Welzijn Nieuwe Stijl vraagt om de Professional Nieuwe Stijl. Het Manifest “Eropaf!” beschrijft de tien kernwaarden van outreachend werken. Al lezend kwamen vanochtend mooie herinneringen boven.

Vorige week stond in de Telegraaf dat TON kritiek heeft op het feit dat in Tilburg uitstapjes naar de Efteling en voetbaltoernooien met subsidiegelden zijn bekostigd. Los van het feit of ik het daar wel of niet mee eens ben, geeft het wel aan dat wij ons moeten beseffen dat 'de opinie’ verandert en wij daar rekening mee moeten houden. Ik zie dat er veel goede dingen gebeuren, maar dat die niet altijd goed ‘verkocht’ worden. Ik zie ook projecten die niet te verkopen zijn. Kortom, het ontbreekt aan een goede marketing.

Daags na mijn vorige column over medisch specialisten die buiten kantooruren de ziekenhuizen draaiende laten houden door arts-assistenten en het feit dat er mede hierdoor in ons land 30 procent meer baby’s sterven beviel mijn vriendin van haar kindje.

Dit kopte de Volkskrant dinsdag 12 januari jl. Dominic Schrijer, wethouder Werk in Rotterdam, wil binnen vier jaar Rotterdam “werkloosheidsvrij” maken. In ruil voor een uitkering moet men werken. Een reguliere baan, een leerwerktraject of vrijwilligerswerk; iedereen aan de slag.

Tot vandaag dacht ik dat werken in kleinere instellingen vooral goed was voor de bewoners en de medewerkers. Ouderen in kleine instellingen zijn meer tevreden, medewerkers vinden het er leuker en zijn gemotiveerder en minder vaak ziek.

Ik werk nu alweer 2 jaar bij HOF en 'we kunnen ze niet vinden' is de zin die ik het meest heb gehoord. Ambtenaren, projectleiders, directeuren, vrijwilligerscoordinatoren, kortom bijna iedereen die in welzijnsland ‘ze’ probeert te vinden.

In de afgelopen maanden zijn wij als organisatie druk bezig geweest om de teruggang in middelen op te vangen. De incidentele middelen die er jarenlang waren om de wachtlijst weg te werken zijn fors teruggebracht. Voor mijn werkgebied is dat een vermindering van 22 procent op het aantal te helpen klanten. Een gevolg daarvan is dat we van veel medewerkers met tijdelijke aanstellingen, veelal jonge enthousiaste startende hulpverleners, afscheid moeten nemen.

Ieder jaar bezoek ik diverse congressen en workshops over diverse onderwerpen in het domein zorg & welzijn op vele kilometers afstand van mijn werkplek. Ieder jaar constateer ik dat een aantal professionals met hoogdravende methoden, in een creatieve verpakking, veel bijdragen aan eigen welzijn en geluk, maar weinig bijdragen aan welzijn en geluk bij klanten.

Begin december heb ik een onderzoek afgerond onder 60 gemeenten naar de mate waarin sociale diensten voorbereid zijn op de toestroom van nieuwe klanten. Centrale conclusie is dat bij één op de vier gemeenten noodmaatregelen nodig zijn.

Zorg + Welzijn gaat iets nieuws doen: we breiden het blad uit met een speciaal katern van zes pagina’s, rondom de Wet maatschappelijke ondersteuning. Drie jaar na invoering van de Wmo is de uitvoering niet bepaald in een rustiger vaarwater terecht gekomen.