Op mijn 29e kreeg ik de diagnose ADHD type C, wat betekent dat ik kenmerken heb van zowel ADHD als ADD.
Jarenlang dacht ik dat ik simpelweg incapabel was, omdat ik voortdurend faalde op allerlei vlakken. Inmiddels ben ik beter bevriend met mijn neurodiverse brein. Het label bracht erkenning, maar een leven met ADHD blijft uitdagend.
In oude schoolrapporten stond al dat ik vaak zat te dagdromen en dat mijn lades en schriften rommelig waren. Intrusieve gedachten voerde ik vaak uit, wat ertoe leidde dat anderen mij vreemd vonden en ik gepest werd. Waar “Hoe lang

