Informele zorg
Mensen met onbegrepen gedrag gedwongen opnemen moet kunnen, stelt kabinet
Rebels leiderschap: ‘Durf af te wijken in het belang van de cliënt’
Onderzoek: extra uur sporten leidt juist bij eenzame of sombere mensen tot meer welzijn
Van individueel naar samen: zo maakt Amaryllis groepswerk tot een succes
Michel Weening is Sociaal Werker van het Jaar: ‘Wees ook open over je eigen financiën’
Wanneer is er echt sprake van een psychische stoornis bij kinderen? ‘Trek niet steeds een blik behandelaars open’
Een leugentje om bestwil moet kunnen? Een complex ethisch vraagstuk, zegt deze hulpverlener
Sociaal werkers in de klimaatcrisis, tips tegen hokjesdenken en een menselijker strafrechtsysteem: 3 tips voor de koude winterdagen
En de Sociaal Werker van het Jaar 2025 is: financieel jongerenwerker Michel Weening
Hoe Buurtbaan het welzijnswerk op z’n kop zet
Over informele zorg
Het belang van informele zorg
Mantelzorgers, vrijwilligers, burenhulp, lotgenotencontact, zelfhulp, actief burgerschap: er zijn vele vormen van informele zorg – en dus onbetaalde – en ondersteuning. Samen met professionals houden deze informele zorgverleners het Nederlandse zorgstelsel draaiende.
Ons land scoort internationaal gezien hoog als het gaat om informele zorg, zegt onderzoeker Marianne Potting, al is het nooit genoeg. ‘Dat zit ‘m niet in de bereidheid onder Nederlanders om zich in te zetten, maar omdat de toenemende vraag om zorg en ondersteuning veel groter is dan het aanbod. Dat heeft onder andere te maken met het bezuinigen op professionals. De indicatie om een professional in te zetten, wordt steeds zwaarder. Bovendien verandert de visie: je hebt niet altijd professionals nodig voor de beste ondersteuning. Soms is het prettiger om te praten met iemand uit je eigen omgeving die je vertrouwt, zoals je buurvrouw.’
Samenwerken voor informele zorg
Om zo goed mogelijk zorg en ondersteuning te kunnen geven, moeten informele zorgverleners en professionals samenwerken. Hoe doe je dat het beste? Herken en erken elkaars unieke bijdrage, zegt Potting. Daarmee begint het. ‘Dat is een voorwaarde tot samenwerking. Je hebt elkaar nodig, omdat je allebei een unieke en belangrijke rol inneemt in het leven en welzijn van de cliënt.’ Verder moeten organisaties beseffen dat professionals niet automatisch op de juiste manier met vrijwilligers omgaan, hoe goed ze ook zijn in hun werk. ‘Werken met cliënten is niet hetzelfde als werken met vrijwilligers. Dat laatste verloopt niet vanzelfsprekend probleemloos. Professionals zouden daarin begeleiding moeten krijgen.’










