Het maken van veiligheidsinschattingen is een hot item in de huidige jeugdhulp. Hierbij staat de vraag centraal of een kind binnen de hem geboden opvoedsituatie veilig is. Aan de hand van voorbeelden uit praktijkonderzoek laat dit artikel zien dat de factoren die werkers wegen om te komen tot een beoordeling van de veiligheid, aanzienlijk verschillen. Dit roept de vraag op of het wenselijk en haalbaar is om tot een meer eenduidige manier van het inschatten van veiligheid te komen. Als antwoord op deze vraag wordt een aantal mogelijkheden ter verbetering van het maken van inschattingen besproken, die – hoewel deels in de huidige praktijk al wel aanwezig – de veiligheidsinschattingen nog wel kunnen verbeteren.

De Duitse filosoof Friedrich Nietzsche stelde in zijn Götzen-Dämmerung uit 1889 dat ‘was mich nicht umbringt, macht mich stärker’. Een traumatische gebeurtenis in je leven waar je niet aan ten onder gaat, maakt je sterker, zo meende hij, en tot op heden zeggen vele opvoeders en jeugdhulpverleners hem dat na. Nietzsches aforisme hoort mijns inziens thuis in de categorie ‘ammehoela’. Ieder die lang genoeg heeft gewerkt in de jeugdhulp weet dat persoonlijk lijden – zeker voor kinderen – niet goed kan zijn.