderzoek. ‘Met name professionals moeten veel meer gefaciliteerd worden om een partnerschap met de cliënt en zijn netwerk aan te gaan en meer leren vertrouwen op de plannen die zíj maken.’
Wet- en regelgeving

‘Is meer ruimte voor professionals wel de juiste weg?’

De nieuwe Wet Verplichte GGZ en de Wet Zorg en Dwang zijn wel degelijk een verbetering, stelt ervaringswerker Hans van Eeken. ‘De burger met psychische problemen en zijn of haar omgeving worden nu gehoord.’ Hij is dan ook oneens met hoogleraar Philippe Delespaul die onlangs in een interview op deze site scherpe kritiek uitte op de nieuwe wetgeving.
Verward gedrag

‘Ons systeem leidt tot meer escalatie en agressie’

‘We sluiten in Nederland veel meer mensen op met psychiatrische problemen dan elders in Europa’, zegt Philippe Delespaul, hoogleraar Innovatie in de Geestelijke Gezondheidszorg aan de Universiteit van Maastricht. ‘We hebben blijkbaar veel eerder het gevoel met de rug tegen de muur te staan dan onze buitenlandse collega’s.’
Jeugdhulp

Hulpverleners ggz en jeugdzorg oogsten eerste successen met manifest

Het manifest Lijm de Zorg dat hulpverleners en patiënten uit de jeugdzorg en ggz onlangs lanceerden, is nu al succesvol: de teller staat op bijna 70.000 handtekeningen en na kamervragen zijn er een aantal toezeggingen gedaan.
LVB

‘Wet verplichte ggz negeert mensenrechten’

Er schuilt een groot gevaar in de nieuwe Wet verplichte ggz volgens hoogleraar Philippe Delespaul. ‘Een hulpverlener kan volledig handelen volgens de Wvggz, en tegelijkertijd de internationale mensenrechten schenden.’
Verward gedrag

‘Wet verplichte ggz zet cliënt direct met 3-0 achter’

Er zitten te veel haken en ogen aan de Wet verplichte ggz (Wvggz)  om te zorgen voor meer welzijn en autonomie van de cliënt, stelt socioloog Karlijn Roex. ‘Er is sprake van een ongelijke behandelrelatie.'
Wet- en regelgeving

Wet vggz: ‘Oppassen dat we het paard niet áchter de wagen…

De Wet verplichte geestelijke gezondheidszorg (Wvggz) vervangt per 1 januari 2020 de huidige Wet bijzondere opnemingen psychiatrische ziekenhuizen (Bopz). Niels Mulder, psychiater en hoogleraar: ‘Het grootste verschil tussen de huidige en de nieuwe wet is dat de Wvggz veel meer dan de wet Bopz inzet op dwangbehandeling thuis.’
Verward gedrag

Column uit de beleidspraktijk: Van opsluitwet naar zorgwet – en breder

Ongeveer anderhalf jaar geleden deed ik in een interview in Sociaal Bestek de oproep om haast te maken met de invoering van de Wet verplichte ggz (Wvggz). Het is naar mijn idee een belangrijke schakel voor een succesvolle aanpak van de problematiek van personen met verward gedrag.

Over verward gedrag

De problemen van verwarde mensen

Het aantal bedden in de ggz is de afgelopen jaren, als gevolg van de ambulantisering, met een derde afgenomen. Er duiken sindsdien steeds meer berichten op over ‘verwarde personen’ in de wijk. Is dit een logisch gevolg van de ambulantisering? Volgens Onno Hoes, voorzitter van het Schakelteam Personen met Verward Gedrag, wel. ‘De afbouw van de bedden is sneller gegaan dan de opbouw van de alternatieven.’

Lees meer

Een aantal ernstige incidenten rond personen met verward gedrag en de jaarlijkse toename van de meldingen hierover leidden september 2015 tot de oprichting van het Aanjaagteam Verwarde Personen. In opdracht van de ministeries van VWS en V&J heeft het Aanjaagteam gewerkt aan een plan om het complexe probleem rondom de toename van het aantal verwarde personen op te lossen. Een tweede team, het Schakelteam Personen met Verward gedrag, gaat in 2017 en 2018 onder leiding van Onno Hoes, het plan implementeren in de samenleving. Hun missie? Hoes: ‘In de ondersteuning, opvang en zorg van mensen met verward gedrag is het van groot belang dat de persoon zelf en zijn familie centraal staan. Dat hulpverleners nauw samen werken en niet loslaten voordat een ander het overgenomen heeft. Zo raakt niemand tussen wal en schip.’

Tussen wal en schip

En dat tussen wal en schip raken, gebeurt nu nog wel. Hoes: ‘Als mensen al bij een instantie aankloppen of in beeld komen, krijgen ze soms niet meteen het juiste antwoord. Vaak worden ze bijvoorbeeld doorverwezen, maar doen ze daar iets mee? Zorg als sociaal professional dat je deze mensen zelf met de juiste personen in contact brengt. Het feit dat ze in beeld komen of om hulp vragen, is al heel wat. Laat ze dan niet vallen. Nu zijn hulpverleners soms bang dat ze iets niet mogen of dat er financiële consequenties aan hun handelen zitten. Daar moeten we vanaf. Help mensen eerst en kijk daarna naar de financiële en juridische gevolgen. Doe je dat niet, raken mensen steeds verder van het pad af.’

Het Schakelteam wil dit voorkomen door partijen te verbinden en door te stimuleren en faciliteren om zo een werkbare, sluitende aanpak te krijgen rondom het probleem verwarde personen.  Een aanpak waarin de persoon met verward gedrag en zijn familie centraal staan. De verantwoordelijkheid voor het realiseren van een sluitende aanpak, ligt volgens Hoes bij alle betrokken ketenpartners, zowel lokaal als regionaal, onder regie van de gemeente. De verantwoordelijkheid voor het realiseren van landelijke randvoorwaarden ligt bij de overheden en de landelijke partners, waaronder de zorgverzekeraars.

Geen vaststaande groep

Psychiater en auteur Jules Tielens voegt op deze website overigens een belangrijke kanttekening toe aan het verhaal van Hoes: pas op dat je verwarde personen niet als een vaststaande groep ziet. ‘De verwarde mensen die bij professionals worden aangediend, hebben niet allemaal dezelfde problemen. Als deskundigen moeten we die problematiek eerst afpellen voor we een mening geven. Anders scheren we mensen die, plat gezegd, schijt hebben aan alles over één kam met mensen die niet weten wat ze doen. Bijvoorbeeld tokkies versus mensen in een psychose. Als we de problematiek beter ontleden, weet iedereen beter wat hij moet doen en komen we eerder tot een juiste benadering van de persoon in kwestie.’

Volgens Tielens is het bovendien niet alleen zo dat er meer echt ‘verwarde personen’ op straat te zien zijn. De ‘normale’ mens misdraagt zich ook gemakkelijker. En ook die personen komen soms in aanraking met de politie en worden met het stempel verward naar bijvoorbeeld een crisisdienst gebracht. ‘Jan en alleman kijkt dan naar deze mensen. Vervolgens wordt een conclusie getrokken. Moet iemand door de psychiatrie behandeld worden of niet? Ook hier is het van belang dat we veel helderder communiceren over wie daarna welke taak heeft want er ontstaat nu vaak erosie aan de verantwoordelijkheden.’

Uitgelicht congres

Congres Zorgmijders

ReeHorst

Congres Mensen met verward gedrag

ReeHorst