Op 16 december kreeg ik mijn eerste kerstkaart-mailing, 17 december kwamen de volgende twee e-mails binnen en na 18 december stroomden de kerstwensen binnen. Via Facebook word ik overladen met berichten voor fijne feestdagen. Er lijkt geen eind aan te komen. Eigenlijk lees ik de e-mails en berichten niet eens meer. Herken jij dit? Weet jij van welke relatie of organisatie jij een e-mail hebt ontvangen? Ik niet! Waarom versturen organisaties eigenlijk mailings? En heeft dit eigenlijk effect?

De uitvinder van de wachtlijst was in ieder geval niet iemand die leed aan een psychische klacht. Elke extra dag die je leidt aan bijvoorbeeld een depressie terwijl deze verholpen of verzacht kan worden met een behandeling is er één te veel.

Ouderenmishandeling is een relatief nieuw onderwerp voor gemeenten. Gemeenten weten ook niet van elkaar wat ze doen op dit gebied. Dat blijkt uit een in 2012 gehouden inventarisatie.

Kerstmis komt er aan! We hunkeren in deze periode nóg meer naar gezelligheid, warmte en liefde dan anders. Zo gek is dat niet als je kijkt naar de schrijnende cijfers op gebied van het voorkomen van agressie, misbruik en psychiatrische ziektebeelden. Iedereen viert kerst op zijn eigen manier. Wat betekent Kerstmis voor u?

Professionals en burgers moeten hun kantoor en huis uit om de wijk te verbeteren, stelt Niels Koldewijn van Stichting Elos Nederland.

Sinds Prinsjesdag weet heel Nederland het: we gaan van verzorgingsstaat naar participatiemaatschappij. Het nieuwe adagium is: reken niet op de ander, maar vooral op je eigen kracht. En wie kan daarop tegen zijn? Dat vroeg hoogleraar Duyvendak zich af tijdens het congres ‘Eigen kracht ontkracht’ in mei 2013. Ik herinner me hoe weinig kritiek er tijdens die conferentie klonk. Dit is blijkbaar geen item waarover onderhandeld hoeft te worden. Tegelijk herinner ik me ook het besmuikte gegrinnik toen aan de zaal de vraag werd gesteld wie bereid is zijn buurman voortaan onder de douche te zetten.

Uit de tijd dat mensen nog meer dan 48 uur per week werkten, hangen in het vakbondsmuseum affiches met strijdkreten voor een 40-urige werkweek. Tegenwoordig ben je al blij dat je een baan hebt, het liefst fulltime natuurlijk. Maar varianten zijn ook goed. Flexibiliteit, keuzemogelijkheden en een plezierige baan vindt men ook belangrijk, dit hoor ik vooral van jonge professionals.

‘Vrijwilligerswerk, dat doe je niet voor niets.’ Dat vond ik nou nog eens een goede slogan om mensen te werven. Eentje die de kern raak, want ook al staat er geen geldelijke vergoeding tegenover, je krijgt er wel degelijk iets voor terug. Al was het maar een inkijkje in een wereld die je anders niet leert kennen.

De jeugdzorg zou volgens Itske Lindhout en Sofie Middelhoff nog heel wat kunnen leren van Jay Z. Deze succesvolle Amerikaanse rapper en producent heeft een uitweg kunnen vinden uit het criminele circuit door zijn passie en is inmiddels rolmodel voor de jeugd en investeert in projecten in achterstandswijken.

Op een vrijdag in november ben ik in de Indische Buurt in Amsterdam. Het is een Vogelaarswijk met ruim 65 procent niet-westerse allochtonen en 44 procent minimajongeren. Buurtbewoners van het burgerinitiatief 'Wijk neemt zorg in eigen hand' hebben vandaag zorgaanbieders uitgenodigd om te praten over de gebiedsgericht aanpak van zorg en welzijn in de Indische buurt en over deelname aan het sociale wijkteam. Opmerkelijk? Ik vind van wel.