Home Jeugdbeleid

Jeugdbeleid

Jeugdhulp

‘Achter radicalisering gaan vaak niet-gestelde hulpvragen schuil’

Hoe kunnen sociaal werkers radicalisering van jongeren helpen voorkomen en tegengaan? Door de veerkracht van de hele omgeving te bevorderen en positieve factoren te versterken, zegt onderzoeker Stijn Sieckelinck. ‘Er moeten meer mensen de wijk in en de straat op.’
Jeugdhulp

‘Schrapsessies leveren de werkvloer nog niks op’

De landelijke schrapweek Jeugd is een initiatief van het ministerie van VWS, vakbonden en Jeugdzorg Nederland. Het doel is om overbodige regels in de jeugdzorg te schrappen. Karen Buursen, ambulant jeugdhulpverlener was erbij. ‘Dit levert mij en mijn collega’s nog niks op.’
Jeugdhulp
Handen maken een hartje

Jeugdhulpverleners over die ene bijzondere cliënt

Elke jeugdhulpverlener heeft wel zo’n (oud)-pupil: die ene jongere die je diep heeft geraakt, met wie je een klik had, of zelfs nog steeds contact. Jeugdzorg Nederland heeft een boek gemaakt met twintig ontroerende interviews met jeugdhulpverleners over die ene jongere die het verschil maakte. ‘Ik laat hem nooit meer los.’
Jeugdhulp
multiproblematiek

Nieuw! Het krachtgezin: een stevig gezin naast een kwetsbaar gezin

Hulp verlenen met je hele gezin? In Ede zoeken ze hulpverleners die dit willen, een zogenoemd krachtgezin, als laatste redmiddel om uithuisplaatsing van kinderen te voorkomen. ‘Een krachtgezin is een tussenvorm op het snijvlak van formele en informele zorg.’
Jeugdhulp

Verregaande transformatie in Geldrop-Mierlo met het Heppie (t)Huis

Jaarlijks kunnen bijna 50.000 kinderen in Nederland voor kortere of voor langere tijd niet thuis wonen. Met deze uithuisgeplaatste kinderen wordt heel wat afgezeuld van deene instelling of locatie naar de andere. Het Vergeten Kind heeft met de actie ‘Stop de Carrousel’ veel discussie losgemaakt. De gemeente Geldrop-Mierlo, die zelf geen voorziening voor jeugdhulp met verblijf heeft, nam de uitdaging aan. In deze gemeente werd met geld van Het Vergeten Kind een hypermodern pand neergezet – het Heppie (t)Huis – waar acht kinderen en twee professionals kunnen wonen. In tegenstelling tot andere voorzieningen voor jeugdhulp met verblijf zijn er voor de gemeente Geldrop-Mierlo geen huisvestingskosten verbonden aan het Heppie (t)Huis. Hierdoor kan de financiering vanuit de gemeente vrijwel geheel besteed worden aan hulp voor jeugdigen. Dit betekent meer kwaliteit voor onze jeugdigen. De gemeente heeft daarbij besloten om vijf jaar lang een jaarlijkse begrotingssubsidie toe te kennen zodat de continuïteit gewaarborgd is. Dit artikel beschrijft wat het Heppie (t)Huis is, hoe het huis tot stand is gekomen en op welke wijze het Heppie (t)Huis bijdraagt aan de transformatie van jeugdhulp in de gemeente Geldrop-Mierlo.

Kinderbescherming in oorlogstijd: voogdijvereniging Tot Steun

Terugkijken helpt om in de toekomst nieuw beleid uit te stippelen. Dat geldt zeker voor de benadering van kwetsbare groepen in de samenleving zoals kinderen. De kinderbescherming had daarin sinds 1905 een taak. Een bijzondere omstandigheid vormde de Tweede Wereldoorlog. Hoe hebben kinderbescherming, tehuizen en voogdijinstellingen zich in de jaren 1940–1945 opgesteld? Dit artikel gaat daarbij nader in op de voogdijvereniging Tot Steun en de pupillen die ze onder haar hoede had. Daarnaast staan we stil bij de vraag welke invloed de oorlog had op het beleid van Tot Steun en in het bijzonder op de kinderen die zij onder haar hoede had.
Jeugdhulp

