Multiproblematiek

Staat voor de rechter om wachttijden ggz: ‘Structureel systeemfalen’

Voor de Stichting Recht op GGZ is de maat vol. De stichting startte deze week vanwege de overschreden wachttijden in de GGZ een civiele procedure tegen de Staat der Nederlanden.
Ondermijning

Ondanks toenemende onveiligheid werk ik nog graag in de psychiatrie, dit is waarom

Toen we als redactie besloten een themanummer over werkplezier te gaan maken, kon ik natuurlijk niet om een stukje reflectie heen. Na tien jaar ervaring in de psychiatrie ga ik nog steeds met plezier naar mijn werk. Maar wat, of wie, maakt eigenlijk dat ik het werk nog steeds leuk vind, ook als de doelgroep steeds complexer wordt en ik me ook weleens onveilig voel?
Op deze afbeelding staat een petitie van MIND om nu de ggz-wachtlijsten aan te pakken

Ggz‑wachtlijsten aanpakken? Hermans ziet genoeg in deze huidige plannen

Mensen met een complexe hulpvraag of ernstige psychische problemen moeten lang wachten op passende hulp. Extra maatregelen vanuit het kabinet om op korte termijn de problemen te lijf te gaan, lijken er echter niet te komen.
Multiproblematiek
Wat kun je verwachten van een POH-GGZ?

Complexere zorg, langere wachttijden: waar staat de POH-GGZ nu?

De functie praktijkondersteuner GGZ (POH-GGZ) bestaat sinds 2008. De POH-GGZ moest de huisarts ontlasten en tegelijkertijd de zorg voor mensen met psychosociale problematiek verbeteren. Is dat gelukt? 2 praktijkondersteuners die eerder in het sociaal domein werkten over de grenzen aan hun rol. ‘Ook wij hebben nu een wachtlijst.'

THEMA Feiten & Cijfers

Hoeveel kinderen en jongeren ADHD hebben is niet bekend, maar er zijn wel cijfers bekend over de hoeveelheid verstrekte ADHD-middelen aan kinderen en jongeren. En hoe zien die cijfers er eigenlijk uit? De antwoorden op deze vraag geven we hier.
Multiproblematiek
Hoe ga je als sociaal werker om met het gevoel van machteloosheid?

Zo ga je als sociaal werker om met het gevoel van machteloosheid

Ze schreef er een paar jaar geleden met collega’s al een boekje over: machteloosheid. 'Een gevoel dat veel hulpverleners herkennen, maar zelden echt bespreken’, zegt zorgethicus Stèphanie van der Corput, docent GGZ en Ethiek aan de Hogeschool Inholland.
Multiproblematiek
Wijk-GGD'ers Philippine en Hans: 'Wij willen mensen laten zien dat we ze willen helpen, en niet willen opsluiten.'

Wijk-GGD’ers over waarom zij wél achter de voordeur komen

De wereld achter de voordeur is er een die voor veel buitenstaanders verborgen blijft, tenzij de bewoner van het huis een inkijkje geeft. Over de drempel komen is de missie van wijk-GGD’ers Phillipine de Zoeten en Hans Evers. ‘We laten mensen inzien dat we ze niet willen opsluiten, maar juist willen helpen.’
Yolande Voskes, onderzoeker die pleit voor gzz zonder isoleercellen

Waarom onderzoeker Yolande Voskes pleit voor ggz zonder isoleercellen

Tijdens haar stage in de ggz vroeg onderzoeker Yolande Voskes zich af waarom mensen in crisis in een prikkelarme isoleercel belanden. Toch verdween deze vraag na verloop van tijd naar de achtergrond. Pas later, tijdens haar studie gezondheidswetenschappen, keerde haar twijfel terug: moeten we mensen in psychische nood wel opsluiten?

De DSM: neutraal handboek of bijbel van het biomedisch model?

