Twentse Zorgcentra plaatsen verstandelijk gehandicapte weer in centrale instelling

De Twentse Zorgcentra (TZC) halen zo’n honderd verstandelijke gehandicapten die al tien jaar in wijken wonen terug naar de hoofdvestiging. Volgens de TZC vereenzaamt de helft van het aantal verstandelijk gehandicapten dat in woonwijken woont. Bovendien voelen patiënten zich in een centrale vestiging veiliger en kunnen ze daar meer van hun vrijheid genieten.
Twentse Zorgcentra plaatsen verstandelijk gehandicapte weer in centrale instelling

Door Esther van Andel – Het besluit van de

zorginstelling staat haaks op

het steven van de overheid om verstandelijk gehandicapten zo veel mogelijk op

te nemen in de maatschappij.

Maar volgens
href=”http://www.detwentsezorgcentra.nl/” target=_blank

name=TZC>TZC
-directeur Hans van der Molen is het voor

een bepaalde groep verstandelijk gehandicapten onmogelijk om te

integreren.

‘Voor meervoudig verstandelijk gehandicapten of verstandelijk gehandicapten

die doof of blind zijn is het niet mogelijk om te participeren in de

maatschappij. Zelfs ondersteunend personeel kan daar niet bij helpen. Deze

discussie speelt al jaren’, zegt Van der Molen.

‘Deconcentratie, waar de overheid voor pleit, is goed. Maar voor sommige

groepen is dit een probleem. Communicatie met een aantal van deze mensen vaak

onmogelijk. Ons personeel is wel getraind om met ze te communiceren, maar

volledig zelfstandig leven en contacten maken kunnen ze niet.’

Rol buurtbewonersWat betreft het falen van de integratie van

gehandicapten zegt Van der Molen dat het stokt bij de buurtbewoners. ‘Zij hadden

‘vriendelijk lachende mongolen’ als buur verwacht, maar merken dat veel

verstandelijk gehandicapten geheel ander gedrag vertonen.’

‘Van integratie komt in zo’n situatie niets terecht. De voorstanders van

integratie zeggen dan dat de verzorgers en de instellingen zich meer moeten

inspannen om een betere relatie op te bouwen, maar daarmee worden die

overvraagd’, aldus Van der Molen.

Financieel gezondVolgens de directeur is het geen

geldkwestie dat de bewoners weer teruggaan naar de oude situatie. ‘Financieel

gezien zijn we een gezonde organisatie. Het maakt niets uit of je meer personeel

inzet om de integratie van deze groep meervoudig gehandicapten te bevorderen.

Dat lukt toch niet. Bovendien zijn de woningen in de wijk verouderd en is het

tijd voor vernieuwing’, zegt Van der Molen.

AfhankelijkheidTachtig mensen met een verstandelijke beperking die

in de wijken wonen, blijven daar wonen. ‘Dit is de groep waar wel mee te praten

valt en die zelfstandig genoeg is om in de wijk mee te doen. Voor de groep die

terugkomt op de oude wooninstelling wordt elke dag een dagplanning

gemaakt.’

‘Zij krijgen dagelijks te eten en er wordt dagelijks op hun gelet. Met

andere woorden: zij zijn afhankelijk van begeleiding. Wanneer ze zelf een keer

boodschappen willen doen kan dat niet, want voor hun eigen veiligheid zitten zij

opgesloten.’

Op de hoofdvestiging krijgen meervoudig gehandicapten veel meer

bewegingsvrijheid. ‘Op het terrein krijgen ze overal voorrang en zijn ze binnen

de muren van de instelling vrij om te gaan en te staan waar ze maar willen. Daar

krijgen ze elke dag begeleiding en leven ze samen waardoor ze niet vereenzamen’,

zegt Van der Molen. De honderd bewoners van de Twentse Zorgcentra zullen in

fasen naar de grotere terreinen worden overgebracht.

Waarom de verstandelijk gehandicapten tien jaar geleden zijn verhuisd

naar een zelfstandige woning in de wijk is volgens Van der Molen simpel. ‘Tien

jaar geleden wisten we ook dat het niet goed was om deze mensen naar een

woonwijk te verhuizen. Maar onder dwang van de overheid moesten we tegen onze

zin in over naar een wijkwoning. Nu stellen we vast dat de woningen verouderen

en dat de mensen zich onveilig en niet vrij voelen.’

