Onbegrepen gedrag

Dossier: Omgaan met onbegrepen gedrag

Het aantal meldingen over mensen die verward gedrag vertonen, blijft groeien. In 2012 ontving de politie 44.000 meldingen, in 2023 ging het om bijna 142.000 meldingen. Hoe reageer je als hulpverlener op mensen met verward gedrag? Hoe kom je erachter welk verhaal daarachter schuilgaat? Hoe verbeter je de samenwerking met andere professionals? In dit dossier delen we belangrijke inzichten en praktische tips.
Wet zorg en dwang dossier: worstelen en hopelijk bovenkomen

Dossier: Wet zorg en dwang – adviezen om uit het doolhof te komen

Als de aanbevelingen van de evaluatiecommissie Wet zorg en dwang worden overgenomen, zijn de rechten van mensen met dementie en mensen met een verstandelijke beperking in gevaar. Daarvoor waarschuwen cliëntenorganisaties. Lees in het nieuwe dossier Wet zorg en dwang hoe sociaal werkers deze wet kunnen toepassen en blijf op de hoogte van actuele discussies.

6 feiten en fabels over suïcide

Sinds dit jaar moeten gemeenten en het Rijk suïcidepreventie structureel organiseren. Hoe zitten de nieuwe wet en bijbehorende agenda in elkaar? Ook in dit artikel: onderzoeker Derek de Beurs, gepromoveerd op suïcidepreventie, bespreekt feiten en fabels over suïcide.
Dossier: Psychische problemen beter begrijpen

Dossier: Psychische problemen beter begrijpen

Deze week is het De Week van Mentale Gezondheid. Met dit dossier helpen we sociaal werkers psychische problemen zoals depressie, hoarding en eenzaamheid beter begrijpen. Zodat zij samen met cliënten kunnen werken aan mentale gezondheid. 
Dossier: Woningnood - grote gevolgen voor jouw werk

Dossier: Woningnood – grote gevolgen voor jouw werk

Sociaal werkers komen steeds vaker in aanraking met cliënten die door de woningcrisis in de problemen zitten. Welke problemen spelen er? Wat kun je hierin als sociaal werker betekenen voor je cliënten? In dit dossier over woningnood geven we achtergronden en praktische tips.

Bij Herstelacademie Korak pakken mensen de regie over hun leven terug

Sommige ervaringen zetten het leven compleet op zijn kop. In de regio Apeldoorn kunnen mensen die uit balans zijn geraakt terecht bij Korak. Deze herstelacademie wordt gedragen door ervaringsdeskundigen en peerwerkers. Hoe zien aanbod en aanpak eruit? En wat kunnen sociaal werkers daarvan leren?

Marcello’s verhaal is zijn gereedschap: ‘Maar soms moet je ook een klootzak durven zijn’

Marcello van den Anker hoorde op zijn negende dat hij ‘zwakbegaafd’ was en raakte zo’n 20 jaar verslaafd aan drank en drugs. Inmiddels werkt hij al jaren als ervaringswerker, waarbij hij het contact met mensen met onbegrepen gedrag herstelt. 'Ik heb liever dat mensen geïrriteerd raken van mijn berichten dan dat er helemaal niets gebeurt.'

GGZ-bestuurder Audrey van Schaik: ‘Gemeentes aan zet bij aanpak onbegrepen gedrag’

De grootste opgave voor de aanpak van onbegrepen gedrag ligt bij gemeentes, niet bij de ggz. Dat concludeert ggz-bestuurder Audrey van Schaik na een groot rapport van de Onderzoeksraad voor Veiligheid (OVV). ‘Je moet bemoeizorg willen leveren en soms loop je het risico dat je een klap voor je kop krijgt.’
BSL_header_onbegrepen gedrag_700x350 2 Onderzoeksraad over onbegrepen gedrag

Onderzoeksraad over onbegrepen gedrag: veiligheid begint ver voor de crisis

Wie ggz pas inzet als de crisis uitbreekt rond mensen met ernstige psychiatrische aandoeningen (EPA), is te laat. In het rapport ‘Kunnen doen wat nodig is’ laat de Onderzoeksraad voor Veiligheid (OVV) zien hoe elf ‘hoopvolle praktijkvoorbeelden’ met continuïteit, vaste gezichten en netwerkzorg problemen rond onbegrepen gedrag kunnen voorkomen.

Geen extra geld, maar Kamer blijft hameren op voortvarende aanpak onbegrepen gedrag

Het kabinet-Jetten wil géén extra geld uittrekken voor de aanpak van personen met onbegrepen gedrag. Wel is het plan om minder geld te besteden aan lichte ggz, zodat er alsnog méér geld gaat naar de aanpak van onbegrepen gedrag.

