Mijn doel in het leven hield me op de been’

Over zijn jeugd in een kindertehuis en bij pleeggezinnen schreef journalist Rudie Kagie twee boeken. Dat bleek therapeutisch. ‘Ik wilde dat rare leven van mij een beetje begrijpen.’

Artikel bewaren

Je hebt een account nodig om artikelen in je profiel op te slaan

Login of Maak een account aan

https://static-content.springer.com/image/art%3A10.1007%2Fs12449-018-0030-0/MediaObjects/12449_2018_30_Fig2_HTML.jpg‘Die hele jeugd van mij was waardeloos’, zegt Rudie Kagie. Hij groeit op in Den Haag als zevende in een gezin van acht, maar voelt zich eenzaam. ‘Mijn vader was geobsedeerd door de gedachte dat mijn moeder in de oorlog was vreemdgegaan, terwijl hij in Duitsland werkte. Dat uitte zich in dagelijkse woedeuitvallen en veel geruzie.’

Als Rudie tien is, vertrekt zijn moeder van de ene op de andere dag, met alleen Rudies jongste zusje. Ze gaat terug naar Zeeland, haar geboortegrond. Zijn voltijds werkende vader, die zich steeds meer ontwikkelt tot ‘godsdienstwaanzinnig’, kan niet voor de kinderen zorgen. En

0
15

Wil je dit premium artikel verder lezen?

Sluit eenvoudig een gratis proefmaand af of neem een abonnement om dit artikel en alle andere premium berichten onbeperkt te lezen. Wil je dit?

Ben je al abonnee? Log dan in en lees verder

Geef je reactie

Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn. Heb je nog geen account, maak dan hieronder een account aan. Lees ook de spelregels.