Gelukkig hebben we de familie nog

Familie is niet het vanzelfsprekende hulpje van de professional in het verlenen van ondersteuning. Hoogleraar Marian Verkerk: ‘Professionals verlenen in toenemende mate relationele zorg. Dat is niet iets waar ze in opgeleid zijn.’

Kan de familie niet bijspringen?’ ’Heeft u nog mensen in de familie die iets voor u kunnen betekenen?’ ‘U kunt een beroep doen op uw familie als u het zelf niet meer redt.’ ‘Poetsen kan uw dochter toch wel doen?’ Van die zinnen. ‘Familie’: een van die woorden die in het sociaal domein anno 2016 veel en makkelijk worden gebruikt. De familie is de veronderstelde bron van mantelzorg. Het Instituut voor Publieke Waarden noemde de mantelzorger ooit in een Zorg+Welzijn-column de ‘prothese van de verzorgingsstaat’; de familie is een vanzelfsprekend geachte pijler van de participatiesamenleving. En die

0
3

Wil je dit premium artikel verder lezen?

Sluit eenvoudig een gratis proefmaand af of neem een abonnement om dit artikel en alle andere premium berichten onbeperkt te lezen. Wil je dit?

Ben je al abonnee? Log dan in en lees verder