Onlangs hadden wij het in een teamvergadering over hoe we rapporteren en hoe we onze uren verantwoorden. Mijn gemiddelde werkweek: twaalf uur flexibele begeleiding nieuwe buurtgroepen, drie uur informatie, vier uur begeleiding bestaande buurtgroepen, twee uur teamvergadering, één uur netwerk.

De voordeurbel gaat. Als ik opendoe, staan er twee kinderen met ieder in hun hand de bekende envelop van de Kinderpostzegels. Een jongen en een meisje. Tegelijk roepen ze: wilt u kinderpostzegels kopen? En dan is er ruzie. ‘Ik was eerst. Nee, ik was eerst. Het is mijn buurvrouw. Dat maakt niks uit. Jij hebt al meer verkocht dan ik. Nu mag ik.’

In de jaren 80 stond ik voor de klas. Later zei een leerling: ‘Wat was ik blij met jou op onze school. Jij zag mij!’ Zij was niet de makkelijkste, herinnerde ik mij en ook thuis was het niet easy peacy. Ik had haar ook écht gezien. Ik vroeg me af: ‘Hoeveel leerlingen heb ik niet gezien?’

Ik dacht eerst aan Bananasplit. U ook, denk ik, als u dit ziet. Maar het is toch echt gemeentelijke dommigheid. Ik wilde mijn ernstig gehandicapte dochter zojuist naar les brengen. U weet, zij rijdt in een stoere elektrische rolstoel. En wat roept ze? 'Papa, ze hebben onze autoplek veranderd.'

Terwijl ik bij een heftige herdenkingsbijeenkomst van een slachtoffer van de MH17 was, keek Nederland naar de koning die de troonrede voor las, of naar de jurk van Máxima? Veel van de troonrede kreeg ik dus niet mee. Daags daarna hierover een blog schrijven is daardoor dan ook een fikse uitdaging.

De Gezondheidsraad heeft een opzienbarend rapport naar buiten gebracht: ‘Sociaal werk op solide basis’. Hierin pleit de raad voor stevige investeringen in een duurzaam kennissysteem voor de sociale sector. Ik ben blij dat de gezondheidsraad stelling neemt en onze sector perspectief biedt. Ik ben ook blij met de aanbevelingen in het rapport: voor sociaal werkers (organiseer je!), voor VWS en VNG (begin een stimuleringsprogramma!) en voor gemeenten (stel eisen aan de kwaliteit van de sociaal werkers!).

Als je het erg druk hebt is niets moeilijker dan keurig alle regeltjes te blijven volgen. Zo kan het gebeuren dat je door alle drukte de hygiënerichtlijnen niet altijd even consequent naleeft. Hoe houd je infectiepreventie op de agenda op de werkvloer?

Nadat ik op mijn 12e de grootste pester op mijn basisschool 'in elkaar had geslagen' wilde ik nooit meer iets te maken hebben met mijn klasgenoten van de basisschool. Ik werd er gepest door voornamelijk jongens en door de rest werd ik buitengesloten. Wat heb ik een hekel aan ze gehad!

Als je een pgb hebt, een budget voor persoonlijke zorginkoop, dan krijg je dat budget op basis van je indicatie. Je krijgt bijvoorbeeld budget voor 'begeleiding' bij je dagelijkse handelingen als je verstandelijk gehandicapt bent, je krijgt budget voor 'verzorging' als je je billen niet zelf kan wassen en tenslotte budget voor 'verpleging' als je moet worden geprikt of anderszins.

Jeugdgeneralist, specialist, wijkteams…. Deze termen vlogen om mijn oren de afgelopen maanden. Ik verbleef veel in het mooie hoge Noorden in het voorjaar. Om voor welzijnsmedewerkers scholingen te verzorgen over ‘werken als jeugdgeneralist in het nieuwe jeugdstelsel’. Een hele mond vol. En ook zalen vol.