2013, de kop is eraf en ik ben er nu al weer klaar mee. Een greep uit wat actuele berichten:

'GGZ, maak duidelijk wat u doet en wat het kost', daar kwam de vraag om transparantie vanuit de verzekeraars zo'n beetje op neer. Financiers willen grip krijgen op kosten en gaan dan vragen om transparantie. Wat gebeurt er in de black box van een ggz-organisatie? Zijn ze wel doelgericht bezig met cliënten beter maken? Want hobbyisme en maar wat aan kwakzalven, daar betalen we niet meer voor....

Het schijnt met 80 tot 90 procent van de jongeren goed te gaan. Met de groep waar het niet goed mee gaat, bedoelt men meestal de jeugd die niet goed in hun vel zit en/of zich op verschillende manieren ongezond gedraagt. Op die groep richten wij ons als professionals. Ik zie een probleem dat in omvang niet af lijkt te nemen en waar in mijn ogen te weinig aan gedaan wordt. De intolerantie ten opzichte van homo’s, meiden en vrouwen.

Wordt u er ook zo moe van dat de burger onophoudelijk wordt opgeroepen om dat wat tot voor kort het monopolie van bestuurders, ambtenaren en professionals in de zorg en welzijnsector was, in eigen hand te nemen?

De kersverse staatssecretaris Van Rijn sluit niet uit dat het Malieveld vol komt te staan. Ik hoorde hem dit zeggen op 2 januari tijdens het radio 2 journaal. Dit belooft weinig goeds. Hoewel NU’91 actievoeren niet schuwt - we zijn immers ontstaan uit de Witte Woede - word ik van een door de staatssecretaris aangekondigde demonstratie niet blij op de eerste werkdag van het jaar.

In november wees de commissie Samson ons op het veelvuldig voorkomen van seksueel mis-bruik binnen jeugdzorginstellingen. Begin december werden we opgeschrikt door de dood van een grensrechter die door jonge amateurvoetballers werd doodgetrapt. Ook drukte de zelfdoding van jonge mensen onze neuzen op de ernstige gevolgen van pesten op scholen en daarbuiten. Allemaal zijn het uitingsvormen van gebrek aan sociale veiligheid in onze samenleving.

Helaas geen blog van Max, die houdt u tegoed. Wel lachen, gieren en brullen met zelfsturende teams. Tijdens een groot opgetuigde bijeenkomst wordt bekendgemaakt dat we overgaan naar zelfsturende teams. Een oudere collega naast mij proest het uit en moet er zo hard van lachen dat hij bijna uit de zaal wordt verwijderd.

Zo in het nieuwe jaar laat ik het afgelopen jaar nog eens even voorbij komen. Ik overdenk alle recente veranderingen en vraag me af wat de nabije toekomst op werkgebied in petto heeft. Dat het algemeen maatschappelijk werk van vorm zal moeten gaan veranderen is duidelijk. Hoe dit er precies uit zal gaan zien is nog een vraag. Ik verwacht in het nieuwe jaar een antwoord op deze vraag. Achter de schermen wordt al druk vergaderd en worden plannen gemaakt. Welzijn Nieuwe Stijl is hierin het toverwoord.

Ik word drie weken voor mijn 13de verjaardag opgeroepen voor een onderzoek van de GGD. De jeugdarts heeft nog nooit eerder een spastisch meisje op bezoek gehad en hij weet eigenlijk niet precies wat hij met me aan moet.

Nederland is een ondernemend landje. Het aantal zelfstandige ondernemers groeit nog steeds. Ook in zorg en welzijn! Heb jij ook de kriebels? Speelt het ook wel eens door jouw gedachten hoe het zou zijn om je eigen baas te zijn? Dan herken je ook vast de twijfels en onzekerheden: durf ik het? ga ik genoeg geld verdienen? moet ik niet eerst die opleiding afmaken?