Column
#OMG: Een euro
Max verkoopt tweedehandsboeken op markten overal in het land. Regelmatig snuffel ik in zijn kraam. En ik doe dat al zoveel jaren, dat ik meestal blijf hangen voor een praatje.
Column IPW: Een huis om uit te wonen
Johan is een goede bekende in de stad. Hij zwerft al jaren met zijn winkelkarretje door het centrum. Naar de opvang gaat hij alleen als zijn tenen er bijna afvriezen. Liever zoekt hij beschutte plekjes op. In parkeergarages of tussen de vuilcontainers.
#OMG: Nummer 147
Bewoners van Amsterdam Oost hebben het gevoel te wonen in ‘een open inrichting’. Dat was deze zomer te lezen in Het Parool, ook NPO Radio 1 besteedde er aandacht aan.
Redactioneel: Sociaal werkt
Nu artsen schoorvoetend erkennen dat sociaal werkt, is dat winst voor het beleidsmatig en financieel vaak achtergestelde sociaal domein.
Redactioneel: Tijd
In de rubriek ‘Onderzoek’ van freelance- collega José van der Waerden is het een kort bericht, net voor onze deadline binnengekomen: ‘Kind schiet weinig op met overstijgend samenwerken’. 22 juni is in Eindhoven op de Fontys Hogeschool onderzoek gepresenteerd dat een ontluisterend beeld schetst van de ondersteuning van kwetsbare kinderen in Zuidoost Brabant.
#OMG: Wenen
De term ‘welzijn’ in de constructie ‘zorg en welzijn’ dribbelt er maar een beetje achteraan. De meeste aandacht gaat naar zorg, want zorg is beter definieer- en meetbaar. Er kan beleid op worden gemaakt, in worden geïnvesteerd. Welzijn is een abstract begrip, gerelateerd aan iets ongrijpbaars als gevoel, en beïnvloedbaar door te veel factoren. Dat zal de reden zijn dat we in Nederland ons welzijn hebben veronachtzaamd.
Column IPW: Hoezo, eigen broek ophouden?
We horen het steeds vaker: burgerinitiatieven moeten hun eigen broek ophouden. Hoe burger- initiatieven precies hun broek op moeten houden is ons niet duidelijk. Dat vertellen de lokale beleidsmakers, inkopers en subsidieverstrekkers er niet bij. Burgers moeten vooral ‘creatief zijn en niet altijd direct bij de gemeente aankloppen.’
Column IPW: Maatwerk voor autisme
Leyla is 17 jaar. Ze heeft een heel scherp beeld van wat ze wil, en op welke manier dit moet gebeuren. Dat is een grote kracht. Zo leert ze nu op eigen houtje Japans en Chinees. Maar die kracht kan haar ook in de weg zitten.
Redactioneel: Tenzij
De mooiste zin in dit nummer staat in het artikel van Ilona Dahl. ‘Ik heb in Nederlands-Indië de dood in de ogen gekeken, dan kan ik toch wel voor mijn eigen vrouw zorgen?’ Rudy Brzesowsky is negentig jaar. Hij noemt zijn koppigheid ‘de grootste fout in zijn leven’. Oververmoeid bleef hij met zijn voet achter een stoelpoot haken en brak ‘alles’.
#OMG: Koningin
De moeder van mijn vriend Theo is aan het dementeren. Onlangs werd hij weer gebeld. Of hij haar wilde ophalen bij het gemeentehuis in Houten. Ze wilde zich daar inschrijven voor een nieuwe woning. Kennelijk was haar verhaal zo onsamenhangend, dat de ambtenaar nattigheid rook. Als goede zoon kan je dan slechts zuchten, in de auto stappen en mama weer ophalen.
