Seksueel geweld: van eenmalig experiment tot ziekte

Soms zitten wetenschappers en jeugdzorgwerkers op één lijn, soms verschillen hun visies. Over onderzoeksresultaten en de toepassing daarvan in de dagelijkse praktijk. Deze keer: Dé zedendelinquent bestaat niet.

Artikel bewaren

Je hebt een account nodig om artikelen in je profiel op te slaan

Login of Maak een account aan

Dé zedendelinquent bestaat niet.

Er zijn vele soorten zedendelinquenten: minder- en meerderjarig, plegers van fysiek en/of online seksueel geweld, daders die het gemunt hebben op bloedverwanten of op klasgenoten of vreemden. Jeugdige zedendelinquenten kun je grofweg indelen in drie groepen: de leeftijdgenootmisbruiker, de groepsdader en de kindmisbruiker. ‘Ongeveer de helft van de zedendelinquenten behoort tot de eerste groep’, weet Jan Hendriks, bijzonder hoogleraar Forensische Psychiatrie en Psychologie aan de Vrije Universiteit en Forensische Orthopedagogische Diagnostiek en Behandeling aan de Universiteit van Amsterdam. ‘Zij overschrijden grenzen op seksueel gebied bij leeftijdgenoten, zijn relatief vaak antisociaal en agressief en plegen ook andere

0
21

Wil je dit premium artikel verder lezen?

Sluit eenvoudig een gratis proefmaand af of neem een abonnement om dit artikel en alle andere premium berichten onbeperkt te lezen. Wil je dit?

Ben je al abonnee? Log dan in en lees verder

Geef je reactie

Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn. Heb je nog geen account, maak dan hieronder een account aan. Lees ook de spelregels.