Van ‘one-size-fits-all’ naar vertrouwen en maatwerk

Het Groningse experiment Bijstand op maat ligt goed op stoom. Ongeveer negenhonderd mensen hebben sinds 1 november 2017 een vrijer bijstandsregime. Ze hebben geen arbeidsplicht, krijgen intensieve begeleiding of mogen meer van hun inkomsten houden. Waar staan we nu? En belangrijker: waar staan de deelnemers?

Artikel bewaren

Je hebt een account nodig om artikelen in je profiel op te slaan

Login of Maak een account aan

Eerst even terug naar het begin. Vier gemeenten, waaronder Groningen, voerden de afgelopen jaren een intensieve lobby in Den Haag voor experimenteerruimte binnen de Participatiewet. Dat lukte. Geïnteresseerde gemeenten kunnen binnen bepaalde juridische en wetenschappelijke kaders een experiment uitvoeren.1 Heel veel vrijheid is er niet, want de bepalingen zijn nauw omschreven door het Rijk, maar zoals veel andere experimenterende gemeenten2 heeft Groningen de aanwezige elasticiteit zo goed mogelijk benut. In Bijstand op maat zetten we alle drie de regimes in. Eén groep mensen krijgt ontheffing van de arbeids- en re-integratieplicht. Dat betekent dat ze niet hoeven te solliciteren,

0
4

Wil je dit premium artikel verder lezen?

Sluit eenvoudig een gratis proefmaand af of neem een abonnement om dit artikel en alle andere premium berichten onbeperkt te lezen. Wil je dit?

Ben je al abonnee? Log dan in en lees verder

Geef je reactie

Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn. Heb je nog geen account, maak dan hieronder een account aan. Lees ook de spelregels.