Hulp vanuit de Jeugdwet is mogelijk totdat een jongere 18 jaar wordt. Als hij of zij daarna nog hulp nodig heeft, moet dat vanuit een andere wet. En dan gaat het vaak mis, onder andere omdat veel gemeenten pas heel laat met jongeren meedenken over die transitie. Sociaal advocaat Renske Imkamp staat jongeren bij die hierdoor soms zelfs op straat belanden.
Voor sommige jongeren die na een moeilijke jeugd in een instelling wonen, betekent meerderjarig worden een regelrechte bedreiging van hun veiligheid. Tot hun achttiende vallen kinderen die een combinatie van zorg en wonen hebben, onder de Jeugdwet. Als zij daarna nog steeds aanspraak maken op zorg, wonen of ondersteuning, gebeurt dat vanuit de Wmo, de Zorgverzekeringswet (Zvw) of de Wet langdurige zorg.
Fundament wordt weggetrokken
Sociaal advocaat Renske Imkamp staat
Als jeugdzorg de zorg van de jongere als uitgangspunt neemt – en NIET het 18 jaar criterium van de WET uitvoert – dan hebben we het probleem van de ‘onwetendheid’ van de gemeente toch niet?
Dan is het probleem de rigide 18 jaar knip van de Jeugdwet?