Soms zitten wetenschappers en jeugdzorgwerkers op één lijn, soms verschillen hun visies. Over onderzoeksresultaten en de toepassing daarvan in de dagelijkse praktijk. Deze keer: Dé zedendelinquent bestaat niet.
Dé zedendelinquent bestaat niet.
Er zijn vele soorten zedendelinquenten: minder- en meerderjarig, plegers van fysiek en/of online seksueel geweld, daders die het gemunt hebben op bloedverwanten of op klasgenoten of vreemden. Jeugdige zedendelinquenten kun je grofweg indelen in drie groepen: de leeftijdgenootmisbruiker, de groepsdader en de kindmisbruiker. ‘Ongeveer de helft van de zedendelinquenten behoort tot de eerste groep’, weet Jan Hendriks, bijzonder hoogleraar Forensische Psychiatrie en Psychologie aan de Vrije Universiteit en Forensische Orthopedagogische Diagnostiek
