Veel jongeren in jeugdzorginstellingen raken op hun 18e het dak boven hun hoofd kwijt, omdat zij plotseling onder andere wetten vallen. Gemeenten en jeugdinstellingen horen eigenlijk tijdig een toekomstplan met jongeren te maken, maar dat gaat regelmatig mis. Met meer bestuurlijk lef kan het anders. 'Dit meisje gaat als een trein.'
Onlangs meldde een meisje zich bij Chelsey Coenraad, trajectbegeleider jongeren bij dnoDoen, een organisatie voor maatschappelijke opvang. ‘Zij was ooit op de woongroep van een jeugdzorginstelling geplaatst, omdat het thuis voor haar onveilig was. Tijdens haar verblijf werkte ze heel hard aan zichzelf en volgde ze allerlei therapieën. Met als gevolg dat ze op haar 18e geen hulp meer nodig had, en ze moest terugkeren naar huis. Thuis begonnen het geweld en de onveiligheid opnieuw,
