THEMA De cliënt spreekt: ‘Mijn verdriet kon ik nergens kwijt’

'Ik ben mantelzorger voor mijn broer. Hij is zeven jaar dakloos geweest, is verslaafd aan alcohol en heeft schulden. We komen uit een gezin met veel psychische problemen. Onze vader had PTSS, hij was soldaat in Nederlands-Indië, onze moeder had borderline. We groeiden op in tehuizen en pleeggezinnen. Onze ouders zijn overleden, we hebben alleen nog twee neven, maar zij zijn ook alcoholverslaafd.'

Artikel bewaren

Je hebt een account nodig om artikelen in je profiel op te slaan

Login of Maak een account aan

‘Ik vond een tweekamerwoning voor mijn broer in Amsterdam Nieuw-West. Ik heb geregeld dat de huur wordt ingehouden op zijn uitkering, zodat hij niet uit zijn huis kan worden gezet. Ik heb ook geregeld dat hij elke maand honderd euro aflost.

De zorg voor mijn broer kost me veel tijd en energie. Ik zeg regelmatig nee tegen vriendinnen als ze me vragen om af te spreken. Meerdere hulpverleners hebben gezegd dat ik mijn broer moet loslaten. Ze vroegen niet wat ik nodig had, ze wezen meteen met hun vingertje. Dat maakte me kwaad en verdrietig. Wat als ik niet meer

0
179

Wil je dit premium artikel verder lezen?

Sluit eenvoudig een gratis proefmaand af of neem een abonnement om dit artikel en alle andere premium berichten onbeperkt te lezen. Wil je dit?

Ben je al abonnee? Log dan in en lees verder

Geef je reactie

Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn. Heb je nog geen account, maak dan hieronder een account aan. Lees ook de spelregels.