Column uit de beleidspraktijk: Kansen voor kinderen

Midden jaren tachtig sta ik op een avond alleen op station Delfzijl-West. Het is koud, miezerig en ik ben een beetje moe. In de verte kan ik de trein op station Delfzijl zien staan. Het perron is verlaten, op wat opwaaiende kranten na. Een leeg blikje bier laat zich wiegen door de harde wind. Ik ruik een lucht die ik niet thuis kan brengen. In deze hoek ben je onbewust altijd alert op rare geuren vanwege de alom aanwezige chemische industrie. Maar het kan ook een verdwaalde hond zijn geweest, die met een schuin oog op de aanstormende trein een poot omhoog tilde tegen de verroeste staanders van de wachtruimte, waarvan geen ruit heel is.

Artikel bewaren

Je hebt een account nodig om artikelen in je profiel op te slaan

Login of Maak een account aan

Een jaar eerder was ik cum laude afgestudeerd aan de Universiteit. Nederlands met bijvak onderwijskunde. Al snel vond ik werk bij het Onderwijsvoorrangsgebied Eemsmond. Het werd een koude onderdompeling. Scholen waar directeuren om half vier voor de kinderen de deur uitgaan. Huizen waar grote aquaria staan en meerdere honden rondlopen, maar waar geen boek is te vinden. En bibliotheken die heel veel moeite hebben om bepaalde bevolkingsgroepen te bereiken.

Zoeken

Met een bevlogen team gaan we er hard tegenaan. ‘Op school leer je lezen en nog een paar dingetjes’, schreef Theo Thijssen. We ontwikkelen nieuwe lesmethoden voor lezen, sleuren met

0
7

Wil je dit premium artikel verder lezen?

Sluit eenvoudig een gratis proefmaand af of neem een abonnement om dit artikel en alle andere premium berichten onbeperkt te lezen. Wil je dit?

Ben je al abonnee? Log dan in en lees verder

Geef je reactie

Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn. Heb je nog geen account, maak dan hieronder een account aan. Lees ook de spelregels.