Home Zoek
Geef een zoekterm op ( 1802 resultaten )
Verfijn zoekresultaten
Statushouders alleen ontzorgen is problemen vooruit schuiven
Het wetsvoorstel waarin de Veranderopgave Inburgering wordt vastgelegd stelt dat alle statushouders de eerste zes maanden na vestiging in de gemeente 'ontzorgd' moeten worden. De gemeente betaalt die periode vanuit de uitkering de huur, zorgverzekering en kosten voor energie en water. Zal dit financiële problemen van vluchtelingen voorkomen? Of is er meer nodig?
Naar een integrale benadering van inburgering en participatie
De Wet Inburgering is er om de integratie van vluchtelingen en andere nieuwkomers te bevorderen. Dit inburgeringsstelsel verandert drastisch in 2021. Dat is hard nodig, want het huidige stelsel blijkt niet succesvol. Wat gaat er veranderen? En vooral: welke aanbevelingen gelden voor de inrichting en uitvoering, op het vlak van onderwijs, gezondheid en zelfredzaamheid?
Redactioneel: Schrik en schaamte
Hij schrok zich rot, staatssecretaris Blokhuis. Van de verdubbeling van het aantal dak- en thuislozen in de afgelopen tien jaar. 'We moeten ons schamen, en dat in zo'n welvarend land.' Naar het schijnt is dat politieke codetaal voor: daar ga ik echt werk van maken en ik laat me niet tegenhouden. Hoog tijd, want de problematiek is al lang bekend.
KIPPENVEL: ‘Je mag maar een halve liter melk per dag’
Mia (71 jaar) en Diny (76 jaar) werken al ruim tien jaar en twaalf jaar als vrijwilliger bij Voedselbank Houten. Dan kom je regelmatig mensen tegen in schrijnende omstandigheden; geen geld, geen spullen, geen eten. Eén ontmoeting zullen ze niet snel vergeten.
ERVARINGSDESKUNDIG: Frederike Kossman
Vrijwel haar hele jeugd worstelde Frederike Kossmann (24) met depressies - al kende ze dat woord toen nog niet. Over zijn ze nog niet, maar wel beter hanteerbaar. 'Ik zal altijd goed op mezelf moeten blijven letten.'
MEELOPEN MET Het begrip en de strengheid van Züleyha Sahin
Een schouder, een knuffel, een strenge blik waar dat nodig is. Teamleider Züleyha Sahin van het Time Out Huis Plus in Nijmegen weet wat er thuis allemaal mis kan gaan. En hoe het soms - met een beetje hulp - weer goed kan komen.
BOEK: ‘Het belangrijkste moet je niet uitstellen’
Eind augustus, 2016. Bas, de vriend van Geerteke van Lierop, komt niet thuis na een middag varen. Twee dagen later wordt hij gevonden tijdens een zoekactie van de politie. Hij leeft niet meer, is verdronken. Wat doe je als het lot zo onverwachts toeslaat?
DILEMMA Wat zou jij doen?
Na een telefoontje van een buurvrouw die veel geluidsoverlast heeft van haar buurman, bezoek je als wijkteammedewerker een alleenstaande oudere man. Zijn huis staat boordevol spullen, de vuile afwas van minimaal een week staat op het aanrecht, hij ziet er onverzorgd uit en ruikt om tien uur 's morgens al naar alcohol. Tegen jou is hij duidelijk: hij is niet eenzaam, kan echt wel voor zichzelf zorgen, wil geen bemoeizuchtige hulpverleners in huis en is heus niemand tot last. Hoe reageer je?
COLUMN Lieve begeleidsters
Veertien jaar werd Yaël, mijn baby en puber ineen. En om dat te vieren, fietste ik met taarten in mijn fietstassen naar haar dagbesteding. Ik had er een halfuurtje voor uitgetrokken; ik, de altijd wat gehaaste, werkende moeder. Dat was buiten de realiteit van de gehandicaptenzorg gerekend. Wie de gehandicaptenzorg betreedt, stapt een trage wereld binnen, een wereld die helemaal ingericht is op het tempo en de behoeften van de cliënten, zoals de gehandicapten zo keurig heten.
IN BEELD Alzheimer fluisteren
'Meegaan met een partner, een ouder, die totaal iemand anders wordt, is heel moeilijk. Het gaat om het doorbreken van je eigen schaamte en verlegenheid.' Dat breekpunt wil Cigdem Yuksel in haar foto's vastleggen. 'Soms is het al gebeurd, soms gebeurt het pas op het moment dat ik de foto maak.'