Leer jongeren om hun brein met zorg te behandelen

Het brein is ons kostbaarste bezit. Door de grote, onder andere digitale veranderingen in onze maatschappij wordt er een ander beroep gedaan op ons brein, waardoor er intoenemende mate overbelasting ontstaat. Recente cijfers bevestigen een toename van psychische klachten en burn-outs onder kinderen en jongeren. Om deze tendens te keren is het belangrijk dat er oog komt voor vroegtijdige psycho-educatie over het brein, op grond waarvan jongeren passende strategieën kunnen ontwikkelen om ervoor te zorgen dat hun brein in balans blijft. Belangrijk hierbij is dat er aandacht is voor de evolutietheorie en de window of tolerance, zodat jongeren de werking van hun brein gaan herkennen en zich er meer bewust van worden. De wetenschappelijk onderbouwde strategieën ‘positief herformuleren’, ‘uitdagen’, ‘afleiden’, en ‘accepteren’ omvatten alle tools die nodig zijn om te komen tot een bewust brein dat in balans is.
Jeugdhulp

De effectiviteit van Eigen Kracht-conferenties in de jeugdzorg

Op 15 mei 2019 verdedigde Sharon Dijkstra haar proefschrift, getiteld Balancing the scale of responsibility: The effectiveness of family group conferencing in child welfare. Vijf jaar lang hebben de auteurs, in samenwerking met de Eigen Kracht Centrale en Jeugdbescherming Regio Amsterdam, onderzoek gedaan naar de effectiviteit van Eigen Kracht-conferenties bij gezinnen betrokken bij Jeugdbescherming Regio Amsterdam. Dit artikel geeft een overzicht van de belangrijkste onderzoeksresultaten.
Jeugdhulp

Eigen Kracht-conferentie is een besluitvormingsmodel, geen hulpverlening

Dijkstra beschrijft in dit nummer van Jeugdbeleid haar promotieonderzoek naar de effectiviteit van een Eigen Kracht-conferentie (EK-c). Dat onderzoek deed nogal wat stofopwaaien: zo zou er weinig bewijs zijn voor de effectiviteit van EK-conferenties in de jeugdzorg. In dit artikel wordt betoogd dat het onderzoek van Dijkstra andere uitgangspunten heeft dan die van de Eigen Kracht-conferenties. Zo is de EK-c een besluitvormingsmodel en geen hulpverlening, waardoor vergelijkingen met andere hulpverlening (van wijkteams bijvoorbeeld) weinig zinvol is. In de indeling van de gezinnen in het onderzoek van Dijkstra door de computer in een groep met ‘wel EKC’ en een groep met ‘niet EKC’ [NB door Dijkstra wordt de afkorting EKC gebruikt voor Eigen Kracht-conferentie; in dit artikel EK-c] wordt er geen rekening gehouden met de motivatie van betrokkenen voor deelname, terwijl motivatie bij een EK-c een voorwaarde is. Een EK-c functioneert als een brug tussen families (leefwereld) en professionals (systeemwereld) waardoor het vormgeeft aan de noodzakelijke transformatie van jeugdhulp. Dijkstra heeft de Eigen Kracht-conferenties voor haar onderzoek niet juist ingezet, zo is een belangrijke conclusie.
Jeugdhulp

Tijd om werk te maken van spelen

Kinderen spelen omdat ze het leuk vinden en omdat het goed is voor hun ontwikkeling en gezondheid. Dat weet iedereen uit eigen ervaring. Toch krijgen veel kinderen in Nederland tegenwoordig te weinig tijd en ruimte om te spelen. De gevolgen daarvan worden steeds duidelijker. Omdat spelen zo’n belangrijk onderdeel van het leven van kinderen is, verdient het een prominente plek in het gemeentelijk beleid: niet alleen in het jeugdbeleid, maar ook op het gebied van ruimtelijke ordening, onderwijs, verkeer, wonen, groen, recreatie, sport en cultuur. Dat levert ook iets op, want een kindvriendelijke gemeente is goed voor iedereen. Om te zorgen dat spelen de aandacht krijgt die het in de huidige tijd verdient, is een integrale aanpak nodig. Het is tijd om in actie te komen.