Meer doorverwijzing door wijkteams goed of juist niet?

Uit onderzoek van het Centraal Planbureau blijkt dat wijkteams veel meer doorverwijzen naar professionele zorg dan hun ambtelijke collega´s van het Wmo loket. ´Dat hoeft niet perse negatief te zijn’, aldus CPB-onderzoeker Van Eijkel, ‘zorgprofessionals hebben meer zicht op wat nodig is’. Volgens Silke van Arum van Movisie krijgen wijkteams meer te maken met complexe zorg, ‘Dan is doorverwijzing logisch’.

Artikel bewaren

Je hebt een account nodig om artikelen in je profiel op te slaan

Login of Maak een account aan
foto AdobeStock

Wijkteams zorgen eerder voor meer, dan voor minder zorgkosten. Dat blijkt uit onderzoek van het Centraal Planbureau (CPB) naar de inzet van wijkteams in relatie tot doorverwijzing naar maatwerkvoorzieningen. Was in 2015 nog het doel van gemeenten dat met de inzet van wijkteams de zorgkosten omlaag zouden gaan, uit het onderzoek blijkt dat het gebruik van dure professionele zorg stijgt. Volgens CPB-onderzoeker Remco van Eijkel is een financieel motief van wijkteamleden, als zij cliënten naar de eigen moederorganisatie doorverwijzen, niet uit te sluiten.

CPB-onderzoek

De CPB-onderzoekers hebben een enquête uitgezet onder 167 gemeenten. Ze hebben onderscheid gemaakt tussen gemeenten met en gemeenten zonder wijkteams. Het blijkt dat in de meeste gemeenten de doorverwijzingen naar de duurdere zorg is gestegen. In gemeenten zonder wijkteam waren de doorverwijzingen gemiddeld gestegen met 26%, in gemeenten met wijkteams was dat 40%, dus 14% meer doorverwijzingen.

Doorverwijzing door wijkteam

Een andere oorzaak voor de hogere doorverwijzingsratio van wijkteams kan ook zijn, aldus CPB-onderzoeker Van Eijkel, ‘dat zorgprofessionals in het wijkteam beter zicht hebben op het zorgaanbod en dat ze eerder van mening zijn dat mensen meer zorg nodig hebben.’ Silke van Arum, Movisie-deskundige wijkteams, onderschrijft deze conclusie. Sterker nog, op deze manier kunnen zorgkosten juist ook worden beperkt: ‘Door vroegtijdig door te verwijzen kun je zwaardere zorg, en dus duurdere zorg, voorkomen.’

Passende zorg

Silke van Arum wijst erop dat de beleidsdoelen van gemeenten in de afgelopen jaren zijn gewijzigd: ‘In onze peilingen bij gemeenten zien we dat het doel niet is de zorgkosten omlaag te brengen, maar dat gemeenten zich steeds meer richten op het bieden van passende zorg en ondersteuning aan burgers. Daarnaast spelen algemene factoren een rol bij de stijging van de zorgvraag, zoals de vergrijzing en het beleid om ggz-cliënten in de wijk ondersteunen.’

Loyaliteitsconflict

De Movisie-adviseur betwijfelt of het toekennen van zorg aan de eigen zorgorganisatie, waar het wijkteamlid bij in dienst is, een belangrijke rol speelt bij het doorverwijzen: ‘Wij hebben in 2018 onderzoek gedaan bij gemeenten naar loyaliteitsconflicten van wijkteams naar zorgaanbieders toe. Een deel van de gemeenten onderkenden die conflicten wel, een ander deel niet. Dit soort conflicten komen voor, maar zijn niet wijdverspreid.’

Doormodderen

Opvallend is dat wijkteams de afgelopen jaren juist kritiek kregen omdat ze te lang zouden doormodderen met te lichte hulp aan cliënten. Dat spreekt de conclusie van het CPB-onderzoek, dat wijkteams juist meer zouden doorverwijzen, weer tegen. ‘De conclusies van het CPB roepen inderdaad nieuwe vragen op’, zegt Silke van Arum, die daar niet direct een verklaring voor heeft.

Kostenplaatje

‘Wijkteams hebben een stimulerend effect op het zorggebruik, maar dat is niet perse slecht’, zegt CPB-onderzoeker Van Eijkel. ‘Als gemeenten bijvoorbeeld de verborgen problematiek in gezinnen aan de oppervlakte willen krijgen, dan is meer gebruik van zorg juist gewenst. Maar daar hangt dan wel een kostenplaatje aan.’

1 REACTIE

  1. Het is een grote rotzooi in de zorg is mijn mening. In 2013 was ik de kliniek in gegaan om mezelf te herstellen na een veel te heftig leven en dat was goed gelukt. Toen ik uit de kliniek kwam kreeg ik te maken met de nazorg en toen begon het gerotzooi.Ik wil(de) weer een betaalde baan krijgen om vandaar uit te kunnen verhuizen naar een andere plaats; i.p.v. dat ze mij de juiste hulp boden, gebeurde juist het tegenovergestelde.
    Men had moeten kijken wie ik was/ben en wat de hulpvraag was/is, maar men moest zo nodig alles volgens het boekje doen en dat is een té grote tekortkoming wat er heerst in de zorg. Er wordt niet of nauwelijks gekeken hoe iemand is en wat de hulpvraag is. Men moet meer buiten de hokjes durven te denken en te handelen.

Geef je reactie

Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn. Heb je nog geen account, maak dan hieronder een account aan. Lees ook de spelregels.