Spijt heb ik niet, maar of ik het opnieuw zou doen?’

Marie-Anne is een van de verstandelijk beperkte bewoners van De Boeier, een gemoedelijk gezinsvervangend tehuis in een Zwolse woonwijk. Ze voelde drie jaar geleden een bultje op haar borst, het was borstkanker. Marja Rumpf, coördinerend begeleider, hielp samen met haar collega’s Marie-Anne door deze moeilijke tijd heen.

Toen we Marie-Anne vertelden dat ze borstkanker had, werd ze natuurlijk vreselijk verdrietig. Ze begreep het verstandelijk nog net, maar emotioneel kon ze het niet aan. “Hoe moet het nou verder? Ga ik nou dood?” Dat wist niemand: de dokter niet, de familie niet en wij niet. Het zou een kwestie kunnen zijn van borst eraf en klaar, er zouden ook uitzaaiingen kunnen zijn. Uiteindelijk moest het een borst- sparende operatie worden. Marie-Anne raakte meteen in paniek toen ze daarvan hoorde.

In huis waren kort na elkaar zes mensen overleden, allemaal in het ziekenhuis. Het ziekenhuis was voor

0
10

Wil je dit premium artikel verder lezen?

Sluit eenvoudig een gratis proefmaand af of neem een abonnement om dit artikel en alle andere premium berichten onbeperkt te lezen. Wil je dit?

Ben je al abonnee? Log dan in en lees verder