Keuzevrijheid waarborgenHet beleid van TZC is erop

gericht dat de patiënt een keuze kan maken. ‘In dit geval hebben we de

cliëntenvertegenwoordigers gevraagd hoe cliënten zich voelen onder de huidige

situatie. Daaruit blijkt dat de helft de behoefte heeft om terug te gaan naar de

oude situatie. De andere helft kan nog in de wijkwoningen blijven wonen. Ze

hebben dus nog steeds een keuzevrijheid’, zegt Van der Molen.

MEE heeft twijfelsDe vereniging voor

cliëntenondersteuning MEE Nederland vraagt

zich af of de mensen deze beslissing zelf

hebben genomen, of dat er over hen is beslist. ‘Nu wordt er een oplossing gezocht

voor de totaliteit’, zegt Kees Korthals, directeur van MEE Nederland. ‘Het

zou ons niet verbazen als bewoners zodadelijk bij ons op de stoep staan, omdat

dit ook niet de juiste oplossing is.’

Volgens Korthals is MEE de juiste instantie die de cliënten om hun eigen

mening kan vragen. ‘Daar hebben wij de deskundigheid voor in huis. Als

zorgaanbieder moet je dit probleem niet in je eentje oplossen. Daarvoor moet je

samenwerken met andere instanties of mensen, bijvoorbeeld woningcorporaties of

ouderen in de wijk die een steentje bij kunnen dragen. Over de zelfredzaamheid

en de participatie van verstandelijk gehandicapten in de maatschappij zijn we

gezamenlijk verantwoordelijk.’

Ook LFB heeft twijfelsJan Martens van de
href=”http://www.onderling-sterk.nl/” target=_blank

name=”onderling sterk”>Landelijke Federatie Belangenverenigingen Onderling

Sterk


(LFB), die opkomt voor de mensen

met een verstandelijke beperking, is geschrokken van de actie van TZC. ‘De

Twentse zorgcentra moet goed achter de oren krabben of ze de goede zorg bieden.

Dat het de zorgleverancier niet lukt om deze mensen in tien jaar tijd te laten

integreren in de maatschappij is toch raar. Blijkbaar hebben ze de verstandelijk

gehandicapten niet goed voorbereid.’

Toch is Martens blij dat ongeveer de helft er wel voor kiest in de wijk te

blijven wonen. ‘TZC in staat om aan de helft wel voldoende zorg te bieden. Bijna

de helft van de bewoners in de wijken zeggen: ‘Laat mij maar wonen waar ik

woon.’ Het is goed dat ze die kans krijgen.’

Lees ook:
archief/id20107-75232/herman-meininger-overal-is-een-mentaliteitsverandering-nodig.html”>Herman

Meininger over integratie van verstandelijk gehandicapten: ‘Overal is een

mentaliteitsverandering nodig’
(Zorg + Welzijn Magazine 3, maart 2007)

Meer weten? Lees dan ook de
href=”https://www.zorgwelzijn.nl/portal/zorgwelzijn.portal/enc/_nfpb/true/_pageLabel/tsge_page_nieuwsbrief/_desktopLabel/zorgwelzijn/index.html”>gratis

Zorg + Welzijn Nieuwsbrief
. Daarvoor kunt u zich


href=”https://www.zorgwelzijn.nl/portal/zorgwelzijn.portal/enc/_nfpb/true/_pageLabel/tsge_page_nieuwsbrief/_desktopLabel/zorgwelzijn/index.html”>hier

aanmelden
.
href=”http://vedm.net/click2?l=t9Z03&m=gOlj&s=kauzQ3″ target=_blank

name=Nieuwsbrief>Door hier te klikken leest u de laatste

editie
.

Reageer op dit bericht:
href=”mailto:zorgenwelzijn@reedbusiness.nl”>zorgenwelzijn@reedbusiness.nl

Geef je reactie

Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn. Heb je nog geen account, maak dan hieronder een account aan. Lees ook de spelregels.