Achtergrond
Voorkomen en oplossen van conflicten
Je hebt je collega’s doorgaans niet zelf uitgekozen. Zij kunnen erg van jou verschillen qua visie, werkmentaliteit of op persoonlijk vlak. Die verschillen kunnen leiden tot conflicten die een negatieve invloed hebben op de samenwerking. Je kunt conflicten niet altijd voorkomen, maar het is wel van belang ze tot een goed einde te brengen. Daarbij speelt je eigen stijl van omgaan met conflicten een grote rol.
Tucht, toezicht en kwaliteit jeugdbescherming
De regering deed met de Jeugdwet de belofte de regeldruk voor professionals serieus terug te dringen. Daarvoor is echter een fundamentele verandering nodig die moet uitgaan van een holistische professionele praktijk. Daarvoor moet zowel de segmentering als de standaardisering worden opgeheven. De situaties waarin de jeugdbeschermers adequaat moeten handelen wordt gekenmerkt door variatie, onvoorspelbaarheid en meerduidigheid. Verantwoording en toezicht moeten aansluiten bij dit open karakter van het werk. Jeugdbescherming wordt gezien als een publieke verantwoordelijkheid. Maar er is zoveel opgetuigd rond de certificering, dat dit heeft geleid tot een ingewikkeld, duur en ondoorzichtig systeem. Jeugdbeschermers krijgen de ruimte niet doordat ze aan standaardrichtlijnen moeten voldoen. Jeugdbeschermers zouden zelf de ruimte moeten nemen door hun werk anders te gaan doen. Dan kunnen de gemeenten en de rijksoverheid niet aan de zijlijn blijven staan. Deze beweging moet worden vertaald in een verbetering van het systeem, dat zelf een deel van het probleem is geworden in plaats van een deel van de oplossing.
Als niemand het doet, dan doet de dokter het
Poortwachter of putje? Dat was vier jaar geleden de titel van een artikel in Zorg+Welzijn waarin drie huisartsen werden geïnterviewd. Ze waren bezorgd. Hogere werkdruk, veel gedoe over samenwerking, te veel kwetsbare burgers die naar hen zouden worden afgeschoven. En nu?
De Jeugdwet in IJsland
In IJsland gaat de Jeugdwet van 2007 niet in de eerste plaats over jeugdzorg, zoals in Nederland. Zoals in alle Scandinavische landen gaat de meeste aandacht van het jeugdbeleid uit naar participatie van jeugdigen in hun vrije tijd. In IJsland ligt de focus van het jeugdbeleid dus op vrijetijdsactiviteiten van kinderen en jongeren. De ministeries van Onderwijs en van Cultuur in IJsland beschouwen dit als ‘actief jeugd- en jongerenwerk’. De gemeenten bieden een breed aanbod van activiteiten aan voor alle kinderen en jongeren.
Jan Willem Duyvendak: ‘thuis loopt de urine ook langs de benen’
Thuis, het grote verlangen in het sociaal domein. Langer thuis, thuis in de wijk. Jan Willem Duyvendak noemt de nadruk erop overspannen. ‘Ik vind deze ideologie geradicaliseerd.’
Vier deskundigen over: Is deze samenleving klaar voor de wet verplichte GGZ?
De Eerste Kamer heeft de Wet verplichte ggz aangenomen. Is dit een stap voorof achteruit? ‘Hulpverleners gaan mogelijk uit onmacht dwang toepassen.’
De financiële grens aan WIJeindhoven
Eindhoven gold de afgelopen jaren als lichtend voorbeeld in het sociaal domein. Maar de praktijk blijkt veel duurder uit te pakken dan verwacht. Blijkt de WIJeindhoven-filosofie niet realistisch? ‘Het is belangrijk te weten hoeveel budget er beschikbaar is.’
Kleine, preventieve stappen
In Cuijk werken sociaal werkers in de jeughulpverlening zoals die is bedoeld. Zij laten bijvoorbeeld kwetsbare jongeren zelfstandig reizen met het openbaar vervoer en op de fiets.
Eén zwangerschap, één baby, één moeder en dus één plan
Het besef dat de band tussen ouder en baby van cruciaal belang is voor de ontwikkeling later, wordt nu schoorvoetend vertaald in het sociaal domein. ‘Je wil voorkomen dat een nieuwe generatie met een achterstand start die ze later niet meer inhalen.’
Fight the power
Dit tijdschrift kent een opinie-estafette. Elk nummer krijgt iemand de gelegenheid om haar of zijn mening kenbaar te maken over het Nederlandse jeugdbeleid. De auteur bepaalt aan wie het stokje wordt doorgegeven, de redactie heeft daar geen invloed op. Op deze manier stelt het tijdschrift zijn pagina’s beschikbaar voor onverwachtse invalshoeken en verrassende argumenten. Lian Smits geeft in het volgende nummer het stokje door aan Ariëlle de Ruijter, directeur-bestuurder van het samenwerkingsverband Passend Voortgezet Onderwijs in Amsterdam.
