Het zijn de kleine dingen die het doen. Herkenbaar? Deze uitdrukking is er niet voor niets. Ik spreek een sociaal werker die bij een moeder komt die het huishouden en de opvoeding amper nog aan kan. De sociaal werker heeft een formulier om de situatie in kaart te brengen, maar eenmaal binnen torent een immense stapel was die opgevouwen moet worden. Wat nu? Vult ze het formulier in of vouwen ze samen die berg was weg, terwijl ze ondertussen praten over wat deze moeder echt nodig heeft?

Ik loop al en hele tijd rond in de wereld van de transities. Ik mag meedenken en -praten en hoor daarbij veel meningen en ideeën. Wat mij opvalt, is dat vooral wethouders en ambtenaren van zich laten horen. En de managers en directeuren die zich zorgen maken over het werk en hun organisatie. Ook burgers vragen zich steeds vaker hardop af wat er gaat gebeuren en hebben zo hun twijfels bij de rol die zij krijgen in de ondersteuning van anderen.

Wat ik mij afvraag is: hoe sociaal is het sociaal werk tegenwoordig in een tijd waarin er gedacht wordt in doelgroepen en individueel gerichte cliëntondersteuning? Beperkt dat het uitvoeren van het sociaal werk niet enorm?

Een echte welzijnswerker heeft er waarschijnlijk ooit bewust voor gekozen om in de non-profit sector te werken. Herken je dit? Je wilde vooral iets met mensen doen en geld vond je onbelangrijk. Je had niks met commercie en winst en hebt heel bewust gekozen voor onze zachte sector.

Waarom scoort Nederland zo hoog als het gaat om geweld tegen vrouwen? In Europa is 33 procent van de vrouwen slachtoffer geweest van geweld, in Nederland gaat het om 45 procent. Zeven procent van de vrouwen heeft in Europa te maken gehad met seksueel geweld door hun partner. In Nederland gaat het om elf procent.

Hoe kan het toch dat in alle beschrijvingen en plaatjes over de zorgwereld, het EPD (elektronisch patiënten dossier) altijd als middelpunt van het universum wordt gezien? In de cirkel daaromheen komt de hulpverlener in zicht en soms (niet eens altijd) verschijnt op nog grotere afstand de cliënt in beeld als vreemd hemellichaam.

Moeten we doorstoten en per 1 januari 2015 de AWBZ-taken overhevelen naar gemeenten of gaan we het een jaar uitstellen? Om mij heen hoor ik een voorkeur voor uitstel en dus voor meer voorbereidingstijd. Er is meer tijd nodig om te experimenteren met nieuwe zorgconstructies en met moderne manieren van cliëntenparticipatie.

Woensdag 19 maart zijn de gemeenteraadsverkiezingen. Als kandidaat gemeenteraadslid in de gemeente Hengelo maak ik alles van dichtbij mee. Met de decentralisaties is het meer dan ooit belangrijk om te gaan stemmen. Kijk hierbij kritisch naar uw kandidaat. Wat kan deze betekenen voor uw sector?

Een collega vertelde over een doof kind dat vorige maand met een tolk naar het reguliere onderwijs werd gestuurd. Alles wat mis kon gaan ging ook daadwerkelijk mis. De tolk werd gehinderd door de akoestiek van het lokaal en het rumoer van de reguliere leerlingen, het dove kind kon zowel de tolk als de docent niet volgen. De reguliere leerlingen en de docent wisten zich geen raad met deze nieuwe en plotselinge situatie. Chaos en verdriet.

In de zorg blijven de kansen van sociale media onbenut. Dat blijkt uit een onderzoek onder zorg- en welzijnsinstellingen in Nederland, dat onlangs is gepubliceerd door adviesbureau Transmissie en communicatiebureau Room8.