Zorgpact van minister De Jonge gaat voorbij aan wat ouderen willen

‘Het is winst dat er meer aandacht gaat naar zorg thuis. Negentig procent van de zorgbehoevende mensen woont thuis, niet in het verpleeghuis. Dáár moet dus geïnvesteerd worden, zodat mensen daadwerkelijk langer zelfstandig kunnen blijven.’ Dat zegt Liane den Haan, algemeen directeur van ANBO, in reactie op het plan van minister Hugo de Jonge om een speerpunt te maken van de zorg voor ouderen thuis.
Foto: AdobeStock

In De Telegraaf stelt de Hugo de Jonge, de nieuwe minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport, dat  ouderen komend jaar al moeten ervaren dat er 435 miljoen extra wordt geïnvesteerd in de ouderenzorg. ‘Als oma er volgend jaar niks van merkt, dan hebben we het niet goed gedaan.’ Speerpunten in het verbeteren van de ouderenzorg zijn volgens de minister in de eerste plaats de bestrijding van eenzaamheid en het verbeteren van de zorg thuis en pas daarna, op plek drie, het verbeteren van de kwaliteit van de zorg in verpleeghuizen.

Investeer in zorg thuis

Dat dit punt op de derde plaats komt, is opmerkelijk te noemen omdat er de laatste maanden vooral aandacht is geweest voor zorg in verpleeghuizen en minder voor zorg thuis. In de zomer van 2017 vroegen ouderenbond ANBO en zorgkoepel ActiZ daarom met de campagne #wijblijventhuis bestuurder om juist aandacht te besteden aan het verbeteren van de zorg thuis, de groei van het aantal thuiswonende ouderen lijkt de komende jaren immers nog door te zetten. Deze oproep heeft de politiek bereikt, zo blijkt uit de prioriteiten van De Jonge. Is dat winst voor ANBO en ActiZ? De Haan: ‘Zeker. Negentig procent van de zorgbehoevende mensen woont thuis, niet in het verpleeghuis. Dáár moet dus geïnvesteerd worden, zodat mensen daadwerkelijk langer zelfstandig kunnen blijven. Wij zeggen: praat over verpleegzorg, waar dat dan ook geleverd wordt. Dat betekent: de mens en zijn behoeften centraal.’

Netwerk

Op basis van die vraag moet er dan ook gezocht worden naar oplossingen om de zorg te verbeteren. ‘Dat kan bijvoorbeeld via hulpmiddelen, huishoudelijke hulp en zorg thuis, maar ook dagbesteding (respijtzorg) en duurzaam investeren in de netwerken. Mensen moeten vervolgens geholpen worden om hun netwerk zélf te onderhouden.’

Welzijn en zorg zijn niet hetzelfde

Den Haan benadrukt dat ze veel kwaliteit ziet in het Nederlandse zorgsysteem. Maar om te zorgen dat mensen daadwerkelijk langer zelfstandig kunnen blijven en hulp en zorg ontvangen wanneer ze dat nodig hebben, is er volgens haar een cultuurverandering nodig. ‘Wat je ziet is dat mensen, maar ook media en politici, welzijn scharen onder zorg. Bijvoorbeeld: de verpleeghuissector heeft een slechte naam, maar als je naar de voorbeelden gaat kijken van zaken die mensen níet goed vinden gaan, dan gaat het vaak  over aandacht, te weinig activiteiten.’ Ze doet dan ook een oproep om zorg en welzijn  los van elkaar te zien. Dán kun je echt een verbeterslag maken.

Zorgpact

Minister de Jonge laat in De Telegraaf verder weten dat hij een ‘Pact voor de ouderenzorg’ wil sluiten met organisaties die te maken hebben met zorg voor ouderen om zo gezamenlijk de zorg te kunnen verbeteren. Dit zorgpact komt voort uit het manifest Waardig ouder worden. Den Haan juicht het idee van een zorgpact op deze manier niet toe. ‘Het manifest gaat uit van een stigmatiserend beeld van ouderen: mensen die zorg nodig hebben, die niets meer zelf kunnen en die hulp nodig hebben. Onze ervaring is dat mensen niet op die manier aangesproken willen worden. Het pact, en het manifest, gaat daarmee voorbij aan wat mensen willen en hoe ze gezien willen worden, namelijk: wat ze nog wél kunnen en hun waarde voor de samenleving. Wij gaan uit van het bestendigen van die waarde, in plaats van ouderen zien als ziek, zwak en eenzaam. Daarbij is het koppelen van ouderen aan zorg iets waar wij het gewoon niet mee eens zijn. Een zorgpact moet niet alleen gaan over ouderenzorg, het moet gaan over imago, onderwijs, arbeidsmarkt, zorg en hulp voor alle kwetsbare doelgroepen. Leeftijd is daarin nooit leidend, maar de hulpvraag.’


Wat doe je als je partner ziek wordt en je zelf al op leeftijd bent? Oudere mantelzorgers voelen zich zwaar overbelast, maar blijven onophoudelijk voor hun geliefde zorgen. Hulp laten ze nauwelijks toe. En dan? ‘Ik maak voorzichtig kennis, kom geregeld langs, stapje voor stapje laten ze me toe.’ Lees meer >>


 

Geef je reactie

Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn. Heb je nog geen account, maak dan hieronder een account aan. Lees ook de spelregels.