Anne Elsinghort (43) is wijkverpleegkundige. Ze wordt bijna altijd bedankt voor haar werk. Ze hoort het al haast niet meer. Met uitzondering van deze keer.
‘De huisarts had me gevraagd bij een patiënt langs te gaan. Ik had weinig informatie. Ik wist dat hij terminaal was en op bed lag. Ik moest de zorg opstarten, oftewel kijken wat ik kon doen.
Ik kwam aan bij een ruim huis in een rustige wijk. De deur werd geopend door een vrouw van eind vijftig. Ze was netjes gekleed, had lippenstift op, het haar in model geföhnd. Ze stelde zich voor als Anneke
