Home 2005

Laatste blogs

Wmo

Sociaal aspect in vraag van burger is vergeten’

Tijdens de verkiezingscampagne bleken rechten en plichten al snel een belangrijk onderwerp te worden. De kiezer nam het vooral op voor zijn eigen rechten en was van mening dat de overheid de plicht had daar zorg voor te dragen. Iedere liberaal weet natuurlijk dat het zo niet ligt, wat het communistische systeem ook heeft aangetoond. Echter, een te liberaal beleid werkt juist tégen de vraag van die burger. Die burger vroeg om meer veiligheid, betere zorg, beter onderwijs, maar wilde evenzogoed een belastingverlaging. De burger wil wel ontvangen, maar wil weinig bieden. Natuurlijk is dat geen eerlijk beeld, maar het lijken wel de gevolgen van de verkiezingen te worden.
Wmo

Groeiend aantal blijft van fatsoenlijke zorg verstoken’

Agnes Kant, SP Tweede Kamerlid
Wmo

Solidariteit blijft vereiste in toekomstig zorgstelsel’

Paul Bottelier,voorzitter Vereniging Gehandicaptenzorg Nederland
Wmo

Sturende rol van overheid kan niet worden gemist’

Flip de Kam en Frans Nypels,Auteurs 'De zorg van Nederland

Debat over normen en waarden is hypocriet’

Met het aantreden van het nieuwe kabinet is de discussie over normen en waarden opgelaaid. Los van het feit dat normen en waarden niet partij of religie gebonden zijn, zoals het CDA doet voorkomen, begint deze discussie een hypocriete wending aan te nemen.

De Gouden Zorggids op zn.nl’

Martin Bontje,algemeen directeur Zorgverzekeraars Nederland

De BV Nederland versus de rest

Rechten en plichten zijn altijd uit evenwicht. Dat is nu niet anders dan voorheen. Het sociale is immers even conjunctuurgevoelig als de economie. De conjunctuur wordt veroorzaakt doordat we steeds te traag en dan te fanatiek reageren. Eerst zitten we te slapen en daarna gaan we overcompenseren.
Wmo

2010: eindelijk vrije keuze voor consument’

Stef Blok VVD Tweede Kamerlid

Meetbaar maken van welzijn

In editie 8 van Zorg + Welzijn (pagina 22 en 23) werd uit de doeken gedaan hoe je de effecten van welzijnswerk kan meten. Het model ‘meetbaar welzijn’ beantwoordt aan de roep om bedrijfsmatig te werken. Cathérine Matthysen omarmt afspraken tussen gemeente en welzijnsinstelling waarop de laatste afgerekend wordt, maar pleit voor duidelijke kwaliteitscriteria. De nadruk op volumeafspraken is volgens haar te mager.