Informele zorg

Informele zorg
'Verpleeghuis zet mantelzorgers onder druk'

‘Verpleeghuis zet mantelzorgers onder druk’

'Mantelzorgers worden onder druk gezet door de verpleeghuizen van Vierstroom. Ze krijgen te horen dat ze moeten helpen. Dat zal een averechts effect hebben.’ Zo reageert Roos Verheggen van mantelzorgersvereniging Mezzo op het initiatief van Vierstroom. Mezzo zet grote vraagtekens bij dit nieuwe initiatief.
Informele zorg
Wonen in een verpleeghuis heeft geen goede naam

Wonen in een verpleeghuis heeft geen goede naam

Twee op de drie Nederlanders moeten er niet aan denken later in een verpleeghuis terecht te komen. Met name 50-plussers en mensen met een hoog inkomen blijven liever thuis wonen. Dat blijkt uit een peiling van Maurice de Hond voor het VARA Radio 1-programma DeGids.fm.
Informele zorg
Familie moet meewerken in verpleeghuis

Familie moet meewerken in verpleeghuis

Twee verpleeghuizen van zorgorganisatie Vierstroom gaan familieleden van bewoners verplichten mee te helpen. Dat zei een woordvoerster van de de organisatie donderdag. Het betreft een experiment in tehuizen in Bergambacht en Vlist, waar tientallen mensen met dementie verblijven.
Informele zorg
Meer vrijwilligers in het verpleeghuis

Meer vrijwilligers in het verpleeghuis

Zorgcombinatie Nieuwe Maas in Vlaardingen doet een nadrukkelijk beroep op de familie van de bewoners van het verpleeghuis. Een groot deel van de zorg draait om welzijn en daarin kunnen mantelzorgers en vrijwilligers veel meer betekenen, vindt ook ActiZ

Over informele zorg

Het belang van informele zorg

Mantelzorgers, vrijwilligers, burenhulp, lotgenotencontact, zelfhulp, actief burgerschap: er zijn vele vormen van informele – en dus onbetaalde – zorg en ondersteuning. Samen met professionals houden deze informele zorgverleners het Nederlandse zorgstelsel draaiende.

Lees meer

Ons land scoort internationaal gezien hoog als het gaat om informele zorg, zegt onderzoeker Marianne Potting, al is het nooit genoeg. ‘Dat zit ‘m niet in de bereidheid onder Nederlanders om zich in te zetten, maar omdat de toenemende vraag om zorg en ondersteuning veel groter is dan het aanbod. Dat heeft onder andere te maken met het bezuinigen op professionals. De indicatie om een professional in te zetten, wordt steeds zwaarder. Bovendien verandert de visie: je hebt niet altijd professionals nodig voor de beste ondersteuning. Soms is het prettiger om te praten met iemand uit je eigen omgeving die je vertrouwt, zoals je buurvrouw.’

Samenwerken

Om zo goed mogelijk zorg en ondersteuning te kunnen geven, moeten informele zorgverleners en professionals samenwerken. Hoe doe je dat het beste? Herken en erken elkaars unieke bijdrage, zegt Potting. Daarmee begint het. ‘Dat is een voorwaarde tot samenwerking. Je hebt elkaar nodig, omdat je allebei een unieke en belangrijke rol inneemt in het leven en welzijn van de cliënt.’ Verder moeten organisaties beseffen dat professionals niet automatisch op de juiste manier met vrijwilligers omgaan, hoe goed ze ook zijn in hun werk. ‘Werken met cliënten is niet hetzelfde als werken met vrijwilligers. Dat laatste verloopt niet vanzelfsprekend probleemloos. Professionals zouden daarin begeleiding moeten krijgen.’

Curriculum aanpassen

Potting ziet hiervoor zeker oplossingen. ‘Hoe je vrijwilligers aanstuurt, kunnen we opnemen in het curriculum. Bestaande professionals kunnen we bijscholen. Daarnaast is het verstandig om te erkennen dat “omgaan met en aansturen van vrijwilligers” een competentie is. Die vaardigheid zie ik bijvoorbeeld bijna nooit genoemd in vacatures.’

Waardering

Ten slotte zouden organisaties het vrijwilligersbeleid kunnen aanpassen. Goed omgaan met vrijwilligers betekent volgens Potting meer dan de vrijwilliger verzekeren en hem een kerstpakket geven. ‘Organisaties moeten bedenken welke kennis over cliënten ze wel of niet met vrijwilligers delen en hoe ze vrijwilligers betrekken bij incidenten. En als een vrijwilliger na jarenlange zorg vertrekt, rondt het traject dan goed af. Waardering is echt superbelangrijk.’