In onze snel veranderende samenleving wordt de betrokkenheid van burgers steeds meer uitgespeeld, zowel door politici en beleidsmakers als door de burgers zelf. Zijn dorps- en wijkraden daarmee passé, of kunnen ze een nieuwe rol gaan spelen? En hoe ziet de rol van dergelijke bewonersoverlegorganisaties er dan uit?
Bewonersoverlegorganisaties, zoals dorpsraden, zijn ooit – in de jaren zeventig van de vorige eeuw – opgericht als gemeentelijke inspraakorganen. Maar nu moeten ze kiezen: op de oude voet doorgaan en misschien zo de voeling met de bewoners geleidelijk aan verliezen, of aanpassen aan nieuwe ontwikkelingen in het democratisch proces. Onderzoek van de Universiteit Utrecht laat zien dat de eerste mogelijkheid eigenlijk geen optie is.
Wanneer we