Ondanks aanhoudende kritiek is de DSM, het diagnostisch handboek voor psychische stoornissen in de ggz, nog altijd de basis voor theorie en praktijk. Een psychiater en een orthopedagoog aan het woord, de één kritisch, de ander welwillender. Over één ding zijn ze het eens: ‘De DSM wordt vaak verkeerd gebruikt.’
Participatie
Mensen met onbegrepen gedrag: ze worden overal weggestuurd, maar Sven Bastiani geeft ze een thuis

Overlastveroorzakers met onbegrepen gedrag: ze worden overal weggestuurd, maar Sven Bastiani geeft ze een thuis

Sommige mensen hebben moeite om mee te komen in de maatschappij. Ze veroorzaken overlast, komen in aanraking met politie en justitie en laten onbegrepen gedrag zien. Voor die mensen, waar alle instanties de handen van hebben afgetrokken, biedt Sven Bastiani (34) - samen met zijn team - een thuis.

Over multiproblematiek

Hoe help je mensen of gezinnen met complexe en meervoudige problemen?

Naar schatting is in drie tot vijf procent van alle gezinnen in Nederland sprake van meervoudige en complexe multiproblematiek. Het gaat om 75.000 tot 116.000 gezinnen. Werken met deze gezinnen vergt een integrale aanpak – en dat is eenvoudiger gezegd dan gerealiseerd.

Lees meer

Hulpverleners zitten soms met de handen in het haar. Hebben ze een cliënt net bijgestaan met het ene complexe probleem, dient het volgende zich alweer aan. Naar schatting kampt tussen de één en vier procent van de Nederlandse huishoudens met meervoudige en complexe multiproblematiek op diverse leefgebieden, volgens Christine Kuiper, adviseur sociale innovatie bij Movisie. Dit kost niet alleen de samenleving veel geld, zo’n drie tot tien miljard euro per jaar, maar veroorzaakt ook veel leed bij mensen die het treft.

Meerdere leefgebieden multiproblematiek

Er is sprake van multiproblematiek als huishoudens op meerdere leefgebieden problemen hebben. Vrijwel altijd spelen financiële problemen. Vaak ook opvoedvraagstukken, huisvestings- en relatieproblemen, verminderde gezondheid, werkloosheid en problemen met justitie.

Ontbrekende samenhang multiproblematiek

Christine Kuiper: ‘Professionals in de zorg, jeugdzorg, het onderwijs, het sociaal domein en veiligheid doen erg hun best om mensen met multiproblemen bij te staan maar houden zich uiteindelijk allemaal bezig met slechts een klein stukje van het hele vraagstuk. Niemand van hen heeft goed overzicht over wat er precies speelt op alle leefgebieden. De samenhang in aanpak ontbreekt vaak. Dat maakt goede hulpverlening lastig. De domeinen welzijn en veiligheid hebben bovendien ieder hun eigen dynamiek en wettelijke kaders en spreken niet altijd elkaars taal.’

Preventie en vroegsignalering bij multiproblematiek

Hoe kun je deze huishoudens als professional dan zo goed mogelijk begeleiden? Kuiper: ‘Dat vraagt goede kennis van de problemen die zich kunnen voordoen op divers leefgebieden, van eventuele ziektebeelden en van de sociale kaart. Je moet ook weten wie en welke instantie je voor wat kan inschakelen. Als je al weet naar wie je moet verwijzen, krijg je vaak weer te maken met wachtlijsten. Om goed je werk te kunnen doen ben je ook afhankelijk van hoe jouw organisatie jou steunt. Is er genoeg menskracht voorhanden? Heb je genoeg professionele ruimte om te doen wat nodig is? Werken jullie met voldoende en de juiste partners die je kunt inschakelen? Is het beleid van jouw organisatie en de gemeente zodanig dat je je gesteund weet in je werk? Vanuit Movisie zien we in de peilingen die we periodiek houden dat wijkteams door een hoge werkdruk slecht toekomen aan preventie en vroegsignalering. Terwijl problemen voorkomen zowel prettiger is voor de mensen die het betreft en maatschappelijke kosten bespaart.’