De Kamer staat even stil voor mij. Tante An is dood. Tante An was mijn anker naar het verleden. De laatste van de vorige generatie. Ze heeft het moeten overleven. De dood van haar broer, mijn vader, haar man en haar zoons.

Naast Welzijn Nieuwe Stijl duikt ook Het Nieuwe Werken steeds vaker op in weblogs, tweets en beleidsplannen. Heel handig want het bespaart reistijd en kosten. Laatst hoorde ik het voornemen om een deel van de kantoren te sluiten. Er kan dan bezuinigd worden op overhead zoals verwarming en schoonmaak. De werkuren kunnen schijnbaar effectiever ingezet worden en door het gebruik van sociale media ontstaan nieuwe communicatiestructuren.

Het jongerenwerk gaat meer en meer de kant op van het faciliteren van jongeren en individuele begeleiding. Goede ontwikkelingen. Ik zie in de grote steden veel jongeren die vooral gebaat zijn bij intensieve structurele individuele begeleiding. Niet voor een half jaar, maar jarenlang.

Het was maar een heel klein artikel op pagina 11 van de Volkskrant van zaterdag 4 december. ‘Nederlander is het positiefst. ‘ Mijn oog viel erop. Nederlanders denken positiever over moslims dan andere West-Europeanen. Dat blijkt uit een Duits opinieonderzoek.

Hoewel het voor de hand ligt om aan het einde van het jaar te reflecteren op het verleden, zijn er genoeg uitdagingen voor het komende jaar. Het regeringsakkoord geeft daar verschillende aanknopingspunten voor, maar meer dan dat is het ook niet.

Het dossier participatie is een ingewikkelde. Dit heeft in de eerste plaats vooral met de term te maken. Want de terminologie die we omarmd hebben is indrukwekkend zoniet ontzagwekkend: sociale participatie, arbeidsparticipatie, maatschappelijke participatie, en in het kielzog van deze termen maatschappelijke activering, sociale activering, arbeidsactivering.

Deze blog is een hart onder de riem voor al diegenen die inmiddels overtuigd zijn dat ze aan de slag moeten met social media. En dit ook echt willen. Want, en dit is de eerste geruststelling, als je het echt niet wilt, doe het dan ook gewoon niet. Niemand die het je kwalijk zal nemen.

Als een beleidsmaker of pedagoog naar een aflevering van “Oh, oh Cherso” kijkt, kan ik me voorstellen dat hij jongerenparticipatie ineens niet meer zo aantrekkelijk vindt. Menigeen zal daarom opgelucht van de nieuwe sociale media gebruik willen maken: je hoeft ze niet te ontmoeten en je bent nog cool ook. Helaas kom je weinig op die manier van de jeugd te weten. Ik wil daarom een lans breken voor het doodgewone, ouderwetse gesprek.

Terwijl ik een broodje weghapte, las ik afgelopen zaterdag in de Volkskrant het interview met Ivo Opstelten, onze nieuwe no-nonsense minister van Veiligheid en Justitie. Eén passage zette mij aan het denken.

“Amsterdam staakt hulp zwakke werkzoekende”. Dat viel onlangs te lezen in NRC. Hoera! Eindelijk een gemeente die een keuze durft te maken. Een wethouder die een positie inneemt. Die, al is het noodgedwongen door geldgebrek, een helder standpunt inneemt over de vraag in wie er met behulp van re-integratiebudget geïnvesteerd moet worden.