Over onbegrepen gedrag

De problemen van verwarde mensen

Er is beperkte opvang voor mensen die onbegrepen gedrag vertonen, omdat het aantal bedden in de ggz is de afgelopen jaren, als gevolg van de ambulantisering, met een derde is afgenomen. Er duiken sindsdien steeds meer berichten op over ‘verwarde personen’ in de wijk. Is dit een logisch gevolg van de ambulantisering? Volgens Onno Hoes, voorzitter van het Schakelteam Personen met Verward Gedrag, wel. ‘De afbouw van de bedden is sneller gegaan dan de opbouw van de alternatieven.’

Lees meer

Een aantal ernstige incidenten rond personen met verward gedrag en de jaarlijkse toename van de meldingen over onbegrepen gedrag leidden september 2015 tot de oprichting van het Aanjaagteam Verwarde Personen. In opdracht van de ministeries van VWS en V&J heeft het Aanjaagteam gewerkt aan een plan om het complexe probleem rondom de toename van het aantal verwarde personen op te lossen. Een tweede team, het Schakelteam Personen met Verward gedrag, gaat in 2017 en 2018 onder leiding van Onno Hoes, het plan implementeren in de samenleving. Hun missie? Hoes: ‘In de ondersteuning, opvang en zorg van mensen met verward gedrag is het van groot belang dat de persoon zelf en zijn familie centraal staan. Dat hulpverleners nauw samen werken en niet loslaten voordat een ander het overgenomen heeft. Zo raakt niemand tussen wal en schip.’

Tussen wal en schip met verward gedrag

En dat tussen wal en schip raken, gebeurt nu nog wel. Hoes: ‘Als mensen al bij een instantie aankloppen met verward gedrag of in beeld komen, krijgen ze soms niet meteen het juiste antwoord. Vaak worden ze bijvoorbeeld doorverwezen, maar doen ze daar iets mee? Zorg als sociaal professional dat je deze mensen zelf met de juiste personen in contact brengt. Het feit dat ze in beeld komen of om hulp vragen, is al heel wat. Laat ze dan niet vallen. Nu zijn hulpverleners soms bang dat ze iets niet mogen of dat er financiële consequenties aan hun handelen zitten. Daar moeten we vanaf. Help mensen eerst en kijk daarna naar de financiële en juridische gevolgen. Doe je dat niet, raken mensen steeds verder van het pad af.’

Het Schakelteam wil dit voorkomen door partijen te verbinden en door te stimuleren en faciliteren om zo een werkbare, sluitende aanpak te krijgen rondom het probleem verwarde personen.  Een aanpak waarin de persoon met verward gedrag en zijn familie centraal staan. De verantwoordelijkheid voor het realiseren van een sluitende aanpak, ligt volgens Hoes bij alle betrokken ketenpartners, zowel lokaal als regionaal, onder regie van de gemeente. De verantwoordelijkheid voor het realiseren van landelijke randvoorwaarden ligt bij de overheden en de landelijke partners, waaronder de zorgverzekeraars.

Personen met verward gedrag geen vaststaande groep

Psychiater en auteur Jules Tielens voegt op deze website overigens een belangrijke kanttekening toe aan het verhaal van Hoes: pas op dat je verwarde personen niet als een vaststaande groep ziet. ‘De verwarde mensen die bij professionals worden aangediend, hebben niet allemaal dezelfde problemen. Als deskundigen moeten we die problematiek eerst afpellen voor we een mening geven. Anders scheren we mensen die, plat gezegd, schijt hebben aan alles over één kam met mensen die niet weten wat ze doen. Bijvoorbeeld tokkies versus mensen in een psychose. Als we de problematiek beter ontleden, weet iedereen beter wat hij moet doen en komen we eerder tot een juiste benadering van de persoon in kwestie.’

Volgens Tielens is het bovendien niet alleen zo dat er meer echt ‘verwarde personen’ op straat te zien zijn. De ‘normale’ mens misdraagt zich ook gemakkelijker. En ook die personen komen soms in aanraking met de politie en worden met het stempel verward gedrag naar bijvoorbeeld een crisisdienst gebracht. ‘Jan en alleman kijkt dan naar deze mensen. Vervolgens wordt een conclusie getrokken. Moet iemand door de psychiatrie behandeld worden of niet? Ook hier is het van belang dat we veel helderder communiceren over wie daarna welke taak heeft want er ontstaat nu vaak erosie aan de verantwoordelijkheden.’