Column Tanja Appels: Een lieve buurvrouw

‘Het verschil tussen de cliënt en de gezinsvoogd is slechts het toeval.’ Dat hoorde ik onlangs tijdens een training. En wat ben ik het hiermee eens. Het is toeval dat ik ben geboren in een gezin waar geen financiële problemen waren.

Artikel bewaren

Je hebt een account nodig om artikelen in je profiel op te slaan

Login of Maak een account aan

https://static-content.springer.com/image/art%3A10.1007%2Fs12449-018-0032-y/MediaObjects/12449_2018_32_Fig1_HTML.jpgWaar ik me veilig kon voelen en mijn soms bijzondere gedrag (ik huilde om alles) werd begrepen en begeleid.

Nu ik zelf moeder ben, is dat besef nog gegroeid. Wat kan mijn zoon me soms het bloed onder de nagels vandaan halen. Daarbij ben ik zelf ook weleens een grens overgegaan. Hij had net doelbewust een dure lamp gesloopt en hij lachte erom. Ik pakte hem heel stevig op en bracht hem schreeuwend naar zijn kamer. Later zat hij nog over zijn armpjes te wrijven omdat ik zo hard had geknepen. Maar gelukkig wist ik al toen ik zijn kamertje

0
8

Wil je dit premium artikel verder lezen?

Sluit eenvoudig een gratis proefmaand af of neem een abonnement om dit artikel en alle andere premium berichten onbeperkt te lezen. Wil je dit?

Ben je al abonnee? Log dan in en lees verder

Geef je reactie

Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn. Heb je nog geen account, maak dan hieronder een account aan. Lees ook de spelregels.