Er wordt wel gezegd dat het voeren van gesprekken één van de belangrijkste technieken van een sociaal werker is. Wat me opvalt is dat er vooral gesproken en geschreven wordt over waar dat gesprek zou moeten plaatsvinden en wat er besproken dient te worden.

Nederland telt ruim zes miljoen vrijwilligers. En daar ben ik er één van. Of liever gezegd: dat was ik tot gisteren. Toen besloot de dorpscommissie waar ik in zit om ons tweejaarlijkse evenement af te gelasten wegens onvoldoende belangstelling. En zichzelf ook maar gelijk op te heffen.

Budget jeugdhulp 2015, NCRV documentaire over participatiemaatschappij of nieuwe methodiek over gezinsbegeleiding. Dagelijks verschijnt er een stortvloed aan nieuwe informatie en wisselen professionals via sociale media ervaringen met elkaar uit. Ziet u door de bomen het bos nog? Hoe komt u aan nieuwe kennis? En nog belangrijker, hoe deelt uw kennis met collega’s?

Het CAK, iedereen heeft er vast wel eens van gehoord maar wat doet ze eigenlijk? Centraal Administreren op een Kantoor, maar wat dan? Ik had me er nog nooit in verdiept. In mijn werk kom ik mensen tegen met onbegrijpelijke brieven over regelingen. En ik snap dat mensen het niet altijd snappen.

Met een zorgelijk gezicht kijkt ze mij aan. ‘Anneke, ik werk nu 20 jaar in dit vak en 20 jaar lang is alles geheim geweest. Mijn adres, mijn telefoonnummer en zelfs mijn kenteken. En nu zeg jij mij dat ik op facebook moet! Mijn klanten zijn daar!’

Onlangs is mij gevraagd om een gastcollege te geven over de geestelijke gezondheidszorg voor eerstejaars HBO-verpleegkundigen. Dat wilde ik als oud-verpleegkundige wel doen! Ik dacht hierbij terug aan de tijd dat ik op een belangrijke tweesprong stond in mijn leven. Ik was in de jaren negentig nogal zoekende geweest en had enkele studies vroegtijdig afgebroken. Wat wilde ik worden? Ik wist het niet.

De relatie tussen iemand met een beperking en zijn of haar betaalde hulp (vanuit bijvoorbeeld het pgb) kenmerkt zich door een evenwichtige relatie. Een werkrelatie die bestaat uit professioneel handelen, een positieve werkinstelling, goede samenwerking en een set goede doelen waar je samen aan werkt.

Onlangs was ik was op bezoek bij een GGZ instelling. Ik raakte aan de praat met een manager over het type mensen dat hij aanneemt. Ik had de verwachting dat hij een type mens zou beschrijven zoals ik hen om me heen zag. Veel jonge, hippe hulpverleners, generatie Y en Z, die zijn opgegroeid met nieuwe technologie. Maar wat de manager zei was niet van dien aard.

Wat is jouw functie? Wat bereik jij met jouw functie? Of wat is jouw functieprofiel? Het zijn vragen die mij bezighielden toen ik mijn LinkedIn profiel aan het bijwerken was. Ik was op zoek naar passende benamingen, want ik ben niet een standaard pr-deskundige of marketeer. Ik zet namelijk (internet)marketing, pr en social media in om (kwetsbare) mensen met elkaar in contact te brengen, stigma’s te bestrijden en mensen te laten groeien. Dat vind ik leuk en daar word ik blij van! En zo bedacht ik de naam; mensmarketeer!

Dit weekend zette ik weer voet op Nederlandse bodem na een heerlijke vakantie in Rhodos. Het eerste wat ik dan altijd doe is kijken welk nieuws ik gemist heb. Had ik dat maar niet gedaan, het eerste wat ik tegenkwam was het nieuws dat de invoering van het “sociale” leenstelsel voor studenten was aangenomen als wetsvoorstel. Dit deed mij denken aan een andere regeling voor jongeren in de bijstand.