Sociaal werkers krijgen steeds vaker te maken met verwarde mensen in de wijk. Hoe kunnen zij die het beste helpen? ‘Het gaat om anders zorg verlenen, en dat is niet hetzelfde als de zorg anders organiseren..

‘Het proces. De onderhandelingen leken uit te draaien op handjeklap, maar dat hebben we gekeerd. Werkgevers wilden bijvoorbeeld de toeslagen voor onregelmatig werk veranderen. ’s Avonds werken vonden ze normaal, maar dat is niet zo.

In de Utrechtse ‘krachtwijk’ Hoograven werkten professionals en vrijwilligers samen om met name Marokkaanse kinderen en jongeren op het rechte pad te houden. Ali Karatas deed hier actief aan mee én schreef er zijn proefschrift over. Samenwerken van onderop levert veel op, maar kent ook grenzen.

Het appartement van Mathijs Konings (32) in de Utrechtse Staatsliedenbuurt is een interessante mix van retro en hypermodern. Meubels uit de fifties en ouderwetse kamerplanten contrasteren fraai met de strakke, witte ruimte.

Zelfs aan de hulp van het regieteam zit een grens. ‘Iemand uit huis halen is echt heftig. Gelukkig zijn er mooie voorbeelden dat een nieuwe start op een ander plek kan helpen.’

Fabienne Venecourt is jeugdhulpspecialist bij Spirit Jeugd & Opvoedhulp. Ze is als gedragswetenschapper betrokken bij de pilot Kleinschalige Forensische Voorziening (KV). Jongens die zijn opgepakt voor vergrijpen kunnen daar hun voorarrest uitzitten als de inschatting is dat ze kunnen profiteren van wat de KV ze biedt: netwerkversterking en perspectief.

Isis: ‘Mijn coach kwam met het idee: ga eens kijken bij de Buurtcirkel. Ik hoorde hem het woord groep gebruiken en dacht: dat is niks voor mij. Ik heb een depressie gehad, een burn-out, van alles. Ik heb gekozen voor een opname en langere tijd vrij geïsoleerd geleefd. Mijn vrienden vielen weg, mijn familie ook, ik stond er alleen voor. Een opname is heel zwaar, ze breken je helemaal af en bouwen je weer op. Ik was in gevecht met mezelf, met mijn omgeving. Mijn leven stond op z’n kop.