Samenwerken levert meer op dan gescheiden zorg en arbeidsre-integratie

Een derde van de uitkeringsgerechtigden krijgt psychische zorg. Velen willen werken, maar gemeenten of UWV beschouwen hen als onbemiddelbaar. De laatsten gaan, samen met de ggz, werkgeversservicepunten en cliëntenorganisaties de arbeidsparticipatie van psychisch kwetsbaren vergroten, onder andere met Individuele Plaatsing Steun. Hoe overbruggen zij de afstand tussen zorg en arbeid?

Artikel bewaren

Je hebt een account nodig om artikelen in je profiel op te slaan

Login of Maak een account aan

Ruim een derde van alle uitkeringsgerechtigden in Nederland ontvangt psychische zorg. De meesten in de ziekte- en arbeidsongeschiktheidswet. Van de bijstandsgerechtigden gebruikte 30,9 procent in 2013 psychische zorg.1
Veel mensen zouden graag betaald aan de slag gaan2, maar staan onvrijwillig aan de kant. Gemeenten vinden hun loonwaarde te laag en/of UWV-arbeidsdeskundigen beschouwen hen snel als onbemiddelbaar. Te snel, vinden jobcoaches die werknemers met ernstige psychische aandoeningen intensief begeleiden met de methodiek Individuele Plaatsing en Steun (IPS). Het kabinet-Rutte II stak 3,5 miljoen in de samenwerking tussen ggz, gemeenten en UWV. Arbeidsmarktregio’s hebben van dit

0
16

Wil je dit premium artikel verder lezen?

Sluit eenvoudig een gratis proefmaand af of neem een abonnement om dit artikel en alle andere premium berichten onbeperkt te lezen. Wil je dit?

Ben je al abonnee? Log dan in en lees verder

Geef je reactie

Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn. Heb je nog geen account, maak dan hieronder een account aan. Lees ook de spelregels.