Botsende perspectieven

De samenwerking tussen onderwijs en jeugdzorg verloopt moeizaam. Hoe komt dat en hoe organiseer je deze wel op een goede manier? Scenario 1 schetst de manier waarop er nu wordt gereageerd op het – verzonnen – verhaal van Tom. Scenario 2 belicht hoe dat anders zou kunnen. Vier deskundigen reageren.

Artikel bewaren

Je hebt een account nodig om artikelen in je profiel op te slaan

Login of Maak een account aan

Scenario 1: de huidige praktijk

EVEN VOORSTELLEN: TOM

‘Ik word gék van die jongen’, verzucht leerkracht Marije van groep 6 van een basisschool. Ze heeft het over Tom (10), die extreem druk is in de klas. Hij let niet op, luistert niet, schreeuwt overal doorheen en presteert slecht. Dat heeft een negatief effect op zijn 31 klasgenootjes, die er ook heel onrustig van worden. En op Marije, dienet van de pabooverbelast raakt en af en toe in tranen uitbarst op haar werk.

Tijdens het tienminutengesprek kaart Marije het probleem aan bij de moeder van Tom, die

0
21

Wil je dit premium artikel verder lezen?

Sluit eenvoudig een gratis proefmaand af of neem een abonnement om dit artikel en alle andere premium berichten onbeperkt te lezen. Wil je dit?

Ben je al abonnee? Log dan in en lees verder

Geef je reactie

Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn. Heb je nog geen account, maak dan hieronder een account aan. Lees ook de spelregels.